Να αναζητάς, μέσα στη δυσμένεια, το αγαθό που η τύχη δεν μπορεί να πάρει πίσω.
Διακρίνονται έργα, μαρτυρίες και περαιτέρω αναγνώσεις. Οι ημερομηνίες αναφέρονται στη σύνθεση ή την πρώτη δημοσίευση, όπως καθορίζεται σε κάθε λήμμα.
Αυτές οι καταχωρίσεις παρουσιάζουν τρεις ομάδες γραπτών: την Παραμυθία, τις πέντε θεολογικές πραγματείες και τα δύο υπομνήματα στην Εισαγωγή του Πορφυρίου. Οι λατινικές μεταφράσεις του Αριστοτέλη, τα υπόλοιπα λογικά υπομνήματα και μονογραφίες και τα εγχειρίδια αριθμητικής και μουσικής δεν ευρετηριάζονται χωριστά· πρόκειται για επιλογή, όχι για πλήρη βιβλιογραφία.
01γραμμένο περ. 500–510
Το πρώτο υπόμνημα, ένας διάλογος σε δύο βιβλία, ακολουθεί τη λατινική μετάφραση του Μάριου Βικτωρίνου· το δεύτερο, σε πέντε βιβλία, βασίζεται στη νέα μετάφραση του ίδιου του Βοήθιου. Και τα δύο ανήκουν στα πρώτα χρόνια του προγράμματός του, περίπου μεταξύ 500 και 510, και έγιναν βασικά σχολικά εγχειρίδια της παλαιάς λογικής.
02γραμμένο περ. 512–522
Οι πραγματείες, γραμμένες περίπου μεταξύ 512 και 522 μέσα στις χριστολογικές διαμάχες ανάμεσα στη Ρώμη και την Κωνσταντινούπολη, αμφισβητήθηκαν επί μακρόν, ώσπου ένα απόσπασμα του Κασσιόδωρου, δημοσιευμένο το 1877, επιβεβαίωσε την πατρότητα του Βοήθιου· η γνησιότητα της τέταρτης αμφισβητήθηκε περισσότερο. Μεσαιωνικοί δάσκαλοι, από τον Γιλβέρτο του Πουατιέ έως τον Θωμά Ακινάτη, τις σχολίασαν.
03γραμμένο περ. 524
Γραμμένο στη φυλακή γύρω στο 524, ενώ ο Βοήθιος περίμενε την εκτέλεσή του, το έργο αντλεί από τον Πλάτωνα, τον Αριστοτέλη, τους στωικούς και νεοπλατωνικούς συγγραφείς, αλλά ποτέ δεν παραθέτει τη Γραφή ούτε κατονομάζει τον Χριστό, μια σιωπή που συζητείται ακόμη. Τα 39 ποιήματά του σε ποικίλα μέτρα μιμήθηκαν ευρέως και μεταφράστηκαν στις δημώδεις γλώσσες.