Lew TołstojChrześcijaństwo bez przemocy · krytyka państwa i KościołaPRZEWODNIK PO LEKTURZE · Dla pogłębienia · 11 min

Sztuka szczera i jej podróbki

Sprawdź Tołstojowską definicję sztuki jako przekazywania przeżytego uczucia na dziełach, które najbardziej cenisz.

Oryginalne wprowadzenie. Przewodnik towarzyszy dziełu; nie jest ani pełnym tekstem, ani tłumaczeniem.

01 /

Umiejscowienie tekstu

Po mniej więcej piętnastu latach pracy traktat ukazał się w ocenzurowanej postaci w moskiewskim czasopiśmie w latach 1897–1898; angielski przekład Aylmera Maude’a z 1898 roku, sporządzony z rękopisu, dał pierwszy tekst bez cenzury. Przykłady sięgają od Beethovena i Wagnera po francuskich poetów dekadentów. Tołstoj odrzuca definicje sztuki oparte na pięknie lub przyjemności i określa ją jako przekazywanie przeżytego uczucia, które zaraża innych i ich jednoczy. Ocenia sztukę według jej szczerości i według świadomości religijnej epoki, a dużą część modnej sztuki wyższych warstw, w tym większość własnej prozy, potępia jako podróbkę.

02 /

Podążanie za argumentami

Zarażanie: Sztuka zaczyna się wtedy, gdy ktoś celowo przekazuje uczucie za pomocą linii, barw, dźwięków, ruchów lub słów, tak aby inni z kolei go doświadczyli. Szczerość: Siła zarażania zależy od indywidualności, jasności, a przede wszystkim szczerości uczucia, którą sztuka podrabiana naśladuje za pomocą zapożyczeń i efektownych chwytów. Braterska jedność: Najwyższa sztuka przekazuje uczucia braterstwa między wszystkimi ludźmi albo proste uczucia dostępne dla każdego, a nie przyjemności jednej klasy.

03 /

Kontynuuj czytanie

Przeczytaj rozdział 5, by poznać definicję, i rozdział 15, by poznać znamiona prawdziwej sztuki, a potem sprawdź je na dziele, które kochasz, a które on by odrzucił. Po mniej więcej piętnastu latach pracy traktat ukazał się w ocenzurowanej postaci w moskiewskim czasopiśmie w latach 1897–1898; angielski przekład Aylmera Maude’a z 1898 roku, sporządzony z rękopisu, dał pierwszy tekst bez cenzury. Przykłady sięgają od Beethovena i Wagnera po francuskich poetów dekadentów.

Myśl, którą warto zachować.

Tołstoj ocenia sztukę mniej według jej piękna, a bardziej według szczerości i wartości uczuć, którymi się dzieli.

Teraz Twoja kolej na refleksję.

  1. Czy dzieło może być szczere i zaraźliwe, a mimo to przekazywać szkodliwe uczucie?
  2. Które z twoich ulubionych dzieł Tołstoj nazwałby podróbką i z jakich powodów?
Kontynuuj w notatniku

Twoje wybory i postępy pozostają w tej przeglądarce.

Przeszukaj bibliotekę

Zacznij od nazwiska, pytania lub idei.

Wyszukiwanie obejmuje tę wersję językową. Wyniki prowadzą do właściwych stron.