Γεννήθηκε στο Εδιμβούργο
Γεννημένος στις 7 Μαΐου 1711 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο, ο Χιουμ μεγάλωσε μεταξύ του Εδιμβούργου και του Νάινγουελς.
Εμπειρισμός · Μετριασμένος σκεπτικισμός · 1711–1776
Ντέιβιντ Χιουμ
Εξετάστε τι μας οδηγούν να πιστεύουμε οι συνήθειές μας.
Σκωτία · Γαλλία · Αγγλία
Βιογραφία
Το νήμα μιας ζωής.
Ο Ντέιβιντ Χιουμ γεννήθηκε στο Εδιμβούργο το 1711 και μεγάλωσε ανάμεσα στην πόλη και στο οικογενειακό κτήμα του Νάινγουελς. Μπήκε στο πανεπιστήμιο ασυνήθιστα νέος και στράφηκε από τη νομική στη λογοτεχνία και στη φιλοσοφία. Μια περίοδος σωματικών και πνευματικών δυσκολιών προηγήθηκε της διαμονής του στη Γαλλία, ιδίως στη Λα Φλες. Εκεί συνέθεσε μεγάλο μέρος της Πραγματείας για την ανθρώπινη φύση, που δημοσιεύθηκε το 1739–1740. Η φιλοδοξία του ήταν ήδη σημαντική: να εισαγάγει πειραματική μέθοδο στη μελέτη του νου. Η απογοητευτική υποδοχή του βιβλίου προκάλεσε διαρκή στοχασμό πάνω στη γραφή για διαφορετικά ακροατήρια.
Κατοικία στη Γαλλία
Στη Γαλλία, ιδιαίτερα στη Λα Φλες, ανέπτυξε μια πειραματική επιστήμη της ανθρώπινης φύσης.
Η Πραγματεία
Τα βιβλία για τη νόηση και τα πάθη εμφανίστηκαν το 1739, το βιβλίο για τα ήθη το 1740.
Οι δύο Έρευνες
Ο Χιουμ ξαναέγραψε τα επιχειρήματά του με πιο προσιτές μορφές χωρίς απλώς να επαναλάβει την Πραγματεία.
Ιστορικός και βιβλιοθηκάριος
Η πρόσβαση σε μια μεγάλη βιβλιοθήκη υποστήριξε μια εξάτομη Ιστορία της Αγγλίας.
Παρίσι και ευρωπαϊκή ανταλλαγή
Η διπλωματική υπηρεσία τον έφερε στα παριζιάνικα σαλόνια. η σχέση του με τον Ρουσσώ κατέληξε σε σύγκρουση.
Θάνατος και μεταθανάτια δημοσίευση
Πέθανε στις 25 Αυγούστου 1776· οι Διάλογοι σχετικά με τη Φυσική Θρησκεία εμφανίστηκαν το 1779.
Κατανοήστε μια ζωή σε βάθος
01Μια σκωτσέζικη εκπαίδευση και ένα βιβλίο που γράφτηκε στη Γαλλία
Ο Ντέιβιντ Χιουμ γεννήθηκε στο Εδιμβούργο το 1711 και μεγάλωσε ανάμεσα στην πόλη και στο οικογενειακό κτήμα του Νάινγουελς. Μπήκε στο πανεπιστήμιο ασυνήθιστα νέος και στράφηκε από τη νομική στη λογοτεχνία και στη φιλοσοφία. Μια περίοδος σωματικών και πνευματικών δυσκολιών προηγήθηκε της διαμονής του στη Γαλλία, ιδίως στη Λα Φλες. Εκεί συνέθεσε μεγάλο μέρος της Πραγματείας για την ανθρώπινη φύση, που δημοσιεύθηκε το 1739–1740. Η φιλοδοξία του ήταν ήδη σημαντική: να εισαγάγει πειραματική μέθοδο στη μελέτη του νου. Η απογοητευτική υποδοχή του βιβλίου προκάλεσε διαρκή στοχασμό πάνω στη γραφή για διαφορετικά ακροατήρια.
02Δοκίμια, έρευνες και εμπόδια για μια ακαδημαϊκή καριέρα
Τα Δοκίμια, ηθικά και πολιτικά του 1741–1742 συνάντησαν καλύτερη υποδοχή. Ο Χιουμ επεξεργάστηκε κατόπιν εκ νέου τις αναλύσεις του στην Έρευνα για την ανθρώπινη νόηση και στην Έρευνα για τις αρχές της ηθικής· κανένα από τα δύο βιβλία δεν είναι απλή περίληψη της Πραγματείας. Οι αιτήσεις του για πανεπιστημιακές θέσεις απέτυχαν μέσα σε κλίμα εχθρότητας προς τη θρησκευτική του υπόληψη. Εργάστηκε ως δάσκαλος και συνόδευσε τον στρατηγό Σεν Κλερ σε αποστολές που διεύρυναν την εμπειρία του από την ευρωπαϊκή πολιτική. Οι δραστηριότητες αυτές δείχνουν ότι η διερεύνηση των παθών και των θεσμών αναπτύχθηκε σε επαφή με συγκεκριμένες κοινωνικές πρακτικές καθώς και με φιλοσοφικά επιχειρήματα.
03Ιστορικός, διπλωμάτης και άνθρωπος των γραμμάτων
Το 1752 ο Χιουμ έγινε βιβλιοθηκάριος του Σώματος Δικηγόρων του Εδιμβούργου, γεγονός που διευκόλυνε την τεκμηριωτική εργασία για την Ιστορία της Αγγλίας. Οι έξι τόμοι της, δημοσιευμένοι μεταξύ 1754 και 1762, του πρόσφεραν σημαντική φήμη και εισόδημα. Κατά τη δεκαετία του 1760 υπηρέτησε στη βρετανική πρεσβεία στο Παρίσι και συμμετείχε στην κουλτούρα των σαλονιών. Βοήθησε τον Ρουσσώ να ταξιδέψει στην Αγγλία, αλλά η σχέση τους κατέρρευσε σε δημόσια διαμάχη. Ο Χιουμ κατείχε αργότερα διοικητικό αξίωμα στο Λονδίνο πριν επιστρέψει στο Εδιμβούργο. Η κοινωνικότητά του αμφισβητεί την εικόνα ενός σκεπτικού καταδικασμένου στην απομόνωση και δείχνει τα πολλά ακροατήρια του έργου του.
04Τελευταία γραπτά και αμφισβητούμενες κληρονομιές
Ο Χιουμ πέθανε το 1776, αφού έγραψε μια σύντομη αυτοβιογραφία και φρόντισε για την τύχη των Διαλόγων για τη φυσική θρησκεία, που δημοσιεύθηκαν το 1779. Η επιρροή του εκτείνεται στη γνωσιολογία, στην οικονομία, στην ιστορία και στην αισθητική. Ο Καντ έκανε το πρόβλημα της αιτιότητας του Χιουμ αφετηρία του δικού του μετασχηματισμού. Το σύνολο του έργου περιλαμβάνει επίσης μια ρατσιστική σημείωση στο δοκίμιο για τους εθνικούς χαρακτήρες, της οποίας οι εκδοχές χρειάζονται ακριβή εξέταση. Η αναγνώριση αυτών των προκαταλήψεων δεν καταργεί ούτε το καθήκον αξιολόγησης των σκεπτικιστικών επιχειρημάτων ούτε εκείνο της εξέτασης των ιστορικών ορίων του σχεδίου του για μια επιστήμη του ανθρώπου.
Ο Χιουμ πέθανε το 1776, αφού έγραψε μια σύντομη αυτοβιογραφία και φρόντισε για την τύχη των Διαλόγων για τη φυσική θρησκεία, που δημοσιεύθηκαν το 1779. Η επιρροή του εκτείνεται στη γνωσιολογία, στην οικονομία, στην ιστορία και στην αισθητική. Ο Καντ έκανε το πρόβλημα της αιτιότητας του Χιουμ αφετηρία του δικού του μετασχηματισμού. Το σύνολο του έργου περιλαμβάνει επίσης μια ρατσιστική σημείωση στο δοκίμιο για τους εθνικούς χαρακτήρες, της οποίας οι εκδοχές χρειάζονται ακριβή εξέταση. Η αναγνώριση αυτών των προκαταλήψεων δεν καταργεί ούτε το καθήκον αξιολόγησης των σκεπτικιστικών επιχειρημάτων ούτε εκείνο της εξέτασης των ιστορικών ορίων του σχεδίου του για μια επιστήμη του ανθρώπου.
Πηγές & σημεία αναφοράς