Ασκήστε αυτό που ζητάτε από τη ζωή.
Διακρίνονται έργα, μαρτυρίες και περαιτέρω αναγνώσεις. Οι ημερομηνίες αναφέρονται στη σύνθεση ή την πρώτη δημοσίευση, όπως καθορίζεται σε κάθε λήμμα.
Ο κατάλογος καλύπτει τις δέκα πραγματείες που παραδίδονται ως Dialogi (δώδεκα βιβλία, επειδή το Περί οργής περιλαμβάνει τρία), τις 124 σωζόμενες Επιστολές προς τον Λουκίλιο, τα Περί ευεργεσιών, Περί επιεικείας, Φυσικά ζητήματα, Αποκολοκύνθωσις και τις δέκα παραδεδομένες τραγωδίες. Η Οκταβία γενικά δεν γίνεται δεκτή ως έργο του Σενέκα· ο Ηρακλής Οιταίος παραμένει αμφισβητούμενος. Τα αποσπασματικά χαμένα έργα διακρίνονται από τα ακέραια βιβλία και το ευρετήριο επιστολών είναι πλήρες μόνο ως προς τη σωζόμενη σειρά 1–124 της έκδοσης Gummere. Τα ψευδεπίγραφα επιγράμματα, οι θεραπείες και η μεταγενέστερη αλληλογραφία Σενέκα–Παύλου παραμένουν εκτός του σώματος έργων με βέβαιη πατρότητα.
Εξερευνήστε επιστολές και αποσπάσματα01περ. 1–65
Απευθυνόμενος στον Lucilius, αυτός ο σύντομος διάλογος ρωτά γιατί οι καλοί άνθρωποι υποφέρουν αν η πρόνοια κυβερνά το σύμπαν. Ο Σενέκας συγκρίνει τις αντιξοότητες με την απαιτητική εκπαίδευση και γονική πειθαρχία, υπερασπίζοντας την αρετή ως αγαθό που οι εχθρικές περιστάσεις δεν μπορούν να αφαιρέσουν.
02περ. 1–65
Απευθυνόμενος στον Serenus, ο Σενέκας υπερασπίζεται το παράδοξο ότι ο σοφός δεν μπορεί να υποστεί ηθική βλάβη ή προσβολή. Ο ισχυρισμός αφορά την ακεραιότητα της αρετής και όχι το φυσικό άτρωτο. παραδείγματα ταπείνωσης αποκαλύπτουν πόσο έντονα η εξάρτηση από τη δημόσια έγκριση διαμορφώνει τη συνηθισμένη εμπειρία.
03περ. 1–65
Ο Σερήνος περιγράφει ένα άστατο μυαλό που στρέφεται εναλλάξ προς την απλότητα, την πολυτέλεια, τη δημόσια υπηρεσία και το καταφύγιο. Ο Σενέκας απαντά με μια ευέλικτη περιγραφή της σταθερότητας, συμβουλεύοντας τον αναγνώστη να αξιολογήσει τις προσωπικές του ικανότητες, να επιλέξει αξιόλογες δεσμεύσεις και να κάνει χώρο για φιλία και ξεκούραση.
04περ. 1–65
Αφού επιστρέψει από τον κάτω κόσμο και ξεπέρασε τον τύραννο Λύκο, ο Ηρακλής τρελαίνεται από την Ιούνω και σκοτώνει την οικογένειά του. Η ηρωική δύναμη γίνεται πηγή καταστροφής και η επιβίωση απαιτεί την αποδοχή βοήθειας από άλλους.
05περ. 1–65
Μετά την καταστροφή της Τροίας, οι αιχμάλωτες γυναίκες περιμένουν την υποδούλωση ενώ οι Έλληνες απαιτούν τον θάνατο της Πολυξένης και του Αστυάναξ. Το έργο μετατρέπει τη νίκη σε μια μελέτη του πόνου των πολιτών, του πένθους και της αναπαραγωγής της βίας από γενιά σε γενιά.
06περ. 1–65
Αυτή η ημιτελής τραγωδία παρουσιάζει τον Οιδίποδα με την Αντιγόνη και μετά την Ιοκάστη να προσπαθεί να αποτρέψει τον πόλεμο μεταξύ Ετεοκλή και Πολυνείκη. Οι σκηνές που σώζονται εξετάζουν εάν οι οικογενειακές εκκλήσεις μπορούν να διακόψουν τον αγώνα για κυριαρχία.
07περ. 1–65
Εγκαταλελειμμένη από τον Ιάσονα και απειλούμενη με εξορία, η Μήδεια καταστρέφει τον νέο του γάμο και σκοτώνει τα παιδιά τους. Η εκδοχή του Σενέκα δίνει ιδιαίτερη δύναμη στον λόγο προς τον εαυτό της, τη μαγεία και τη σκόπιμη δημιουργία ταυτότητας από την ηρωίδα μέσω εκδίκησης.
08περ. 1–65
Η Φαίδρα ποθεί τον Ιππόλυτο, γιο του συζύγου της, του οποίου η απόρριψη οδηγεί σε μια ψευδή κατηγορία και στην καταστροφή του μέσω της κατάρας του Θησέα. Το έργο εξερευνά την επιθυμία, την ντροπή και την καταστροφική αυθεντία μιας απόφασης που εκδόθηκε χωρίς να ακούσει τον κατηγορούμενο.
09περ. 1–65
Μια πανούκλα οδηγεί τον Οιδίποδα να ερευνήσει το κρυμμένο μίασμα που πλήττει τη Θήβα. Η προφητεία, η νεκρομαντεία και η μαρτυρία αποκαλύπτουν σταδιακά ότι ο ίδιος ο βασιλιάς είναι ο δολοφόνος και γιος του Λάιου, κάνοντας την αναζήτηση της γνώσης αδιαχώριστη από τον φόβο.
10περ. 1–65
Η θριαμβευτική επιστροφή του Αγαμέμνονα από την Τροία οδηγεί σε δολοφονία από την Κλυταιμνήστρα και τον Αίγισθο. Το προφητικό όραμα της Κασσάνδρας και τα κληρονομικά εγκλήματα του οίκου του Ατρέα μετατρέπουν τη νικηφόρα επιστροφή σε ένα άλλο στάδιο αμοιβαίας βίας.
11περ. 1–65
Ο Ατρέας παρασύρει τον αδελφό του Θυέστη πίσω στην αυλή με μια ψεύτικη πρόταση συμφιλίωσης και μετά του σερβίρει τη σάρκα των δολοφονημένων παιδιών του. Το έργο ερευνά την τυραννία ως τη σκόπιμη κατασκευή της άγνοιας και της αδυναμίας ενός άλλου ατόμου.
12περ. 1–100
Μεταδιδόμενο μεταξύ των τραγωδιών του Σενέκα αλλά αμφισβητούμενης συγγραφής, αυτό το εξαιρετικά μεγάλο έργο αφηγείται τον θάνατο του Ηρακλή από ένα δηλητηριασμένο ένδυμα που έστειλε η Deianira. Η σωματική αγωνία, η οικογενειακή παρεξήγηση και τελικά η ανύψωση αναδιαμορφώνουν την έννοια της ηρωικής αντοχής.
13περ. 40
Ο Σενέκας απευθύνεται στη Μάρσια μετά το θάνατο του γιου της Μετίλιους, συνδυάζοντας φιλοσοφική επιχειρηματολογία με παραδείγματα πενθούντων γονέων. Το έργο θυμίζει επίσης τον πατέρα της Cremutius Cordus, του οποίου τα ιστορικά γραπτά επέζησαν της πολιτικής καταστολής μέσω των προσπαθειών της.
14περ. 41–52
Τρία βιβλία που απευθύνονται στον Νοβάτο αναλύουν τον θυμό ως την επιθυμία να τιμωρηθεί ένα αντιληπτό λάθος. Ο Σενέκας συνδυάζει μια θεωρία κρίσης με πρακτικές συμβουλές για την καθυστέρηση, την εκπαίδευση και την αυτοεξέταση, ενώ απορρίπτει τον ισχυρισμό ότι ο θυμός είναι απαραίτητος για θάρρος ή δικαιοσύνη.
15περ. 42–43
Ο Σενέκας παρηγορεί τη μητέρα του για τη δική του εξορία στην Κορσική. Αντιστρέφοντας την αναμενόμενη κατεύθυνση της άνεσης, υποστηρίζει ότι η μετατόπιση δεν μπορεί να στερήσει από ένα άτομο τη φύση, τη σκέψη ή την αρετή και ενθαρρύνει τη Helvia να ξαναρχίσει τη διανοητική μελέτη.
16περ. 43–44
Γράφτηκε κατά τη διάρκεια της εξορίας, αυτή η παρηγοριά απευθύνεται στον αυτοκρατορικό απελευθερωμένο Πολύβιο μετά το θάνατο του αδελφού του. Οι συμβουλές για τη θλίψη συνοδεύουν τον έπαινο του Κλαύδιου, καθιστώντας τη σχέση μεταξύ της φιλοσοφικής συμβουλής και της ελπίδας του συγγραφέα για ανάκληση της εξορίας του ασυνήθιστα ορατή.
17περ. 49–55
Απευθυνόμενος στον Παουλίνο, ο Σενέκας υποστηρίζει ότι η ζωή φαίνεται σύντομη επειδή οι άνθρωποι παραδίδουν τον χρόνο τους στις φιλοδοξίες, τους περισπασμούς και τις απαιτήσεις των άλλων. Ο φιλοσοφικός ελεύθερος χρόνος προσφέρει μια διαφορετική σχέση με το παρόν και με τους στοχαστές του παρελθόντος, παρά μια τεχνική για την αύξηση της παραγωγής.
1854
Αυτή η Μενιππαϊκή σάτιρα ακολουθεί τον νεκρό αυτοκράτορα Κλαύδιο μέσα από μια αποτυχημένη προσπάθεια θεοποίησης και μια ταπεινωτική κάθοδο στον κάτω κόσμο. Εναλλάσσοντας πεζογραφία και στίχο, αποκαλύπτει την αυτοκρατορική αδικία μέσω της γκροτέσκ κωμωδίας. Η ακριβής σχέση του ληφθέντος τίτλου με το κείμενο παραμένει υπό συζήτηση.
19περ. 55–56
Απευθυνόμενη στον νεαρό Νέρωνα, αυτή η ημιτελής πραγματεία περιγράφει την αυτοσυγκράτηση στην τιμωρία ως τη διακριτική αρετή του ηγεμόνα. Ο έπαινος του προσφέρει ένα ιδανικό που ο αυτοκράτορας καλείται να κατοικήσει, ενώ αφήνει τη δομή της συγκεντρωμένης αυτοκρατορικής εξουσίας σε μεγάλο βαθμό ανέπαφη.
20περ. 56–64
Επτά βιβλία εξετάζουν την προσφορά, τη λήψη, την ευγνωμοσύνη και την αχαριστία στο πλαίσιο των ρωμαϊκών σχέσεων υποχρέωσης. Ο Σενέκας εντοπίζει ένα όφελος στην πρόθεση του δωρητή και όχι στο αντικείμενο που μεταφέρεται, ενώ δοκιμάζει δύσκολες περιπτώσεις που αφορούν σκλάβους, ηγεμόνες και άνιση εξουσία.
21περ. 58
Απευθυνόμενος στον Γκάλιο, ο Σενέκας υποστηρίζει ότι η ευτυχία εξαρτάται από το να ζεις σύμφωνα με τη λογική αντί να ακολουθείς το πλήθος ή να επιδιώκεις την ευχαρίστηση. Το κείμενο που σώζεται απαντά στη συνέχεια στις κατηγορίες ότι η συμπεριφορά ενός πλούσιου φιλοσόφου έρχεται σε αντίθεση με τη διδασκαλία του· το τέλος του είναι ελλιπές.
22περ. 62–65
Τα 124 σωζόμενα γράμματα μετατρέπουν τα καθημερινά γεγονότα, την ανάγνωση και τη συζήτηση σε μια διαρκή εκπαίδευση στη στωική ηθική. Ο Λουκίλιος είναι ταυτόχρονα φίλος και λογοτεχνικός συνεργάτης. η σειρά κινείται μεταξύ πρακτικών συμβουλών και απαιτητικών επιχειρημάτων για την αρετή, τη γνώση και την ευτυχία.
23περ. 62
Αυτός ο ημιτελής διάλογος εξετάζει πότε η απόσυρση από το δημόσιο αξίωμα μπορεί να είναι συμβατή με το στωικό καθήκον. Ο Σενέκας διακρίνει την υπηρεσία σε μια συγκεκριμένη πολιτική κοινότητα από τη συμμετοχή στην ευρύτερη κοινότητα των λογικών όντων, καθιστώντας τη μελέτη δυνητικά χρήσιμη για άλλους.
24περ. 62–64
Αυτά τα βιβλία ερευνούν ατμοσφαιρικά και επίγεια φαινόμενα: ουράνια τόξα, βροντές, νερό, σύννεφα, άνεμοι, σεισμούς και κομήτες. Οι φυσικές εξηγήσεις εναλλάσσονται με ηθικούς προβληματισμούς. η σειρά μετάδοσης και η διαίρεση σε επτά ή οκτώ βιβλία ποικίλλουν μεταξύ των εκδόσεων.
25Μετά από 68
Αυτή η ανώνυμη ρωμαϊκή ιστορική τραγωδία απεικονίζει την αποκήρυξη της Οκταβίας από τον Νέρωνα και τον γάμο με την Ποππαία. Ο Σενέκας εμφανίζεται ως χαρακτήρας που συμβουλεύει τον αυτοκράτορα. το έργο μεταδόθηκε με τις τραγωδίες του αλλά γενικά θεωρείται μεταγενέστερο έργο.
26περ. 1–65
Αποσπάσματα σε μεταγενέστερους συγγραφείς διασώζουν ίχνη χαμένων γραπτών, συμπεριλαμβανομένων των Περί δεισιδαιμονίας, Περί γάμου και προτροπών. Μια σύγχρονη συλλογή αποσπασμάτων αναδομεί αυτά τα λείψανα από ξεχωριστούς μάρτυρες· δεν είναι ένα συνεχές βιβλίο που άφησε ο Σενέκας.