Narodziny i edukacja
Urodzony w Londynie w 1806 roku, był kształcony w domu przez ojca, Jamesa Milla, i zaczął uczyć się greki w wieku trzech lat.
Otwarta biblioteka myśli
Chronić wolność myślenia i życia na własny sposób.
Angielski filozof, ekonomista i poseł do parlamentu John Stuart Mill bronił wolności jednostki, etyki utylitarystycznej wrażliwej na jakość szczęścia oraz równości kobiet i mężczyzn. Wykształcony przez ojca w kręgu Benthama i przez trzydzieści pięć lat zatrudniony w Kompanii Wschodnioindyjskiej, łączył reformatorski liberalizm z karierą w administracji imperialnej, której założenia również wymagają krytycznego namysłu.
Urodzony w Londynie w 1806 roku, był kształcony w domu przez ojca, Jamesa Milla, i zaczął uczyć się greki w wieku trzech lat.
Po pobycie we Francji w latach 1820–1821 rozpoczął w 1823 roku pracę w londyńskim biurze Kompanii Wschodnioindyjskiej.
Kryzys wewnętrzny w 1826 roku skierował go ku poezji i nowym rozmówcom; w 1830 roku poznał Harriet Taylor.
System logiki w 1843 roku i Zasady ekonomii politycznej w 1848 roku ugruntowały jego reputację.
W 1851 roku poślubił Harriet Taylor; zmarła ona w 1858 roku, O wolności ukazało się w 1859 roku, a Utylitaryzm w 1861 roku.
Poseł z Westminsteru w latach 1865–1868, w 1869 roku opublikował Poddaństwo kobiet, a w 1873 roku zmarł w Awinionie.
Urodzony w Londynie w 1806 roku John Stuart Mill był kształcony w domu przez ojca, Jamesa Milla, szkockiego historyka i bliskiego sojusznika Jeremy’ego Benthama. Grekę zaczął poznawać w wieku trzech lat, a łacinę w ósmym roku życia; następnie pod stałym nadzorem studiował logikę, historię i ekonomię polityczną, co opisał później w Autobiografii. Pobyt na południu Francji w latach 1820–1821 u rodziny Samuela Benthama poszerzył jego horyzonty. W 1823 roku rozpoczął pracę w biurze egzaminatora Kompanii Wschodnioindyjskiej w Londynie, gdzie przepracował trzydzieści pięć lat, aż do utraty przez Kompanię władzy nad Indiami w 1858 roku. Jego myśl polityczna jest ściśle związana z tą administracją imperialną.
W 1826 roku, w wieku dwudziestu lat, Mill przeszedł to, co nazwał kryzysem w swojej historii duchowej: cele reformatorskie, do których dążenia go wychowano, nie wydawały się już zdolne dać mu szczęścia. Poezja Wordswortha, pisma Coleridge’a i Carlyle’a, saintsimoniści, a później Auguste Comte pomogli mu poszerzyć wąski benthamizm młodości bez porzucania kryterium użyteczności. W 1830 roku poznał Harriet Taylor, której intelektualne partnerstwo podkreślał przez całe życie. System logiki, wydany w 1843 roku, bronił empirystycznego ujęcia wnioskowania i badania przyczyn, a Zasady ekonomii politycznej z 1848 roku stały się dziełem kanonicznym.
Po śmierci pierwszego męża Harriet Taylor Mill poślubił ją w 1851 roku. W 1858 roku odszedł z Kompanii Wschodnioindyjskiej, a ona zmarła w tym samym roku w Awinionie; kupił dom w pobliżu jej grobu i spędził tam znaczną część ostatnich lat z jej córką Helen Taylor. O wolności, wydane w 1859 roku i przedstawione jako dzieło wspólne, broni wolności jednostki przed naciskiem opinii w równym stopniu jak przed przymusem prawa. Utylitaryzm ukazał się w Fraser’s Magazine w 1861 roku, a jako książka w 1863 roku, natomiast O rządzie reprezentatywnym, również z 1861 roku, omawiał reprezentację proporcjonalną, głosowanie pluralne i niebezpieczeństwo ustawodawstwa klasowego. Zakres wkładu Harriet Taylor pozostaje przedmiotem sporu.
Wybrany w 1865 roku na posła z Westminsteru, Mill przedłożył w 1866 roku petycję w sprawie praw wyborczych kobiet, a w 1867 roku zaproponował, by w ustawie o reformie wyborczej zastąpić słowo „man” słowem „person”; poprawkę odrzucono. Przewodniczył też Komitetowi Jamajskiemu, który dążył do postawienia gubernatora Edwarda Eyre’a przed sądem za brutalne stłumienie buntu w Morant Bay. Po utracie mandatu w 1868 roku opublikował w 1869 roku Poddaństwo kobiet i zmarł w Awinionie w 1873 roku; jego Autobiografia ukazała się jeszcze w tym samym roku. Jego liberalizm, feminizm i utylitaryzm pozostają ważnymi punktami odniesienia, natomiast obrona brytyjskiego panowania w Indiach i uwagi o rzekomo zacofanych ludach wymagają krytycznej lektury.
Argumenty Milla na rzecz wolności wypowiedzi, zasady szkody i równości kobiet pozostają kluczowe dla liberalnej filozofii politycznej, a jego logika i ekonomia współkształtowały debatę wiktoriańską. Nadal trwają spory o jego dowód zasady użyteczności, granice szkody oraz paternalizm jego poglądów na ludy skolonizowane.
Źródła i punkty odniesienia