Γεννημένος στη δουλεία
Γεννήθηκε τον Φεβρουάριο του 1818 στην κομητεία Τάλμποτ του Μέριλαντ, γιος της Χάριετ Μπέιλι, και τον μεγάλωσε αρχικά η γιαγιά του Μπέτσι Μπέιλι.
Αμπολισιονισμός · αφροαμερικανική πολιτική σκέψη · 1818–1895
Φρέντερικ Ντάγκλας
Μάθε να διαβάζεις, πάρε τον λόγο, αντιστάσου: η ελευθερία κατακτιέται, δεν χαρίζεται.
Κομητεία Τάλμποτ (Μέριλαντ) · Βαλτιμόρη · Ρότσεστερ · Ουάσινγκτον
Βιογραφία
Το νήμα μιας ζωής.
Γεννημένος σκλάβος στην ανατολική ακτή του κόλπου Τσέσαπικ, στο Μέριλαντ, ο Φρέντερικ Ντάγκλας έμαθε μόνος του να διαβάζει, δραπέτευσε στον Βορρά το 1838 και έγινε ο σημαντικότερος μαύρος ρήτορας, εκδότης και αυτοβιογράφος του κινήματος για την κατάργηση της δουλείας στην εποχή του. Σε τρεις αυτοβιογραφίες, σε λόγους και στις εφημερίδες του υποστήριξε ότι η δουλεία παραβιάζει φυσικά δικαιώματα, ότι το Σύνταγμα μπορεί να διαβαστεί ως χάρτης ελευθερίας και ότι η ελευθερία απαιτεί τόσο αυτοκατάφαση όσο και ίση ιδιότητα του πολίτη για όλους, και για τις γυναίκες.
Βαλτιμόρη και Κόβεϊ
Σταλμένος στη Βαλτιμόρη το 1826, έμαθε κρυφά να διαβάζει· το 1834 αντιστάθηκε στον «δαμαστή σκλάβων» Έντουαρντ Κόβεϊ και το 1836 ένα σχέδιο απόδρασης προδόθηκε.
Απόδραση
Στις 3 Σεπτεμβρίου 1838 δραπέτευσε στη Νέα Υόρκη μεταμφιεσμένος σε ναύτη, παντρεύτηκε την Άννα Μάρεϊ και εγκαταστάθηκε στο Νιου Μπέντφορντ με το όνομα Ντάγκλας.
Ομιλητής, συγγραφέας, εξόριστος
Ομιλητής της Massachusetts Anti-Slavery Society από το 1841, εξέδωσε την Αφήγηση το 1845 και περιόδευσε στην Ιρλανδία και τη Βρετανία, όπου υποστηρικτές του εξαγόρασαν την ελευθερία του το 1846.
Εκδότης στο Ρότσεστερ
Ίδρυσε το The North Star το 1847, υποστήριξε την ψήφο των γυναικών στο Σένεκα Φολς το 1848, εκφώνησε τον λόγο του για την Τέταρτη Ιουλίου το 1852 και εξέδωσε το Η σκλαβιά μου και η ελευθερία μου το 1855.
Πόλεμος και δημόσιος βίος
Στρατολόγησε μαύρους στρατιώτες στον Εμφύλιο Πόλεμο, κατείχε ομοσπονδιακά αξιώματα στην Ουάσινγκτον, υπηρέτησε ως διπλωματικός αντιπρόσωπος στην Αϊτή από το 1889 έως το 1891 και πέθανε στις 20 Φεβρουαρίου 1895.
Κατανοήστε μια ζωή σε βάθος
01Παιδική ηλικία στη δουλεία και ο δρόμος προς την ανάγνωση
Ο Φρέντερικ Ογκάστους Ουάσινγκτον Μπέιλι γεννήθηκε τον Φεβρουάριο του 1818 στην κομητεία Τάλμποτ, στην ανατολική ακτή του Μέριλαντ, ημερομηνία καταγεγραμμένη στο κατάστιχο του ιδιοκτήτη του, την οποία ο ίδιος δεν γνώρισε ποτέ. Η μητέρα του, η Χάριετ Μπέιλι, εκμισθωμένη σε ένα μακρινό αγρόκτημα, πέθανε όταν εκείνος ήταν περίπου επτά ετών· πατέρας του ήταν ένας λευκός, σύμφωνα με τις φήμες ο αφέντης του Ααρών Άντονι. Μεγαλωμένος από τη γιαγιά του Μπέτσι Μπέιλι, μεταφέρθηκε γύρω στα έξι του στη φυτεία Γουάι Χάουζ του συνταγματάρχη Έντουαρντ Λόιντ, όπου έγινε μάρτυρας της πείνας και του μαστιγώματος της θείας του Έστερ. Το 1826 στάλθηκε στη Βαλτιμόρη, στο σπίτι του Χιου και της Σοφίας Ολντ. Η Σοφία άρχισε να του μαθαίνει το αλφάβητο ώσπου ο άντρας της το απαγόρευσε, λέγοντας ότι η μάθηση θα τον έκανε για πάντα ακατάλληλο για σκλάβο· ο Ντάγκλας συμπέρανε ότι είχε βρει τον δρόμο από τη δουλεία στην ελευθερία. Πλήρωνε με ψωμί λευκά αγόρια για να του κάνουν μαθήματα και γύρω στα δώδεκά του αγόρασε το The Columbian Orator, του οποίου οι διάλογοι και οι λόγοι του έδωσαν ένα λεξιλόγιο των δικαιωμάτων.
02Ο Κόβεϊ, τα ναυπηγεία και η απόδραση
Το 1833 ο Ντάγκλας επιστράφηκε στον Τόμας Ολντ στο Σεντ Μάικλς, ο οποίος τον Ιανουάριο του 1834 τον εκμίσθωσε για έναν χρόνο στον Έντουαρντ Κόβεϊ, έναν αγρότη γνωστό για το ότι «έσπαζε» τους υποδουλωμένους εργάτες. Μήνες μόχθου και ξυλοδαρμών παραλίγο να τον συντρίψουν, ώσπου τον Αύγουστο του 1834 πάλεψε με τον Κόβεϊ σχεδόν δύο ώρες και δεν μαστιγώθηκε ποτέ ξανά· αργότερα έγραψε ότι αυτή η μάχη μετέτρεψε έναν σκλάβο σε άνθρωπο. Ένα σχέδιο απόδρασης με αρκετούς συντρόφους προδόθηκε το 1836· μετά τη φυλάκισή του στο Ίστον στάλθηκε πίσω στη Βαλτιμόρη, όπου λευκοί μαθητευόμενοι τον ξυλοκόπησαν στο ναυπηγείο και όπου έγινε ειδικευμένος καλαφάτης με άδεια να εκμισθώνει ο ίδιος τον χρόνο του. Με τη βοήθεια της Άννας Μάρεϊ, μιας ελεύθερης μαύρης γυναίκας, δραπέτευσε στις 3 Σεπτεμβρίου 1838 ντυμένος ναύτης και με τα χαρτιά ενός ελεύθερου ναυτικού, με τρένο και ατμόπλοιο έως τη Νέα Υόρκη. Εκεί παντρεύτηκαν και εγκαταστάθηκαν στο Νιου Μπέντφορντ της Μασαχουσέτης, όπου πήρε το όνομα Ντάγκλας από το The Lady of the Lake του Ουόλτερ Σκοτ.
03Ρήτορας, συγγραφέας και εκδότης
Αναγνώστης του Liberator του Γκάρισον, ο Ντάγκλας μίλησε σε συνέλευση κατά της δουλείας στο Ναντάκετ τον Αύγουστο του 1841 και προσλήφθηκε ως ομιλητής από τη Massachusetts Anti-Slavery Society. Στην περιοδεία των «Εκατό Συνελεύσεων» του 1843 τον ξυλοκόπησε ένα πλήθος στην Ιντιάνα. Επειδή οι ακροατές αμφέβαλλαν ότι ένας τόσο εύγλωττος άνθρωπος είχε υπάρξει σκλάβος, εξέδωσε την Αφήγηση το 1845 και πέρασε έπειτα σχεδόν δύο χρόνια δίνοντας διαλέξεις στην Ιρλανδία και τη Βρετανία, όπου φίλοι συγκέντρωσαν τα χρήματα για να εξαγοράσουν τη νόμιμη ελευθερία του το 1846. Όταν επέστρεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες, εγκαταστάθηκε στο Ρότσεστερ της πολιτείας της Νέας Υόρκης και τον Δεκέμβριο του 1847 ίδρυσε το The North Star, παρά τις συμβουλές του κύκλου του Γκάρισον. Το 1848 μίλησε στο Σένεκα Φολς υπέρ του ψηφίσματος που ζητούσε δικαίωμα ψήφου για τις γυναίκες. Έως το 1851 είχε έρθει σε ρήξη με τους οπαδούς του Γκάρισον: θεωρούσε πλέον το Σύνταγμα κείμενο κατά της δουλείας και αποδεχόταν την πολιτική δράση. Ο λόγος για την Τέταρτη Ιουλίου του 1852 και το Η σκλαβιά μου και η ελευθερία μου του 1855 ανήκουν σε αυτή την περίοδο, όπως και η άρνησή του το 1859 να συμμετάσχει στην επιδρομή του Τζον Μπράουν στο Χάρπερς Φέρι, μετά την οποία αναγκάστηκε να καταφύγει στον Καναδά και στη Βρετανία.
04Πόλεμος, Ανασυγκρότηση και η ανολοκλήρωτη δημοκρατία
Ο Ντάγκλας επέμενε ότι ο Εμφύλιος Πόλεμος έπρεπε να γίνει πόλεμος κατά της δουλείας και ότι οι μαύροι άνδρες έπρεπε να μπορούν να πολεμήσουν· μετά τη Διακήρυξη της Χειραφέτησης στρατολόγησε στρατιώτες για συντάγματα της Μασαχουσέτης, στα οποία κατατάχθηκαν δύο από τους γιους του, και το 1863 συναντήθηκε με τον Αβραάμ Λίνκολν για να διαμαρτυρηθεί για την άνιση αμοιβή και μεταχείριση. Μετά τον πόλεμο αγωνίστηκε για τις συνταγματικές τροπολογίες που κατάργησαν τη δουλεία και εγγυήθηκαν την ιδιότητα του πολίτη και το δικαίωμα ψήφου των μαύρων ανδρών, προτεραιότητα που δοκίμασε τη συμμαχία του με την Ελίζαμπεθ Κέιντι Στάντον και τη Σούζαν Μπ. Άντονι, αν και δεν εγκατέλειψε ποτέ την ψήφο των γυναικών. Μετακόμισε στην Ουάσινγκτον το 1872, προήδρευσε για λίγο το 1874 της κλονισμένης Freedman’s Savings Bank και κατείχε ομοσπονδιακά αξιώματα, ως μάρσαλ και έπειτα ως υπεύθυνος του κτηματολογίου της Περιφέρειας της Κολούμπια, καθώς και ως διπλωματικός αντιπρόσωπος στην Αϊτή από το 1889 έως το 1891. Εξέδωσε το Life and Times of Frederick Douglass το 1881, παντρεύτηκε την Έλεν Πιτς το 1884 μετά τον θάνατο της Άννας Μάρεϊ Ντάγκλας, κατήγγειλε τα λιντσαρίσματα στο πλευρό της Άιντα Μπ. Γουέλς και πέθανε στο Σίνταρ Χιλ στις 20 Φεβρουαρίου 1895, αφού είχε παρακολουθήσει μια συνεδρίαση του National Council of Women.
Η Αφήγηση του Ντάγκλας έγινε πρότυπο της αφήγησης σκλάβων και της αμερικανικής αυτοβιογραφίας, και ο λόγος του για την Τέταρτη Ιουλίου παραμένει από τους πιο συχνά παρατιθέμενους λόγους στην ιστορία της χώρας. Φιλελεύθεροι, συντηρητικοί, υποστηρικτές της ενσωμάτωσης και μαύροι εθνικιστές τον έχουν διεκδικήσει· οι φιλόσοφοι τον διαβάζουν για το φυσικό δίκαιο, την αξιοπρέπεια, την ηθική της αντίστασης και τη δημοκρατική ιδιότητα του πολίτη, ενώ οι ιστορικοί τονίζουν πώς άλλαξαν οι θέσεις του μέσα σε πέντε δεκαετίες αγώνα.
Πηγές & σημεία αναφοράςΣυνέχεια