Dzieło · Niccolò Machiavelli

O sztuce wojny

Dialog w siedmiu księgach, w którym kondotier Fabrizio Colonna, gość w ogrodach Rucellaich, wykłada, jak państwo powinno werbować, szkolić, uzbrajać i rozstawiać swoich żołnierzy. Idąc za wzorami rzymskimi, broni zdyscyplinowanej piechoty obywatelskiej przeciw kompaniom najemnym i wiąże porządek wojskowy z życiem obywatelskim.

01 / Kontekst i przekaz

Zrozumieć tekst

Wydrukowane we Florencji w 1521 roku i dedykowane Lorenzowi di Filippo Strozziemu, jest jedynym z wielkich politycznych dzieł prozatorskich Machiavellego wydanym za jego życia. Odzwierciedla jego doświadczenie w organizowaniu milicji florenckiej po 1506 roku.

02 / Najważniejsze myśli

Najważniejsze myśli

  1. 01

    Obywatele żołnierze

    Fabrizio podkreśla, że wojna nie powinna być prywatnym rzemiosłem zawodowców, których utrzymanie zależy od trwania konfliktu.

  2. 02

    Dyscyplina

    Ćwiczenie, porządek i ustawienie batalionów znaczą więcej niż indywidualna odwaga, a praktyka rzymska daje lekcje, które należy dostosować, a nie kopiować.

  3. 03

    Granice

    Krytycy często uznawali, że dialog nie docenia artylerii i broni palnej, które w tych samych dziesięcioleciach przekształcały sztukę wojenną.

03 / Zgłębiaj idee

Zgłębiaj idee

Broń i obywatelstwo

Przeczytaj O sztuce wojny jako argument polityczny łączący dyscyplinę wojskową, obywateli żołnierzy i stabilność państwa.

Umiejscowienie tekstu

Wydrukowane we Florencji w 1521 roku i dedykowane Lorenzowi di Filippo Strozziemu, jest jedynym z wielkich politycznych dzieł prozatorskich Machiavellego wydanym za jego życia. Odzwierciedla jego doświadczenie w organizowaniu milicji florenckiej po 1506 roku. Dialog w siedmiu księgach, w którym kondotier Fabrizio Colonna, gość w ogrodach Rucellaich, wykłada, jak państwo powinno werbować, szkolić, uzbrajać i rozstawiać swoich żołnierzy. Idąc za wzorami rzymskimi, broni zdyscyplinowanej piechoty obywatelskiej przeciw kompaniom najemnym i wiąże porządek wojskowy z życiem obywatelskim.

Podążanie za argumentami

Obywatele żołnierze: Fabrizio podkreśla, że wojna nie powinna być prywatnym rzemiosłem zawodowców, których utrzymanie zależy od trwania konfliktu. Dyscyplina: Ćwiczenie, porządek i ustawienie batalionów znaczą więcej niż indywidualna odwaga, a praktyka rzymska daje lekcje, które należy dostosować, a nie kopiować. Granice: Krytycy często uznawali, że dialog nie docenia artylerii i broni palnej, które w tych samych dziesięcioleciach przekształcały sztukę wojenną.

Kontynuuj czytanie

Przeczytaj początek księgi 1 o naśladowaniu starożytnych i ostatnie strony księgi 7, a następnie porównaj je z rozdziałami od 12 do 14 Księcia. Wydrukowane we Florencji w 1521 roku i dedykowane Lorenzowi di Filippo Strozziemu, jest jedynym z wielkich politycznych dzieł prozatorskich Machiavellego wydanym za jego życia. Odzwierciedla jego doświadczenie w organizowaniu milicji florenckiej po 1506 roku.

Pytania towarzyszące lekturze

  • Dlaczego Fabrizio nie ufa żołnierzom, dla których wojna jest jedynym zawodem?
  • Które praktyki rzymskie dialog proponuje naśladować i jak dostosowuje je do broni swoich czasów?

Machiavelli traktuje organizację siły zbrojnej jako część porządku politycznego, a nie jako kwestię czysto techniczną.

Czytaj z przewodnikiem
04 / Jak czytać

Jak czytać

Przeczytaj początek księgi 1 o naśladowaniu starożytnych i ostatnie strony księgi 7, a następnie porównaj je z rozdziałami od 12 do 14 Księcia.

05 / Wydania i źródła

Wydania i źródła

Streszczenia i najważniejsze myśli są oryginalnymi interpretacjami redakcyjnymi. Towarzyszą lekturze i nie zastępują wydania tekstu. Metoda redakcyjna ↗

Czytaj dalej
1513–1519

Rozważania nad pierwszym dziesięcioksięgiem Liwiusza

Wróć do bibliografii

Przeszukaj bibliotekę

Zacznij od nazwiska, pytania lub idei.

Wyszukiwanie obejmuje tę wersję językową. Wyniki prowadzą do właściwych stron.