Το πείραμα απέναντι στην αυθεντία
Ανασυνθέστε τα πειράματα για το κενό και τους κανόνες του Πασκάλ για τον έλεγχο μιας υπόθεσης απέναντι στα φαινόμενα.
Μια πρωτότυπη εισαγωγή. Ο οδηγός συνοδεύει το έργο· δεν αποτελεί ούτε το πλήρες κείμενο ούτε μετάφραση.
Τοποθέτηση του κειμένου
Τα Νέα πειράματα σχετικά με το κενό κυκλοφόρησαν το 1647 και ενέπλεξαν τον Πασκάλ σε διαμάχη με τον Ιησουίτη Ετιέν Νοέλ, που αρνιόταν ότι μπορεί να υπάρξει κενός χώρος. Το 1648 ο γαμπρός του Φλορέν Περιέ ανέβασε τον σωλήνα στο Πυι ντε Ντομ και βρήκε τον υδράργυρο χαμηλότερα στην κορυφή. Οι πραγματείες για τα υγρά και τον αέρα, που ολοκληρώθηκαν γύρω στο 1654, εκδόθηκαν από τον Περιέ το 1663. Αυτά τα γραπτά καταγράφουν πώς ο Πασκάλ επανέλαβε και τροποποίησε το πείραμα του Τοριτσέλι με σωλήνες υδραργύρου, νερού και κρασιού, και υποστηρίζουν ότι τη στήλη του υγρού δεν τη συγκρατεί ένας τρόμος της φύσης για το κενό αλλά το βάρος του αέρα που την περιβάλλει. Οι μεταθανάτιες πραγματείες επεκτείνουν την εξήγηση σε μια γενική θεωρία των υγρών σε ισορροπία, που περιλαμβάνει την αρχή του υδραυλικού πιεστηρίου.
Ακολουθώντας τα επιχειρήματα
Βάρος της απόδειξης: Η συμφωνία με πολλά φαινόμενα δεν αποδεικνύει ποτέ μια υπόθεση, ενώ ένα και μόνο αντίθετο φαινόμενο αρκεί για να δείξει ότι είναι ψευδής. Βάρος του αέρα: Επειδή η στήλη κατεβαίνει με το υψόμετρο, τα φαινόμενα που άλλοτε αποδίδονταν σε τρόμο για το κενό προκύπτουν από την πίεση του αέρα. Ισορροπία των υγρών: Η πίεση σε ένα κλειστό υγρό μεταδίδεται προς κάθε κατεύθυνση, ώστε μια μικρή δύναμη σε ένα στενό έμβολο μπορεί να ισορροπήσει μια μεγάλη.
Συνεχίζοντας την ανάγνωση
Διαβάστε την αφήγηση του πειράματος στο Πυι ντε Ντομ μαζί με την απάντηση προς τον πατέρα Νοέλ και έπειτα το απόσπασμα προλόγου για το κενό, που αντιπαραθέτει την πρόοδο των επιστημών στην αυθεντία στη θεολογία. Τα Νέα πειράματα σχετικά με το κενό κυκλοφόρησαν το 1647 και ενέπλεξαν τον Πασκάλ σε διαμάχη με τον Ιησουίτη Ετιέν Νοέλ, που αρνιόταν ότι μπορεί να υπάρξει κενός χώρος. Το 1648 ο γαμπρός του Φλορέν Περιέ ανέβασε τον σωλήνα στο Πυι ντε Ντομ και βρήκε τον υδράργυρο χαμηλότερα στην κορυφή. Οι πραγματείες για τα υγρά και τον αέρα, που ολοκληρώθηκαν γύρω στο 1654, εκδόθηκαν από τον Περιέ το 1663.
Στη φυσική μια υπόθεση λογοδοτεί στο πείραμα, ενώ ο Πασκάλ εξακολουθεί να αφήνει στην αυθεντία το δικό της πεδίο στη θεολογία.
Η σειρά σας να σκεφτείτε.
- Γιατί ένα μόνο αντίθετο φαινόμενο μετρά περισσότερο από πολλά που συμφωνούν;
- Πού χαράσσει ο Πασκάλ το όριο ανάμεσα στα ζητήματα που κρίνει ο λόγος και σε εκείνα που κρίνει η αυθεντία;
Η επιλογή και η πρόοδός σας παραμένουν σε αυτό το πρόγραμμα περιήγησης.