Middeleeuwse scholastiek · Theologie · ca. 1225–1274

Thomas van Aquino

Redeneer samen richting het goede.

Italië · Parijs · Keulen
Portretten: artistieke interpretaties
Biografie

De draad van een leven.

Thomas werd rond 1225 geboren in een adellijke familie nabij Roccasecca en was aanvankelijk bestemd voor een kerkelijke loopbaan verbonden aan Monte Cassino. In Napels kwam hij terecht in een universitair milieu waar vertalingen van Aristoteles circuleerden en ontmoette hij dominicaanse broeders. Zijn besluit om tot de bedelorde toe te treden stuitte op verzet van zijn familie en leidde tot een periode van opsluiting voordat hij zijn opleiding kon hervatten. Deze beginjaren plaatsten hem midden in de sociale en intellectuele veranderingen van de nieuwe Europese universiteiten.

c. 1225

Geboorte nabij Roccasecca

Thomas is geboren rond 1225 nabij Roccasecca; zijn familie stuurt hem in eerste instantie naar Monte Cassino.

1239–1245

De Dominicanen in Napels

In Napels ontmoet hij dominicanen. Zijn familie verzet zich tegen zijn keuze en sluit hem een ​​tijdje op.

1245–1256

Studie en magisterschap in Parijs

Hij studeert bij Albert de Grote in Parijs en Keulen en wordt een Parijse meester in de theologie in 1256.

1259–1268

Lesgeven in Italië

Hij geeft les in Italië en begint de Summa contra Gentiles en later de Summa Theologiae.

1269–1272

Parijse controverses

Terugkerend naar Parijs debatteert hij over intellect en de eeuwigheid van de wereld voordat hij lesgeeft in Napels.

1273–1274

Laatste maanden in Napels en Fossanova

Hij stopt eind 1273 met schrijven en sterft in 1274 in Fossanova, op weg naar het Concilie van Lyon.

Een leven grondig begrijpen

01Van Roccasecca tot de Dominicanen

Thomas werd rond 1225 geboren in een adellijke familie nabij Roccasecca en was aanvankelijk bestemd voor een kerkelijke loopbaan verbonden aan Monte Cassino. In Napels kwam hij terecht in een universitair milieu waar vertalingen van Aristoteles circuleerden en ontmoette hij dominicaanse broeders. Zijn besluit om tot de bedelorde toe te treden stuitte op verzet van zijn familie en leidde tot een periode van opsluiting voordat hij zijn opleiding kon hervatten. Deze beginjaren plaatsten hem midden in de sociale en intellectuele veranderingen van de nieuwe Europese universiteiten.

02Parijs, Keulen en vroege disputaties

Thomas studeerde in Parijs en daarna in Keulen bij Albertus de Grote, wiens onderwijs bijdroeg aan de wetenschappelijke receptie van Aristoteles. Terug in Parijs becommentarieerde hij de Sententies van Petrus Lombardus en werd hij in 1256 magister in de theologie. Zijn vroege disputatievragen tonen een methode die aandacht schenkt aan bezwaren en gezaghebbende bronnen. Conflicten rond de bedelorden herinneren eraan dat intellectueel werk ook afhangt van instituties, het recht om te doceren en collectieve geschillen.

03Italië en een oeuvre dat vorm krijgt

Vanaf 1259 doceerde en werkte Thomas in Italië in verschillende dominicaanse en pauselijke omgevingen. Hij begon aan de Summa contra Gentiles en vervolgens aan de Summa Theologiae, terwijl hij Aristoteles in Latijnse vertaling becommentarieerde. Zijn omgang met Griekse, Arabische en Joodse tradities verliep via middeleeuwse vertalingen en debatten, in het bijzonder over Avicenna en Averroës. Zijn argumenten vormen geen mechanische samensmelting: hij herinterpreteert, aanvaardt of betwist de standpunten van zijn bronnen.

04Laatste controverses en betwiste erfenissen

Toen Thomas rond 1269 terugkeerde naar Parijs, nam hij deel aan debatten over het intellect en de eeuwigheid van de wereld, voordat hij in Napels ging doceren. Hij stopte eind 1273 met schrijven en stierf in 1274 in Fossanova, op weg naar het Concilie van Lyon, waardoor de Summa onvoltooid bleef. Na zijn heiligverklaring in 1323 werd hij een referentiepunt voor uiteenlopende thomistische tradities. Hedendaagse kritiek onderzoekt ook zijn aannames over sociale hiërarchie, slavernij en vrouwen: een historische verklaring rechtvaardigt die standpunten op zichzelf niet.

Een erfenis en haar spanningen.

Toen Thomas rond 1269 terugkeerde naar Parijs, nam hij deel aan debatten over het intellect en de eeuwigheid van de wereld, voordat hij in Napels ging doceren. Hij stopte eind 1273 met schrijven en stierf in 1274 in Fossanova, op weg naar het Concilie van Lyon, waardoor de Summa onvoltooid bleef. Na zijn heiligverklaring in 1323 werd hij een referentiepunt voor uiteenlopende thomistische tradities. Hedendaagse kritiek onderzoekt ook zijn aannames over sociale hiërarchie, slavernij en vrouwen: een historische verklaring rechtvaardigt die standpunten op zichzelf niet.

Bronnen & referentiepunten

Doorzoek de bibliotheek

Begin met een naam, een vraag of een idee.

De zoekopdracht doorzoekt deze taaleditie. Elk resultaat opent de oorspronkelijke pagina.