Wiara i wiedza
Hegel bada Kanta, Jacobiego i Fichtego jako wersje filozofii refleksyjnej, która umieszcza ostateczną rzeczywistość poza wiedzą. Twierdzi, że to ograniczenie uzależnia rozum od niedostępnego absolutu i zachowuje przeciwieństwa, które powinna rozumieć filozofia.
Zrozumieć tekst
Opublikowany w Critical Journal of Philosophy esej należy do współpracy Hegla ze Schellingiem, przed Fenomenologią i dojrzałą logiką.
Najważniejsze myśli
- 01
Rozum skończony
Stwierdzenie, że rozum nie jest w stanie poznać absolutu, już stawia twierdzenia o relacji między skończonym a nieskończonym.
- 02
Wiara poza myślą
Odwołania do bezpośredniej wiary lub do tego, co pozostaje poza zasięgiem poznania, mogą odtwarzać podział, który mają przezwyciężać.
- 03
Transformacja spekulacyjna
Hegel szuka formy myślenia, która rozpoznaje sprzeczność w obrębie skończonych kategorii, zamiast umieszczać rozwiązanie całkowicie poza myślą.
Jak czytać
Stanowiska trzech autorów należy oddzielić od polemicznej rekonstrukcji Hegla. Język teologiczny opisuje problem filozoficzny i nie należy go przekładać bezpośrednio na proste wyznanie lub odrzucenie religii.
Wydania i źródła
- Zobacz źródło 1marxists.orgnowa karta
- Zobacz źródło 2de.wikisource.orgnowa karta
- Zobacz źródło 3plato.stanford.edunowa karta
Streszczenia i najważniejsze myśli są oryginalnymi interpretacjami redakcyjnymi. Towarzyszą lekturze i nie zastępują wydania tekstu. Metoda redakcyjna ↗