Μάθε να διαβάζεις, πάρε τον λόγο, αντιστάσου: η ελευθερία κατακτιέται, δεν χαρίζεται.
Για τον Ντάγκλας, η εκμάθηση ανάγνωσης και γραφής έκανε τον υποδουλωμένο κριτή της δικής του κατάστασης· οι νόμοι που απαγόρευαν τη διδασκαλία των σκλάβων έδειχναν ότι οι δουλοκτήτες ήξεραν πως είχαν να κάνουν με ανθρώπινα πνεύματα, όχι με ιδιοκτησία.
Ακούγοντας τον Χιου Ολντ να απαγορεύει στη γυναίκα του να τον διδάσκει, το αγόρι κατάλαβε ότι αυτό που φοβόταν περισσότερο ο αφέντης του ήταν ο δρόμος από τη δουλεία στην ελευθερία.
Η δουλεία στηρίζεται στη συντριβή της βούλησης· ο Ντάγκλας υποστηρίζει ότι ένας άνθρωπος χωρίς δύναμη στερείται την ουσιώδη αξιοπρέπεια της ανθρώπινης φύσης και ότι η αντίσταση στην κυριαρχία, ακόμη και με μεγάλο κίνδυνο, αποκαθιστά τον αυτοσεβασμό.
Αφού αντιστάθηκε στον Έντουαρντ Κόβεϊ το 1834, ο Ντάγκλας έγραψε ότι, όσο καιρό κι αν παρέμενε σκλάβος τυπικά, είχε περάσει για πάντα η μέρα που μπορούσε να είναι σκλάβος στην πράξη.
Κάθε άνθρωπος έχει φυσικό δικαίωμα στην ελευθερία που κανένας νόμος και καμία πλειοψηφία δεν μπορεί να καταργήσει· μετά το 1851 ο Ντάγκλας υποστήριζε ότι το Σύνταγμα, διαβασμένο σύμφωνα με το κείμενο και το προοίμιό του, δεν περιείχε καμία εγγύηση της δουλείας και μπορούσε να στραφεί εναντίον της.
Στον λόγο για την Τέταρτη Ιουλίου αποκαλεί το Σύνταγμα ένδοξο κείμενο ελευθερίας και κατηγορεί τους δουλοκτήτες ότι το διαβάζουν λανθασμένα.
Τα δικαιώματα δεν παραχωρούνται από τους ισχυρούς αλλά κατακτώνται με οργανωμένη κινητοποίηση, ηθικό επιχείρημα και, όταν χρειάζεται, αντίσταση· όποιος θέλει ελευθερία χωρίς αγώνα θέλει σοδειά χωρίς όργωμα.
Σε έναν λόγο του 1857 για τη χειραφέτηση στις Βρετανικές Δυτικές Ινδίες δήλωσε ότι η εξουσία δεν παραχωρεί τίποτα χωρίς απαίτηση: ποτέ δεν το έκανε και ποτέ δεν θα το κάνει.