Φέρτε αρχές και εμπειρία σε διάλογο.
Διακρίνονται έργα, μαρτυρίες και περαιτέρω αναγνώσεις. Οι ημερομηνίες αναφέρονται στη σύνθεση ή την πρώτη δημοσίευση, όπως καθορίζεται σε κάθε λήμμα.
Αυτά τα αρχεία καλύπτουν σημαντικά έργα και εκδόσεις, ξεχωρίζοντας τη μετάφραση του Newton από το πρωτότυπό της. Επιστολές, αποσπάσματα και άλλα χειρόγραφα δεν έχουν ακόμη ευρετηριαστεί μεμονωμένα, επομένως αυτός ο κατάλογος δεν είναι μια εξαντλητική βιβλιογραφία.
01Δεκαετία του 1730 · σύγχρονες εκδόσεις
Το χειρόγραφο έργο ανήκει στη δεκαετία του 1730· η μετάδοσή του και οι σύγχρονες εκδόσεις πρέπει να διακρίνονται από μια πλήρη πρωτότυπη δημοσίευση όσο ζούσε η μεταφράστρια. Ο Μάντεβιλ ήταν ο συγγραφέας του αγγλικού έργου.
021737 · δημοσιεύτηκε 1744
Υποβλήθηκε ανώνυμα στον διαγωνισμό της Ακαδημίας Επιστημών για το 1738 και δημοσιεύτηκε μεταξύ των απομνημονευμάτων του διαγωνισμού το 1744, το έργο δεν κέρδισε το βραβείο. Πρέπει να διακρίνονται οι ημερομηνίες σύνθεσης και δημοσίευσης.
031740 · αναθεωρημένο 1742
Δημοσιεύτηκε ανώνυμα το 1740 και αναθεωρήθηκε το 1742, το βιβλίο παρεμβαίνει ανάμεσα στις νευτώνειες, καρτεσιανές και λεϊμπνιζιανές παραδόσεις. Η χρήση των Leibniz και Wolff είναι μια πρωτότυπη συνεισφορά και όχι απλή επανάληψη.
041741
Η δημοσιευμένη επιστολή του 1741 δημοσιοποίησε μια διαφωνία που προέκυψε από τα θεμέλια της φυσικής. Δείχνει μια γυναίκα επιστήμονα να εισέρχεται απευθείας σε επιστημονική συζήτηση όπου κυριαρχούν οι ανδρικές ακαδημίες.
05γραμμένο περ. 1746–1748 · δημοσιεύτηκε 1779
Γράφτηκε προς το τέλος της ζωής της και δημοσιεύτηκε μεταθανάτια, ο λόγος ενώνει τον ηθικό προβληματισμό με την εμπειρία μέσα σε συγκεκριμένες συνθήκες. Δεν είναι ούτε μια πλήρης αυτοβιογραφία ούτε μια καθολική φόρμουλα για την ευτυχία.
06χειρόγραφο του 18ου αιώνα · σύγχρονες εκδόσεις
Το σώμα κειμένων έχει πολύπλοκο χειρόγραφο και εκδοτικό ιστορικό· οι σύγχρονες εκδόσεις οργανώνουν υλικό που δεν χρειάζεται να αποτελεί ένα ολοκληρωμένο βιβλίο που εκδίδεται από τη συγγραφέα του.
071756–1759
Η έκδοση εμφανίστηκε στα 1756 και 1759 μετά τον θάνατό της, με τη συντακτική συμμετοχή του Κλαιρώ. Η μετάφραση ανήκει στη ντυ Σατλέ· ο Νεύτων έγραψε το πρωτότυπο έργο.