Γέννηση και εκπαίδευση
Γεννημένος στο Λονδίνο το 1806, εκπαιδεύτηκε στο σπίτι από τον πατέρα του, Τζέιμς Μιλ, και άρχισε τα αρχαία ελληνικά σε ηλικία τριών ετών.
Μια ανοιχτή βιβλιοθήκη σκέψης
Να προστατεύεται η ελευθερία να σκέφτεσαι και να ζεις διαφορετικά.
Άγγλος φιλόσοφος, οικονομολόγος και βουλευτής, ο Τζον Στιούαρτ Μιλ υπερασπίστηκε την ατομική ελευθερία, μια ωφελιμιστική ηθική προσεκτική στην ποιότητα της ευτυχίας και την ισότητα γυναικών και ανδρών. Μορφωμένος από τον πατέρα του στον κύκλο του Μπένθαμ και υπάλληλος επί τριάντα πέντε χρόνια της Εταιρείας των Ανατολικών Ινδιών, συνδύασε έναν μεταρρυθμιστικό φιλελευθερισμό με μια αυτοκρατορική σταδιοδρομία, οι προϋποθέσεις της οποίας απαιτούν επίσης κριτική εξέταση.
Γεννημένος στο Λονδίνο το 1806, εκπαιδεύτηκε στο σπίτι από τον πατέρα του, Τζέιμς Μιλ, και άρχισε τα αρχαία ελληνικά σε ηλικία τριών ετών.
Μετά από διαμονή στη Γαλλία το 1820–1821, εισήλθε το 1823 στο γραφείο της Εταιρείας των Ανατολικών Ινδιών στο Λονδίνο.
Μια εσωτερική κρίση το 1826 τον έστρεψε στην ποίηση και σε νέους συνομιλητές· το 1830 γνώρισε τη Χάριετ Τέιλορ.
Το Σύστημα λογικής το 1843 και οι Αρχές πολιτικής οικονομίας το 1848 εδραίωσαν τη φήμη του.
Παντρεύτηκε τη Χάριετ Τέιλορ το 1851· εκείνη πέθανε το 1858, το Περί ελευθερίας κυκλοφόρησε το 1859 και ο Ωφελιμισμός το 1861.
Βουλευτής του Ουέστμινστερ από το 1865 έως το 1868, δημοσίευσε την Υποταγή των γυναικών το 1869 και πέθανε στην Αβινιόν το 1873.
Γεννημένος στο Λονδίνο το 1806, ο Τζον Στιούαρτ Μιλ εκπαιδεύτηκε στο σπίτι από τον πατέρα του, Τζέιμς Μιλ, Σκωτσέζο ιστορικό και στενό σύμμαχο του Τζέρεμι Μπένθαμ. Άρχισε τα αρχαία ελληνικά σε ηλικία τριών ετών και τα λατινικά στο όγδοο έτος της ηλικίας του, και στη συνέχεια μελέτησε λογική, ιστορία και πολιτική οικονομία υπό συνεχή επίβλεψη, μια ανατροφή που αφηγήθηκε αργότερα στην Αυτοβιογραφία του. Μια διαμονή στη νότια Γαλλία το 1820–1821 με την οικογένεια του Σάμιουελ Μπένθαμ διεύρυνε τους ορίζοντές του. Το 1823 εισήλθε στο Γραφείο του Εξεταστή της Εταιρείας των Ανατολικών Ινδιών στο Λονδίνο, όπου εργάστηκε τριάντα πέντε χρόνια, ώσπου η Εταιρεία έχασε τη διακυβέρνηση της Ινδίας το 1858. Η πολιτική του σκέψη είναι συνυφασμένη με αυτή την αυτοκρατορική διοίκηση.
Το 1826, σε ηλικία είκοσι ετών, ο Μιλ πέρασε αυτό που ονόμασε κρίση στην πνευματική του ιστορία: οι μεταρρυθμιστικοί στόχοι που είχε μάθει να επιδιώκει δεν φαίνονταν πια ικανοί να τον κάνουν ευτυχισμένο. Η ποίηση του Γουέρντσγουερθ, τα γραπτά του Κόλριτζ και του Καρλάιλ, οι σαινσιμονιστές και αργότερα ο Ωγκύστ Κοντ τον βοήθησαν να διευρύνει τον στενό μπενθαμισμό της νιότης του χωρίς να εγκαταλείψει το κριτήριο της ωφέλειας. Το 1830 γνώρισε τη Χάριετ Τέιλορ, της οποίας την πνευματική συνεργασία αναγνώριζε σε όλη του τη ζωή. Το Σύστημα λογικής, που δημοσιεύτηκε το 1843, υπερασπίστηκε μια εμπειριστική αντίληψη του συμπερασμού και της αιτιακής έρευνας, και οι Αρχές πολιτικής οικονομίας του 1848 έγιναν έργο αναφοράς.
Μετά τον θάνατο του πρώτου συζύγου της Χάριετ Τέιλορ, ο Μιλ την παντρεύτηκε το 1851. Αποχώρησε από την Εταιρεία των Ανατολικών Ινδιών το 1858, και την ίδια χρονιά εκείνη πέθανε στην Αβινιόν· αγόρασε ένα σπίτι κοντά στον τάφο της και πέρασε εκεί μεγάλο μέρος των τελευταίων χρόνων του με την κόρη της, Έλεν Τέιλορ. Το Περί ελευθερίας, που εκδόθηκε το 1859 και παρουσιάστηκε ως κοινό έργο, υπερασπίζεται την ατομική ελευθερία απέναντι στην πίεση της γνώμης όσο και απέναντι σε εκείνη του νόμου. Ο Ωφελιμισμός δημοσιεύτηκε στο Fraser’s Magazine το 1861 και ως βιβλίο το 1863, ενώ οι Σκέψεις για την αντιπροσωπευτική διακυβέρνηση, επίσης του 1861, εξέταζαν την αναλογική εκπροσώπηση, την πολλαπλή ψήφο και τον κίνδυνο μιας ταξικής νομοθεσίας. Το εύρος της συμβολής της Χάριετ Τέιλορ παραμένει αντικείμενο συζήτησης.
Εκλεγμένος βουλευτής του Ουέστμινστερ το 1865, ο Μιλ κατέθεσε το 1866 αναφορά υπέρ της ψήφου των γυναικών και το 1867 πρότεινε να αντικατασταθεί η λέξη «man» με τη λέξη «person» στο νομοσχέδιο της εκλογικής μεταρρύθμισης· η τροπολογία απορρίφθηκε. Προήδρευσε επίσης της Επιτροπής της Τζαμάικας, που επεδίωξε τη δίωξη του κυβερνήτη Έντουαρντ Έιρ για τη βίαιη καταστολή στο Μοράντ Μπέι. Αφού έχασε την έδρα του το 1868, δημοσίευσε την Υποταγή των γυναικών το 1869 και πέθανε στην Αβινιόν το 1873· η Αυτοβιογραφία του κυκλοφόρησε την ίδια χρονιά. Ο φιλελευθερισμός, ο φεμινισμός και ο ωφελιμισμός του παραμένουν σημαντικά σημεία αναφοράς, ενώ η υπεράσπιση της βρετανικής κυριαρχίας στην Ινδία και οι παρατηρήσεις του για δήθεν καθυστερημένους λαούς απαιτούν κριτική ανάγνωση.
Τα επιχειρήματα του Μιλ υπέρ της ελευθερίας της έκφρασης, της αρχής της βλάβης και της ισότητας των γυναικών παραμένουν κεντρικά για τη φιλελεύθερη πολιτική φιλοσοφία, ενώ η λογική και η οικονομική του σκέψη σφράγισαν τη βικτοριανή συζήτηση. Εξακολουθούν να αμφισβητούνται η απόδειξη της ωφέλειας, τα όρια της βλάβης και ο πατερναλισμός των απόψεών του για τους αποικιοκρατούμενους λαούς.
Πηγές & σημεία αναφοράς