Szukać w niełasce dobra, którego los nie może odebrać.
Rozróżniamy dzieła, świadectwa i dalsze lektury. Daty odnoszą się do powstania lub pierwszej publikacji, zgodnie z opisem danej pozycji.
Te opisy przedstawiają trzy grupy pism: O pocieszeniu, pięć traktatów teologicznych i dwa komentarze do Isagogi Porfiriusza. Łacińskie przekłady Arystotelesa, pozostałe komentarze i monografie logiczne oraz podręczniki arytmetyki i muzyki nie są indeksowane osobno; to wybór, a nie pełna bibliografia.
01napisano ok. 500–510
Pierwszy komentarz, dialog w dwóch księgach, opiera się na łacińskim przekładzie Mariusza Wiktoryna; drugi, w pięciu księgach, na nowym przekładzie samego Boecjusza. Oba należą do wczesnych lat jego programu, mniej więcej między 500 a 510 rokiem, i stały się podstawowymi podręcznikami szkolnymi tak zwanej starej logiki.
02napisano ok. 512–522
Traktaty, powstałe mniej więcej między 512 a 522 rokiem pośród sporów chrystologicznych między Rzymem a Konstantynopolem, długo budziły wątpliwości, dopóki fragment Kasjodora opublikowany w 1877 roku nie potwierdził autorstwa Boecjusza; autentyczność czwartego kwestionowano dłużej. Średniowieczni mistrzowie, od Gilberta z Poitiers po Tomasza z Akwinu, pisali do nich komentarze.
03napisano ok. 524
Napisane w więzieniu około 524 roku, gdy Boecjusz oczekiwał egzekucji, dzieło czerpie z Platona, Arystotelesa, stoików i autorów neoplatońskich, lecz nigdy nie cytuje Pisma ani nie wymienia Chrystusa; to milczenie wciąż budzi dyskusje. Jego 39 wierszy w rozmaitych metrach często naśladowano i przekładano na języki narodowe.