In de ongenade het goed zoeken dat het fortuin niet kan terugnemen.
Werken, getuigenissen en verdere lectuur worden onderscheiden. De data verwijzen naar het ontstaan of de eerste publicatie, zoals bij elke vermelding aangegeven.
Deze beschrijvingen presenteren drie groepen geschriften: De vertroosting, de vijf theologische verhandelingen en de twee commentaren op de Isagoge van Porphyrius. De Latijnse vertalingen van Aristoteles, de overige logische commentaren en monografieën en de handboeken over rekenkunde en muziek zijn niet afzonderlijk opgenomen; dit is een selectie, geen volledige bibliografie.
01geschreven ca. 500–510
Het eerste commentaar, een dialoog in twee boeken, volgt de Latijnse vertaling van Marius Victorinus; het tweede, in vijf boeken, berust op Boëthius’ eigen nieuwe vertaling. Beide behoren tot de vroege jaren van zijn programma, ruwweg tussen 500 en 510, en werden vaste schoolboeken van de oude logica.
02geschreven ca. 512–522
De verhandelingen, ruwweg tussen 512 en 522 geschreven te midden van christologische geschillen tussen Rome en Constantinopel, werden lang in twijfel getrokken, totdat een in 1877 gepubliceerd fragment van Cassiodorus het auteurschap van Boëthius bevestigde; de echtheid van de vierde bleef langer omstreden. Middeleeuwse meesters, van Gilbert van Poitiers tot Thomas van Aquino, schreven er commentaren op.
03geschreven ca. 524
Het werk, rond 524 in de gevangenis geschreven terwijl Boëthius op zijn terechtstelling wachtte, put uit Plato, Aristoteles, de stoïcijnen en neoplatoonse auteurs, maar citeert nooit de Schrift en noemt Christus niet, een stilzwijgen waarover nog steeds wordt gediscussieerd. De 39 gedichten in uiteenlopende versmaten werden veel nagevolgd en in de volkstalen vertaald.