Zrozumienie świata. Kultywowanie osądu.
Rozróżniamy dzieła, świadectwa i dalsze lektury. Daty odnoszą się do powstania lub pierwszej publikacji, zgodnie z opisem danej pozycji.
Katalog obejmuje zachowane traktaty korpusu Arystotelesa, z osobnymi stronami jego głównych części i pełnym wykazem tekstów zgrupowanych jako Krótkie traktaty przyrodnicze. Dzieła pseudoepigraficzne i sporne zostały oznaczone. Zweryfikowany wykaz zawiera 680 numerowanych jednostek edycji Rose’a (1886), w tym pięć fragmentów Appendix dubiorum; dział listów, numery 651–670, jest również dostępny osobno. Jednostki te mogą łączyć kilka cytatów lub świadectw: nie oznaczają ani 680 dzieł, ani w pełni zachowanej korespondencji. Rose, Ross i Gigon stosują systemy numeracji, których nie można używać zamiennie. Późniejsze odkrycia, tradycje listów pominięte przez Rose’a i jego nienumerowany Żywot Arystotelesa pozostają poza tym wykazem.
Przeglądaj listy i fragmenty01IV wiek p.n.e.; później przekazany układ
Krótki traktat rozróżnia sposoby orzekania o tym, czym coś jest: substancję, ilość, jakość, relację i pozostałe kategorie. Zwykłe przykłady wprowadzają trudne pytanie: czy dociekanie dotyczy słów, ich znaczeń, czy samych rzeczy?
02IV wiek p.n.e.; później przekazany układ
Arystoteles bada stwierdzenia, które mogą być prawdziwe lub fałszywe: nazwy, czasowniki, afirmacje, zaprzeczenia i zdania przeciwne. Słynny przykład bitwy morskiej stawia pytanie, w jaki sposób teraźniejsza prawda ma się do przypadkowych przyszłych wydarzeń.
03IV wiek p.n.e.; później przekazany układ
Obie książki badają dedukcje, których wnioski wynikają koniecznie z danych przesłanek. Arystoteles organizuje figury sylogistyczne, konwersje zdań i argumentów modalnych, oddzielając ważność formalną od prawdziwości przesłanek.
04IV wiek p.n.e.; później przekazany układ
Czym różni się naukowe zrozumienie od zwykłej wiedzy, że coś ma miejsce? Arystoteles bada demonstrację, pierwsze zasady, definicje i przyczyny. Wyjaśnienie naukowe musi wykazać, dlaczego jego przedmiot nie może być inny pod odpowiednim względem.
05IV wiek p.n.e.; później przekazany układ
Osiem książek organizuje dyskusję na podstawie przyjętych opinii, czyli endoksów. Dialektyka nie ukazuje bezpośrednio zasad naukowych: bada tezy, śledzi ich konsekwencje i przygotowuje krytyczną pracę nad definicjami.
06IV wiek p.n.e.; później przekazany układ
Traktat analizuje argumenty, które wydają się obalać przeciwnika, choć w rzeczywistości tego nie robią. Werbalna dwuznaczność, zagmatwane pytania i zmiany znaczeń tworzą anatomię błędu argumentacyjnego.
07IV wiek p.n.e.; później przekazany układ
Osiem ksiąg poszukuje zasad bytów naturalnych, mających wewnętrzne źródło ruchu i spoczynku. Badania materii, formy, zmiany, nieskończoności, miejsca, próżni i czasu poprzedzają pytanie o pierwszego poruszyciela.
08IV wiek p.n.e.; później przekazany układ
Cztery książki przedstawiają skończony, uporządkowany i wieczny wszechświat, a następnie badają ruchy ciał niebieskich i żywioły. Ziemia zajmuje środek, podczas gdy ciała niebieskie poruszają się rzekomo po okręgu.
09IV wiek p.n.e.; później przekazany układ
Traktat odróżnia powstawanie nowej substancji od zwykłej zmiany jakości. Styczność, mieszanie i przemiany żywiołów wyjaśniają, jak jedna rzecz powstaje z drugiej, nie wyłaniając się całkowicie z niczego.
10IV wiek p.n.e.; później przekazany układ
Cztery książki badają zjawiska atmosferyczne, wody, trzęsienia ziemi, minerały i przemiany materialne. Zakres znacznie wykracza poza współczesne badania pogody, łącząc wydarzenia ziemskie z ogólną teorią pierwiastków i wydechów.
11IV wiek p.n.e.; później przekazany układ
Trzy książki badają zasady życia, od odżywiania po myślenie. Dusza początkowo nie jest duchem zamieszkującym ciało: jest to forma zorganizowanego, naturalnego ciała, zdolnego do życia.
12IV wiek p.n.e.; później przekazany układ
Zbiór bada percepcję, pamięć, sen i warunki życia. Obejmuje: O zmysłach i ich przedmiotach; O pamięci i przypominaniu sobie; O śnie i czuwaniu; O marzeniach sennych; O wieszczbiarstwie we śnie; O długości i krótkości życia; O młodości i starości, życiu i śmierci oraz O oddychaniu.
13IV wiek p.n.e.; później przekazany układ
To szeroko zakrojone badanie zbiera różnice anatomiczne, wzorce reprodukcyjne, zachowania i siedliska. Organizuje fakty wymagające wyjaśnienia, zamiast przedstawiać zbiór bajek lub współczesną taksonomię gatunków.
14IV wiek p.n.e.; później przekazany układ
Cztery książki wyjaśniają, dlaczego zwierzęta posiadają określone części i w jaki sposób te części wpływają na ich życie. Pierwsza książka rozwija metodę; pozostali badają tkanki, narządy i różnice w organizmie.
15IV wiek p.n.e.; później przekazany układ
Pięć książek bada reprodukcję, rozwój embrionalny, dziedziczność i cechy zmienne. Arystoteles pyta, w jaki sposób żywa organizacja rozwija się stopniowo, łącząc materiały cielesne z zasadą formacyjną.
16IV wiek p.n.e.; później przekazany układ
Traktat poszukuje zasad wspólnych dla poruszania się zwierząt, od wsparcia cielesnego po rolę pożądania. Łączy stawy, reprezentację celu i inicjację działania.
17IV wiek p.n.e.; później przekazany układ
W badaniu tym porównano mechanizmy, dzięki którym zwierzęta chodzą, pływają i latają. Liczba kończyn, zgięcie i ułożenie ciała stają się problemami w anatomii funkcjonalnej.
18IV wiek p.n.e.; później przekazany układ
Czternaście ksiąg zbiera badania pierwszych przyczyn, bytu jako bytu, substancji i aktu. Zachowują różne drogi dociekań, nierozwiązane trudności i sposoby mówienia, których nie można sprowadzić do jednej formuły.
19IV wiek p.n.e.; później przekazany układ
Dziesięć książek bada rozwój człowieka poprzez cnotę, wybór, sprawiedliwość, przyjaźń, przyjemność i kontemplację. Szczęście oznacza działanie przez całe życie, zależne także od okoliczności materialnych i relacji.
20IV wiek p.n.e.; później przekazany układ
To inne badanie etyczne bada szczęście, cnotę, dobrowolne działanie, przyjaźń i związek pomiędzy życiem ludzkim a boskością. Jej argumentacja ma charakterystyczny tok, pomimo wspólnych tematów nikomachejskich.
21IV wiek p.n.e.; później przekazany układ
Osiem ksiąg bada wspólnotę, obywatelstwo, ustroje, konflikty wewnętrzne, wychowanie i najlepszy ustrój. Arystoteles porównuje instytucje i pyta, jak ich układ umożliwia określone formy życia zbiorowego.
22IV wiek p.n.e.; później przekazany układ
Trzy książki analizują środki perswazji, emocje publiczności, charakter, styl i układ mowy. Retoryka staje się umiejętnością rozeznania, co może przekonać w danej sytuacji.
23IV wiek p.n.e.; później przekazany układ
Zachowany tekst analizuje głównie tragedię i epos, ich sposoby przedstawiania i organizację fabuły. Pyta, w jaki sposób dzieło sztuki wytwarza zrozumiałe doświadczenie poprzez skomponowane działania.
24Data i autorstwo sporne; tradycja korpusu pism arystotelesowskich
Przekazany pod nazwiskiem Arystotelesa; osobiste autorstwo jest kwestionowane lub odrzucane.
25Data i autorstwo sporne; tradycja korpusu pism arystotelesowskich
Przekazany pod nazwiskiem Arystotelesa; osobiste autorstwo jest kwestionowane lub odrzucane.
26Data i autorstwo sporne; tradycja korpusu pism arystotelesowskich
Przekazany pod nazwiskiem Arystotelesa; osobiste autorstwo jest kwestionowane lub odrzucane.
27Data i autorstwo sporne; tradycja korpusu pism arystotelesowskich
Przekazany pod nazwiskiem Arystotelesa; osobiste autorstwo jest kwestionowane lub odrzucane.
28Data i autorstwo sporne; tradycja korpusu pism arystotelesowskich
Przekazany pod nazwiskiem Arystotelesa; osobiste autorstwo jest kwestionowane lub odrzucane.
29Data i autorstwo sporne; tradycja korpusu pism arystotelesowskich
Przekazany pod nazwiskiem Arystotelesa; osobiste autorstwo jest kwestionowane lub odrzucane.
30Data i autorstwo sporne; tradycja korpusu pism arystotelesowskich
Przekazany pod nazwiskiem Arystotelesa; osobiste autorstwo jest kwestionowane lub odrzucane.
31Data i autorstwo sporne; tradycja korpusu pism arystotelesowskich
Przekazany pod nazwiskiem Arystotelesa; osobiste autorstwo jest kwestionowane lub odrzucane.
32Data i autorstwo sporne; tradycja korpusu pism arystotelesowskich
Przekazany pod nazwiskiem Arystotelesa; osobiste autorstwo jest kwestionowane lub odrzucane.
33Data i autorstwo sporne; tradycja korpusu pism arystotelesowskich
Przekazany pod nazwiskiem Arystotelesa; osobiste autorstwo jest kwestionowane lub odrzucane.
34Data i autorstwo sporne; tradycja korpusu pism arystotelesowskich
Przekazany pod nazwiskiem Arystotelesa; osobiste autorstwo jest kwestionowane lub odrzucane.
35Data i autorstwo sporne; tradycja korpusu pism arystotelesowskich
Przekazany pod nazwiskiem Arystotelesa; osobiste autorstwo jest kwestionowane lub odrzucane.
36Data i autorstwo sporne; tradycja korpusu pism arystotelesowskich
Przekazany pod nazwiskiem Arystotelesa; osobiste autorstwo jest kwestionowane lub odrzucane.
37Data i autorstwo sporne; tradycja korpusu pism arystotelesowskich
Przekazany pod nazwiskiem Arystotelesa; osobiste autorstwo jest kwestionowane lub odrzucane.
38Data i autorstwo sporne; tradycja korpusu pism arystotelesowskich
Przekazany pod nazwiskiem Arystotelesa; osobiste autorstwo jest kwestionowane lub odrzucane.
39Data i autorstwo sporne; tradycja korpusu pism arystotelesowskich
Przekazany pod nazwiskiem Arystotelesa; osobiste autorstwo jest kwestionowane lub odrzucane.
40Data i autorstwo sporne; tradycja korpusu pism arystotelesowskich
Przekazany pod nazwiskiem Arystotelesa; osobiste autorstwo jest kwestionowane lub odrzucane.
41Data i autorstwo sporne; tradycja korpusu pism arystotelesowskich
Dialogi i pisma Arystotelesa przetrwały głównie dzięki cytatom i świadectwom. Atestowane tytuły to: O filozofii, Eudemus, czyli O duszy, Protrepticus, Gryllus, czyli O retoryce, O poetach, O sprawiedliwości, O dobru i O ideach.
42Data i autorstwo sporne; tradycja korpusu pism arystotelesowskich
Diogenes Laertius przechowuje testament, hymn na cześć Cnoty i fraszkę dla Hermiasa. W jego katalogu znajdują się listy do Filipa, Aleksandra, Antypatera, Mentora, Aristona, Olimpii, Hefajstiona, Temistagorasa i Filoksenusa oraz inne zbiory; nie odtwarza pełnej korespondencji.