Απολογία υπέρ του Ραϋμόνδου Σεμπόν
Το μεγαλύτερο κεφάλαιο των Δοκιμίων αρχίζει ως υπεράσπιση της φυσικής θεολογίας του Σεμπόν και γίνεται μια διαρκής επίθεση κατά της ανθρώπινης αλαζονείας. Ο Μονταίν συγκρίνει τους ανθρώπους με τα ζώα, συγκεντρώνει τις διαφωνίες των φιλοσόφων και αμφισβητεί την αξιοπιστία των αισθήσεων, καταλήγοντας ότι ο λόγος μόνος δεν μπορεί να υψώσει τον άνθρωπο πάνω από την κατάστασή του.
Κατανόηση του κειμένου
Τοποθετημένο στο Βιβλίο II ως κεφάλαιο 12, γράφτηκε πιθανότατα κατά το μεγαλύτερο μέρος γύρω στο 1576 και διευρύνθηκε ως το 1592. Το 1569, κατόπιν αιτήματος του πατέρα του, ο Μονταίν είχε δημοσιεύσει τη μετάφρασή του της λατινικής Φυσικής θεολογίας του Σεμπόν. Οι αναγνώστες συζητούν ακόμη αν το κεφάλαιο στηρίζει την πίστη ταπεινώνοντας τον λόγο ή αν υπονομεύει αθόρυβα την υπεράσπιση που ισχυρίζεται ότι προσφέρει.
Βασικά σημεία
- 01
Ανθρώπινη αλαζονεία
Ο Μονταίν επιτίθεται στην πεποίθηση ότι ο άνθρωπος είναι κύριος της φύσης, τονίζοντας πόσο λίγα ξέρουμε για το τι αντιλαμβάνονται ή σκέφτονται τα ζώα.
- 02
Η διχόνοια των φιλοσόφων
Η ατελείωτη διαφωνία των σχολών για την ψυχή, τους θεούς και το ύψιστο αγαθό δείχνει ότι ο λόγος δεν μπορεί να λύσει τα δικά του ερωτήματα.
- 03
Τα όρια των αισθήσεων
Χωρίς κριτήριο για τον έλεγχο των αντιλήψεων, καμία κρίση δεν μπορεί να αξιώσει βεβαιότητα· ο σκεπτικιστής αναστέλλει τη συγκατάθεσή του και συνεχίζει να ερευνά.
Εμβαθύνετε στις ιδέες
Η αμφιβολία απέναντι στην αλαζονεία
Εξετάστε πώς η Απολογία χρησιμοποιεί τα ζώα, τις έριδες των φιλοσόφων και την αδυναμία των αισθήσεων για να ταπεινώσει τον λόγο.
Τοποθέτηση του κειμένου
Τοποθετημένο στο Βιβλίο II ως κεφάλαιο 12, γράφτηκε πιθανότατα κατά το μεγαλύτερο μέρος γύρω στο 1576 και διευρύνθηκε ως το 1592. Το 1569, κατόπιν αιτήματος του πατέρα του, ο Μονταίν είχε δημοσιεύσει τη μετάφρασή του της λατινικής Φυσικής θεολογίας του Σεμπόν. Οι αναγνώστες συζητούν ακόμη αν το κεφάλαιο στηρίζει την πίστη ταπεινώνοντας τον λόγο ή αν υπονομεύει αθόρυβα την υπεράσπιση που ισχυρίζεται ότι προσφέρει. Το μεγαλύτερο κεφάλαιο των Δοκιμίων αρχίζει ως υπεράσπιση της φυσικής θεολογίας του Σεμπόν και γίνεται μια διαρκής επίθεση κατά της ανθρώπινης αλαζονείας. Ο Μονταίν συγκρίνει τους ανθρώπους με τα ζώα, συγκεντρώνει τις διαφωνίες των φιλοσόφων και αμφισβητεί την αξιοπιστία των αισθήσεων, καταλήγοντας ότι ο λόγος μόνος δεν μπορεί να υψώσει τον άνθρωπο πάνω από την κατάστασή του.
Ακολουθώντας τα επιχειρήματα
Ανθρώπινη αλαζονεία: Ο Μονταίν επιτίθεται στην πεποίθηση ότι ο άνθρωπος είναι κύριος της φύσης, τονίζοντας πόσο λίγα ξέρουμε για το τι αντιλαμβάνονται ή σκέφτονται τα ζώα. Η διχόνοια των φιλοσόφων: Η ατελείωτη διαφωνία των σχολών για την ψυχή, τους θεούς και το ύψιστο αγαθό δείχνει ότι ο λόγος δεν μπορεί να λύσει τα δικά του ερωτήματα. Τα όρια των αισθήσεων: Χωρίς κριτήριο για τον έλεγχο των αντιλήψεων, καμία κρίση δεν μπορεί να αξιώσει βεβαιότητα· ο σκεπτικιστής αναστέλλει τη συγκατάθεσή του και συνεχίζει να ερευνά.
Συνεχίζοντας την ανάγνωση
Διαβάστε την αρχή για τον Σεμπόν, έπειτα τη σύγκριση με τα ζώα και την έκθεση του πυρρωνισμού· προσέξτε πού μιλά ο Μονταίν εξ ονόματός του και πού μεταφέρει τις απόψεις των αρχαίων. Τοποθετημένο στο Βιβλίο II ως κεφάλαιο 12, γράφτηκε πιθανότατα κατά το μεγαλύτερο μέρος γύρω στο 1576 και διευρύνθηκε ως το 1592. Το 1569, κατόπιν αιτήματος του πατέρα του, ο Μονταίν είχε δημοσιεύσει τη μετάφρασή του της λατινικής Φυσικής θεολογίας του Σεμπόν. Οι αναγνώστες συζητούν ακόμη αν το κεφάλαιο στηρίζει την πίστη ταπεινώνοντας τον λόγο ή αν υπονομεύει αθόρυβα την υπεράσπιση που ισχυρίζεται ότι προσφέρει.
Ερωτήσεις για περαιτέρω ανάγνωση
- Η σύγκριση με τα ζώα υποβιβάζει τον άνθρωπο ή απλώς τον επανατοποθετεί μέσα στη φύση;
- Αν ο λόγος δεν μπορεί να λύσει τις δικές του διαφορές, τι απομένει για να καθοδηγεί την πίστη και τη συμπεριφορά;
Η σκεπτικιστική αμφιβολία της Απολογίας χαλιναγωγεί την αλαζονεία χωρίς να απαγορεύει την έρευνα ή τη συνηθισμένη ζωή.
Πώς να το διαβάσετε
Διαβάστε την αρχή για τον Σεμπόν, έπειτα τη σύγκριση με τα ζώα και την έκθεση του πυρρωνισμού· προσέξτε πού μιλά ο Μονταίν εξ ονόματός του και πού μεταφέρει τις απόψεις των αρχαίων.
Εκδόσεις και πηγές
Οι περιλήψεις και τα βασικά σημεία είναι πρωτότυπες συντακτικές ερμηνείες. Συνοδεύουν την ανάγνωση και δεν υποκαθιστούν μια έκδοση του κειμένου. Συντακτική μέθοδος ↗