Otwarta biblioteka myśli
Zrozumieć cierpienie, by się od niego uwolnić.
Cierpienie, jego powstawanie przez pragnienie, jego ustanie i ścieżka do tego ustania zostają przedstawione jako prawdy do wcielenia w życie: chodzi o rozumienie, porzucanie, urzeczywistnianie i rozwijanie, a nie o samą wiarę.
Późniejsi komentatorzy porównują cztery prawdy do lekarza, który nazywa chorobę, znajduje jej przyczynę, stwierdza, że wyleczenie jest możliwe, i przepisuje kurację.
Przebudzenia nie szuka się ani w pobłażaniu zmysłom, ani w samoumartwieniu; gdzie indziej ta sama myśl prowadzi między twierdzeniem, że ja trwa wiecznie, a twierdzeniem, że zostaje po prostu unicestwione.
Lutnia brzmi czysto tylko wtedy, gdy struny nie są ani zbyt napięte, ani zbyt luźne; tego obrazu użyto wobec mnicha, który zbytnio forsował swoją praktykę.
Ciało, odczucie, postrzeganie, formacje umysłowe i świadomość są nietrwałe i nie podlegają pełnej kontroli, więc żadnego z nich nie można uznać za trwałe ja; nauka uderza w lgnięcie, a nie w zwykłą odpowiedzialność osobistą.
Mniszka Vajirā wyjaśnia, że „wóz” oznacza zestawienie części, tak jak „istota” oznacza połączenie zmiennych czynników.
Doświadczenia powstają z warunków i ustają, gdy ustają te warunki: „gdy to istnieje, tamto się staje”. Klasyczny ciąg dwunastu ogniw łączy niewiedzę, pragnienie, lgnięcie i dalsze narodziny.
Powracanie myślą do drobnej przykrości może zamienić przelotne odczucie w pragnienie, a potem w urazę; zmiana tej uwagi zmienia to, co następuje.