Franz KafkaModernizm literacki · praska literatura niemieckojęzycznaPRZEWODNIK PO LEKTURZE · Dla pogłębienia · 11 min

Lektura sądu i jego przypowieści

Zbadaj aresztowanie, pośredników i przypowieść o odźwiernym w Procesie, nie tracąc z oczu jego niedokończonego stanu.

Oryginalne wprowadzenie. Przewodnik towarzyszy dziełu; nie jest ani pełnym tekstem, ani tłumaczeniem.

01 /

Umiejscowienie tekstu

Kafka pisał go w latach 1914–1915 i nie ukończył; Max Brod wydał go w 1925 roku, ustaliwszy kolejność rozdziałów. Wydanie krytyczne z 1990 roku podąża za rękopisem, przywraca Kafkowską pisownię Der Proceß i wyodrębnia rozdziały niedokończone. Rankiem w dniu swoich trzydziestych urodzin Józef K., prokurent banku, zostaje aresztowany, choć nie mówi mu się, o co jest oskarżony, i nadal może swobodnie pracować. Zwraca się do adwokatów, pośredników i kobiet związanych z nieuchwytnym sądem, który obraduje na strychach kamienic czynszowych, aż rok później dwaj mężczyźni wyprowadzają go za miasto i zabijają.

02 /

Podążanie za argumentami

Aresztowanie: Pierwsze zdanie przemilcza przyczynę: ktoś musiał zniesławić Józefa K., skoro pewnego ranka zostaje aresztowany, choć nie zrobił nic złego. Pośrednicy: Adwokat Huld i malarz sądowy Titorelli opisują postępowanie, w którym rzeczywiste uniewinnienie istnieje tylko w legendach, a pozostaje uniewinnienie pozorne lub niekończące się odwlekanie. Przypowieść: W katedrze kapelan więzienny opowiada historię odźwiernego przed Prawem, a potem omawia z K. jej sprzeczne interpretacje.

03 /

Kontynuuj czytanie

Zacznij od aresztowania i rozdziału w katedrze, a potem sprawdź, które rozdziały Twoje wydanie oznacza jako niedokończone, zanim wyciągniesz wnioski o całości. Kafka pisał go w latach 1914–1915 i nie ukończył; Max Brod wydał go w 1925 roku, ustaliwszy kolejność rozdziałów. Wydanie krytyczne z 1990 roku podąża za rękopisem, przywraca Kafkowską pisownię Der Proceß i wyodrębnia rozdziały niedokończone.

Myśl, którą warto zachować.

W Procesie prawo jawi się nie tyle jako kodeks, ile jako relacja oczekiwania, interpretacji i samooskarżenia.

Teraz Twoja kolej na refleksję.

  1. Czego pierwsze zdanie nie wyjaśnia i komu zdaje się służyć to milczenie?
  2. Czy komentarz kapelana wyjaśnia przypowieść, czy pokazuje, dlaczego nie da się jej zamknąć?
Kontynuuj w notatniku

Twoje wybory i postępy pozostają w tej przeglądarce.

Przeszukaj bibliotekę

Zacznij od nazwiska, pytania lub idei.

Wyszukiwanie obejmuje tę wersję językową. Wyniki prowadzą do właściwych stron.