01περ. 1252–1256
Περί του Είναι και της Ουσίας
Γράφτηκε νωρίς στην καριέρα του Ακινάτη στο Παρίσι, αντλεί από τον Αριστοτέλη και τον Αβικέννα μέσα από το σχολαστικό λεξιλόγιο του δέκατου τρίτου αιώνα.
Στοχαστείτε μαζί προς το αγαθό.
Διακρίνονται έργα, μαρτυρίες και περαιτέρω αναγνώσεις. Οι ημερομηνίες αναφέρονται στη σύνθεση ή την πρώτη δημοσίευση, όπως καθορίζεται σε κάθε λήμμα.
Αυτή η βιβλιογραφία συγκεντρώνει σημαντικές πραγματείες, ζητήματα υπό συζήτηση, σχόλια και συλλογές. Δεν καταγράφει κάθε κήρυγμα, σύντομο έργο, επιστολή, βιβλικό σχολιασμό ή αποδιδόμενο κείμενο· συμβουλευτείτε τον κριτικό κατάλογο για την παράδοση των κειμένων και τις αμφισβητούμενες αποδόσεις πατρότητας.
01περ. 1252–1256
Γράφτηκε νωρίς στην καριέρα του Ακινάτη στο Παρίσι, αντλεί από τον Αριστοτέλη και τον Αβικέννα μέσα από το σχολαστικό λεξιλόγιο του δέκατου τρίτου αιώνα.
021252–1256
Προέκυψε από τη διδασκαλία του στο Παρίσι ως βακκαλάριου κατά τη δεκαετία του 1250· η οργάνωσή του ακολουθεί ένα μεσαιωνικό εγχειρίδιο και όχι το σχέδιο της Summa.
031256–1259
Οι ερωτήσεις προκύπτουν από σχολαστικές συζητήσεις που διεξήχθησαν κατά την πρώτη θητεία του Ακινάτη ως δασκάλου στο Παρίσι, περίπου μεταξύ 1256 και 1259.
04περ. 1259–1265
Τα τέσσερα βιβλία του γράφτηκαν γύρω στο 1259–1265· η διάταξή τους συνδυάζει φιλοσοφικές αποδείξεις, αντίθετα επιχειρήματα και έκθεση χριστιανικών μυστηρίων.
051263–1268
Ο Ακινάτης οργανώνει μια αλυσίδα πατερικών αποσπασμάτων από λατινικές πηγές και ελληνικές μεταφράσεις· δεν έγραφε κάθε απόσπασμα ως πρόταση δική του.
061265–1274
Γράφτηκε για τη διδασκαλία των Δομινικανών μεταξύ 1265 και 1274, η Σούμμα παρέμεινε ημιτελής· το Συμπλήρωμα συγκεντρώθηκε μετά το θάνατο του Θωμά από άλλα γραπτά.
07περ. 1265–1266
Συνήθως χρονολογούνται στη ρωμαϊκή περίοδο γύρω στο 1265–1266, διατηρούν μια μορφή διδασκαλίας αμφισβητήσεων διαφορετική από το σχέδιο του Summa.
08περ. 1265–1267
Γραμμένο για τον βασιλιά της Κύπρου και έμεινε ημιτελές, το μεταδιδόμενο έργο έλαβε μια συνέχεια που αποδίδεται στον Πτολεμαίο της Λούκας· οι εκδόσεις δεν οριοθετούν πάντα το κείμενο πανομοιότυπα.
09περ. 1265–1273
Το έργο είναι ημιτελές: οι μεταδιδόμενες ενότητες δεν πρέπει να συγχέονται με μια πλήρη πραγματεία που έχει οριστικοποιηθεί από τον συγγραφέα της.
10περ. 1266–1272
Η συλλογή συγκεντρώνει διαφωνίες από την ώριμη περίοδο του Ακινάτη. Οι ακριβείς ημερομηνίες και η σειρά σύνθεσής τους παραμένουν υπό συζήτηση.
111270
Γραμμένη το 1270 εν μέσω παρισινών αντιπαραθέσεων, η πραγματεία αναφέρεται σε λατινικές θέσεις που σχετίζονται με την υποδοχή του Αβερρόη· η ακριβής ιστορική ταύτισή τους συζητείται.
12περ. 1270–1271
Γράφτηκε γύρω στο 1270 εν μέσω πανεπιστημιακής διαμάχης, δεν αρνείται το χριστιανικό δόγμα μιας αρχής· εξετάζει αν η φιλοσοφία μπορεί να αποδείξει κάτι τέτοιο.
13περ. 1270–1272
Αυτό το ώριμο σχόλιο βασίζεται σε μια μεσαιωνική λατινική μετάφραση και μια μακρά ιστορία ελληνικών και αραβικών αναγνώσεων.
14περ. 1271–1272
Αυτό το λατινικό σχόλιο ανήκει στα τελευταία χρόνια του Θωμά και χρησιμοποιεί μεσαιωνικές μεταφράσεις και διδακτικές παραδόσεις.