Het eigen oordeel beproeven
Volg hoe de Essays ontleende voorbeelden omvormen tot een beproeving van het oordeel en een portret van de schrijver in beweging.
Een oorspronkelijke inleiding. Deze gids begeleidt het lezen van het werk; hij is geen volledige tekst of vertaling.
De tekst situeren
De eerste twee boeken, rond 1572 begonnen in de torenbibliotheek van zijn kasteel, werden in 1580 in Bordeaux gedrukt; de Parijse uitgave van 1588 voegde een derde boek en honderden toevoegingen toe. Montaigne bleef zijn eigen exemplaar annoteren, en de postume uitgave van 1595, bezorgd door Marie de Gournay, wijkt af van dat geannoteerde Exemplaar van Bordeaux. In drie boeken en 107 hoofdstukken beproeft Montaigne zijn oordeel op lectuur, gewoonte, vriendschap, wreedheid, ziekte en dood. De essays vertrekken van ontleende voorbeelden en citaten en wenden zich steeds meer tot een portret van de schrijver zelf, aangeboden niet als model maar als één geval van de menselijke conditie.
De argumenten volgen
Beproeving van het oordeel: Een essay weegt een onderwerp van verschillende kanten af zonder het te willen beslechten, zodat de oefening van het oordeel meer telt dan de conclusie. Zelfportret: Montaigne verklaart zichzelf tot de stof van zijn boek en legt wisselingen van stemming, lichaam en mening vast in plaats van een vast karakter. Lagen van herziening: Latere uitgaven voegen passages toe zonder eerdere te schrappen, zodat één hoofdstuk gedachten naast elkaar kan zetten die met jaren tussenruimte zijn geschreven.
Vervolg met lezen
Begin met ‘Aan de lezer’, ‘Over ledigheid’ en ‘Over de kannibalen’ en lees daarna ‘Over de ervaring’; een uitgave die de lagen van 1580, 1588 en latere toevoegingen aangeeft, laat zien hoe het denken groeide. De eerste twee boeken, rond 1572 begonnen in de torenbibliotheek van zijn kasteel, werden in 1580 in Bordeaux gedrukt; de Parijse uitgave van 1588 voegde een derde boek en honderden toevoegingen toe. Montaigne bleef zijn eigen exemplaar annoteren, en de postume uitgave van 1595, bezorgd door Marie de Gournay, wijkt af van dat geannoteerde Exemplaar van Bordeaux.
Een essay ontleent zijn waarde minder aan zijn conclusie dan aan de eerlijke oefening van het oordeel die het vastlegt.
Tijd om zelf na te denken.
- Waar houdt een essay op voorbeelden te vermelden en begint het het eigen oordeel van de schrijver te beproeven?
- Wat verandert er wanneer een latere toevoeging een eerdere zin tegenspreekt of nuanceert?
Je selectie en voortgang blijven in deze browser staan.