Ordo Virtutum (Το δράμα των Αρετών)
Ψαλλόμενο λατινικό δράμα στο οποίο η Ψυχή, αρχικά χαρούμενη, πείθεται από τον Διάβολο να εγκαταλείψει τις Αρετές και να απολαύσει τον κόσμο, επιστρέφει έπειτα πληγωμένη και μετανιωμένη και γίνεται ξανά δεκτή από τις Αρετές με επικεφαλής την Ταπεινοφροσύνη, ενώ ο Διάβολος, που μπορεί μόνο να κραυγάζει και ποτέ να ψάλλει, δένεται. Ένας πρόλογος των Πατριαρχών και των Προφητών και ένα τελικό άσμα για τις πληγές του Χριστού πλαισιώνουν τη δράση.
Κατανόηση του κειμένου
Συντεθειμένο πιθανότατα γύρω στο 1151, ίσως για τη νέα κοινότητα του Ρούπερτσμπεργκ ή για τα εγκαίνια της εκκλησίας της το 1152, το δράμα σώζεται με τις μελωδίες του στο μεγάλο χειρόγραφο του Βισμπάντεν που συγκεντρώνει τα έργα της, ενώ ένα συντομότερο κείμενο κλείνει το Scivias. Συχνά περιγράφεται ως το αρχαιότερο γνωστό ηθικοπλαστικό δράμα, και η σκηνική του παρουσίαση από μια κοινότητα μοναζουσών παραμένει ζήτημα ανασύνθεσης.
Βασικά σημεία
- 01
Η πορεία της Ψυχής
Η Anima περνά από την αθωότητα στην εξέγερση και πίσω, έτσι ώστε το δράμα παρουσιάζει τη μεταστροφή ως επιλογή που όλη η κοινότητα παρακολουθεί και στηρίζει.
- 02
Η μουσική και ο Διάβολος
Όλα τα πρόσωπα ψάλλουν εκτός από τον Διάβολο, του οποίου οι εκφωνούμενες κραυγές δείχνουν ότι είναι αποκομμένος από την ουράνια αρμονία.
- 03
Οι Αρετές ως πρόσωπα
Η Ταπεινοφροσύνη, η Αγάπη, ο Φόβος του Θεού, η Υπακοή και άλλες Αρετές μιλούν ως συντρόφισσες που διδάσκουν, επιπλήττουν και θεραπεύουν, όχι ως αφηρημένοι κανόνες.
Εμβαθύνετε στις ιδέες
Η Ψυχή και οι Αρετές
Διαβάστε το Ordo Virtutum ως ψαλλόμενο δράμα επιλογής, πτώσης και επιστροφής, όπου η ίδια η μουσική σηματοδοτεί τη διαφορά ανάμεσα στο καλό και στο κακό.
Τοποθέτηση του κειμένου
Συντεθειμένο πιθανότατα γύρω στο 1151, ίσως για τη νέα κοινότητα του Ρούπερτσμπεργκ ή για τα εγκαίνια της εκκλησίας της το 1152, το δράμα σώζεται με τις μελωδίες του στο μεγάλο χειρόγραφο του Βισμπάντεν που συγκεντρώνει τα έργα της, ενώ ένα συντομότερο κείμενο κλείνει το Scivias. Συχνά περιγράφεται ως το αρχαιότερο γνωστό ηθικοπλαστικό δράμα, και η σκηνική του παρουσίαση από μια κοινότητα μοναζουσών παραμένει ζήτημα ανασύνθεσης. Ψαλλόμενο λατινικό δράμα στο οποίο η Ψυχή, αρχικά χαρούμενη, πείθεται από τον Διάβολο να εγκαταλείψει τις Αρετές και να απολαύσει τον κόσμο, επιστρέφει έπειτα πληγωμένη και μετανιωμένη και γίνεται ξανά δεκτή από τις Αρετές με επικεφαλής την Ταπεινοφροσύνη, ενώ ο Διάβολος, που μπορεί μόνο να κραυγάζει και ποτέ να ψάλλει, δένεται. Ένας πρόλογος των Πατριαρχών και των Προφητών και ένα τελικό άσμα για τις πληγές του Χριστού πλαισιώνουν τη δράση.
Ακολουθώντας τα επιχειρήματα
Η πορεία της Ψυχής: Η Anima περνά από την αθωότητα στην εξέγερση και πίσω, έτσι ώστε το δράμα παρουσιάζει τη μεταστροφή ως επιλογή που όλη η κοινότητα παρακολουθεί και στηρίζει. Η μουσική και ο Διάβολος: Όλα τα πρόσωπα ψάλλουν εκτός από τον Διάβολο, του οποίου οι εκφωνούμενες κραυγές δείχνουν ότι είναι αποκομμένος από την ουράνια αρμονία. Οι Αρετές ως πρόσωπα: Η Ταπεινοφροσύνη, η Αγάπη, ο Φόβος του Θεού, η Υπακοή και άλλες Αρετές μιλούν ως συντρόφισσες που διδάσκουν, επιπλήττουν και θεραπεύουν, όχι ως αφηρημένοι κανόνες.
Συνεχίζοντας την ανάγνωση
Διαβάστε το κείμενο έχοντας δίπλα σας μια ηχογράφηση, παρακολουθώντας τις εκφωνούμενες ατάκες του Διαβόλου απέναντι στα ψαλλόμενα μέρη, και συγκρίνετε έπειτα τη συντομότερη εκδοχή στο τέλος του Scivias. Συντεθειμένο πιθανότατα γύρω στο 1151, ίσως για τη νέα κοινότητα του Ρούπερτσμπεργκ ή για τα εγκαίνια της εκκλησίας της το 1152, το δράμα σώζεται με τις μελωδίες του στο μεγάλο χειρόγραφο του Βισμπάντεν που συγκεντρώνει τα έργα της, ενώ ένα συντομότερο κείμενο κλείνει το Scivias. Συχνά περιγράφεται ως το αρχαιότερο γνωστό ηθικοπλαστικό δράμα, και η σκηνική του παρουσίαση από μια κοινότητα μοναζουσών παραμένει ζήτημα ανασύνθεσης.
Ερωτήσεις για περαιτέρω ανάγνωση
- Γιατί ο Διάβολος μιλά ενώ όλα τα άλλα πρόσωπα ψάλλουν, και τι υποδηλώνει αυτό για την αντίληψη της Χίλντεγκαρντ περί μουσικής;
- Τι προσφέρουν οι Αρετές στην Ψυχή όταν επιστρέφει, και πώς συμμετέχει η κοινότητα στη μεταστροφή της;
Το Ordo Virtutum κάνει την ηθική ζωή ακουστή: η αρμονία ανήκει στις Αρετές, και η επιστροφή της Ψυχής είναι επιστροφή στο τραγούδι.
Πώς να το διαβάσετε
Διαβάστε το κείμενο έχοντας δίπλα σας μια ηχογράφηση, παρακολουθώντας τις εκφωνούμενες ατάκες του Διαβόλου απέναντι στα ψαλλόμενα μέρη, και συγκρίνετε έπειτα τη συντομότερη εκδοχή στο τέλος του Scivias.
Εκδόσεις και πηγές
Οι περιλήψεις και τα βασικά σημεία είναι πρωτότυπες συντακτικές ερμηνείες. Συνοδεύουν την ανάγνωση και δεν υποκαθιστούν μια έκδοση του κειμένου. Συντακτική μέθοδος →