Drogi widzenia
Prześledź, jak Scivias przemienia każdą wizję w naukę, od wezwania z 1141 roku po obrazy kosmosu i Kościoła.
Oryginalne wprowadzenie. Przewodnik towarzyszy dziełu; nie jest ani pełnym tekstem, ani tłumaczeniem.
Umiejscowienie tekstu
Napisane w latach 1141–1151 z pomocą mnicha Volmara i mniszki Richardis ze Stade, dzieło zostało zbadane przez komisję papieską i odczytane przed papieżem Eugeniuszem III na synodzie w Trewirze w latach 1147–1148. Bogato iluminowany egzemplarz wykonany na Rupertsbergu zaginął w 1945 roku; jego miniatury znane są dziś z fotografii i z ręcznie malowanej kopii wykonanej przez mniszki z Eibingen. W trzech księgach i dwudziestu sześciu wizjach Hildegarda najpierw opisuje każdy ujrzany obraz, a potem podaje jego interpretację wypowiedzianą przez niebiański głos: stworzenie, upadek i budowę kosmosu w księdze I; odkupienie, Kościół i sakramenty w księdze II; dzieje zbawienia, cnoty i koniec czasów w księdze III, która kończy się pieśniami i wczesną wersją dramatu Cnót.
Podążanie za argumentami
Wizja i interpretacja: Każda wizja zostaje najpierw przedstawiona jako obraz, a następnie objaśniona zdanie po zdaniu, tak że obraz staje się nauką o Bogu, świecie i duszy. Kosmiczne jajo: W księdze I wszechświat jawi się jako jajowata budowla z ognia, eteru i wilgotnego powietrza otaczających ziemię, z wiatrami i gwiazdami, które wyrażają ład Bożego panowania. Ecclesia: Kościół ukazany jest jako ogromna kobieta, oblubienica Chrystusa i matka wiernych, która przyjmuje do swego ciała nowo ochrzczonych i cierpi z powodu uchybień duchowieństwa.
Kontynuuj czytanie
Zacznij od wstępnej deklaracji, która opowiada o wezwaniu z 1141 roku, a następnie przeczytaj wizję 3 z księgi I o kosmosie i wizję 3 z księgi II o Kościele, mając pod ręką reprodukcje iluminacji. Napisane w latach 1141–1151 z pomocą mnicha Volmara i mniszki Richardis ze Stade, dzieło zostało zbadane przez komisję papieską i odczytane przed papieżem Eugeniuszem III na synodzie w Trewirze w latach 1147–1148. Bogato iluminowany egzemplarz wykonany na Rupertsbergu zaginął w 1945 roku; jego miniatury znane są dziś z fotografii i z ręcznie malowanej kopii wykonanej przez mniszki z Eibingen.
W Scivias widzenie i rozumienie idą w parze: obraz otwiera pytanie, które interpretacja przemienia w naukę.
Teraz Twoja kolej na refleksję.
- Dlaczego Hildegarda podkreśla, że widziała na jawie i z otwartymi oczami, i jaki autorytet nadaje to jej pismom?
- Jak interpretacja niebiańskiego głosu zmienia sens obrazu takiego jak kosmiczne jajo?
Twoje wybory i postępy pozostają w tej przeglądarce.