John Stuart MillUtylitaryzm · liberalizmPRZEWODNIK PO LEKTURZE · Na początek · 9 min

Sprawdzian zasady szkody

Prześledź, jak O wolności ogranicza przymus prawa i opinii, i zbadaj, gdzie leżą jego wyjątki i granice.

Oryginalne wprowadzenie. Przewodnik towarzyszy dziełu; nie jest ani pełnym tekstem, ani tłumaczeniem.

01 /

Umiejscowienie tekstu

Wydany w 1859 roku, wkrótce po śmierci Harriet Taylor, i poświęcony jej pamięci, esej wyrósł z krótszego tekstu napisanego w 1854 roku. Mill wyraźnie ogranicza zasadę do społeczeństw, które uważał za zdolne do doskonalenia się dzięki wolnej dyskusji; krytycy wiążą to wykluczenie z jego karierą w administracji imperialnej. Mill pyta, jakie granice można prawomocnie wyznaczyć władzy, którą społeczeństwo sprawuje nad jednostką. Broni jednej zasady: przymus, czy to prawny, czy wywierany przez moralny nacisk opinii publicznej, jest uzasadniony wyłącznie po to, by zapobiec krzywdzie innych. Jej głównymi zastosowaniami są wolność myśli i dyskusji oraz indywidualność.

02 /

Podążanie za argumentami

Krzywda innych: Ani własne dobro człowieka, ani dezaprobata innych nie są wystarczającym powodem, by stosować przymus wobec postępowania, które dotyczy wyłącznie tej osoby. Dyskusja: Uciszanie poglądu zakłada własną nieomylność i zamienia nawet prawdziwe poglądy w martwy dogmat, a nie żywe przekonanie. Indywidualność: Eksperymenty życiowe i rozwój własnych zdolności są częścią ludzkiego dobrostanu, a nie przeszkodą dla niego.

03 /

Kontynuuj czytanie

Przeczytaj rozdział pierwszy, by poznać zasadę, i drugi, by zobaczyć jej najmocniejsze zastosowanie, a następnie sprawdź ją na przypadkach omawianych w rozdziale piątym. Wydany w 1859 roku, wkrótce po śmierci Harriet Taylor, i poświęcony jej pamięci, esej wyrósł z krótszego tekstu napisanego w 1854 roku. Mill wyraźnie ogranicza zasadę do społeczeństw, które uważał za zdolne do doskonalenia się dzięki wolnej dyskusji; krytycy wiążą to wykluczenie z jego karierą w administracji imperialnej.

Myśl, którą warto zachować.

Dla Milla wolność chroni postępowanie dotyczące wyłącznie nas samych, ale granice szkody trzeba uzasadniać w każdym przypadku osobno.

Teraz Twoja kolej na refleksję.

  1. Które zachowanie w Twoim przykładzie dotyczy tylko działającego, a które wpływa na innych ludzi?
  2. Dlaczego Mill uważa nacisk społeczny za zagrożenie porównywalne z karami prawnymi?
Kontynuuj w notatniku

Twoje wybory i postępy pozostają w tej przeglądarce.

Przeszukaj bibliotekę

Zacznij od nazwiska, pytania lub idei.

Wyszukiwanie obejmuje tę wersję językową. Wyniki prowadzą do właściwych stron.