Cnota jako lekarstwo
Przestudiuj Osiem rozdziałów o władzach duszy, złotym środku i wolnej woli, porównując je z Arystotelesem.
Oryginalne wprowadzenie. Przewodnik towarzyszy dziełu; nie jest ani pełnym tekstem, ani tłumaczeniem.
Umiejscowienie tekstu
Napisany po arabsku jako wstęp do traktatu Awot w Komentarzu do Miszny, ukończonym w 1168 roku, czerpie z Arystotelesa i al-Farabiego, nie wymieniając ich z imienia. Hebrajski przekład Samuela ibn Tibbona nadał mu utrwalony tytuł. Ten traktat etyczny wprowadza w misznaicki traktat Awot poprzez psychologię władz duszy, naukę o cnocie jako środku między skrajnościami oraz obronę wolnego wyboru. Wychowanie moralne jawi się jako leczenie chorób duszy, tak jak medycyna leczy ciało.
Podążanie za argumentami
Władze umysłu: Dusza jest jedna, z władzami odżywczą, zmysłową, wyobrażeniową, pożądawczą i rozumną; cnota dotyczy tego, jak są one ukierunkowane. Złoty środek: Cnota jest dyspozycją między nadmiarem a niedoborem; świadome przechylenie ku przeciwnej skrajności służy jedynie jako doraźne lekarstwo. Wolność: Ludzie wybierają swoje czyny; ani astrologia, ani boskie postanowienie nie zmuszają nikogo do cnoty czy występku.
Kontynuuj czytanie
Przeczytaj razem rozdziały o chorobach duszy i o wolnej woli i zwróć uwagę, gdzie traktat dostosowuje etykę filozoficzną do źródeł rabinicznych. Napisany po arabsku jako wstęp do traktatu Awot w Komentarzu do Miszny, ukończonym w 1168 roku, czerpie z Arystotelesa i al-Farabiego, nie wymieniając ich z imienia. Hebrajski przekład Samuela ibn Tibbona nadał mu utrwalony tytuł.
W Ośmiu rozdziałach cnota moralna jest równowagą nabytą praktyką i swobodnie wybraną, a nie stałą naturą.
Teraz Twoja kolej na refleksję.
- W jakim sensie wady są chorobami duszy i kto pełni rolę jej lekarza?
- Jak Majmonides broni wolnego wyboru przed astrologią i predestynacją?
Twoje wybory i postępy pozostają w tej przeglądarce.