Michel de MontaigneHumanizm odrodzenia · sceptycyzmPRZEWODNIK PO LEKTURZE · Dla pogłębienia · 13 min

Podróż jako porównywanie obyczajów

Czytaj Dziennik podróży jako zapis terenowy o obyczajach, religii i chorobie, który zasila późniejsze Próby.

Oryginalne wprowadzenie. Przewodnik towarzyszy dziełu; nie jest ani pełnym tekstem, ani tłumaczeniem.

01 /

Umiejscowienie tekstu

Pierwszą część napisał w trzeciej osobie sekretarz; potem Montaigne prowadził dziennik sam, częściowo po włosku. Rękopis, nigdy nieprzeznaczony do druku, odnaleziono w zamku około 1770 roku i wydano w 1774 roku, po czym zaginął, dlatego nowoczesne wydania opierają się w dużej mierze na tamtym druku. Dziennik towarzyszy podróży Montaigne’a z lat 1580 i 1581 przez wschodnią Francję, Szwajcarię, południowe Niemcy i Włochy, z długimi pobytami w Rzymie i w łaźniach pod Lukką. Odnotowuje drogi, gospody, kościoły, spory religijne, miejscowe obyczaje i przebieg jego kamicy nerkowej z drobiazgową, nieliteracką dokładnością.

02 /

Podążanie za argumentami

Porównywanie obyczajów: Montaigne odnotowuje, jak posiłki, łóżka, piece, nabożeństwa i stroje zmieniają się z miasta na miasto, traktując odmienność jako coś do obserwowania, a nie do potępiania. Religia w praktyce: Rozmawia z pastorami protestanckimi w Szwajcarii i Niemczech, przygląda się ceremoniom w Rzymie i zapisuje uwagi cenzorów o swoich Próbach. Ciało i choroba: Codzienne notatki o wodach, dietach i wydalanych kamieniach pokazują chorego, który sprawdza lekarstwa na własnym doświadczeniu.

03 /

Kontynuuj czytanie

Przeczytaj część o Rzymie i pobyt w łaźniach La Villa, a potem porównaj je z esejem „O doświadczeniu”; pamiętaj, że dziennik był prywatnym zapisem, a nie skończoną książką. Pierwszą część napisał w trzeciej osobie sekretarz; potem Montaigne prowadził dziennik sam, częściowo po włosku. Rękopis, nigdy nieprzeznaczony do druku, odnaleziono w zamku około 1770 roku i wydano w 1774 roku, po czym zaginął, dlatego nowoczesne wydania opierają się w dużej mierze na tamtym druku.

Myśl, którą warto zachować.

Podróż dała Montaigne’owi bezpośrednie dowody na to, że obyczaje się różnią, a doświadczenie trzeba ważyć w każdym przypadku z osobna.

Teraz Twoja kolej na refleksję.

  1. Które miejscowe obyczaje Montaigne opisuje bez oceniania, a gdzie pozwala sobie na werdykt?
  2. Jak notatki o jego chorobie przygotowują rozważania eseju „O doświadczeniu”?
Kontynuuj w notatniku

Twoje wybory i postępy pozostają w tej przeglądarce.

Przeszukaj bibliotekę

Zacznij od nazwiska, pytania lub idei.

Wyszukiwanie obejmuje tę wersję językową. Wyniki prowadzą do właściwych stron.