De weg van de kenners
Lees de late en toespelingsrijke Aanwijzingen en vermaningen, van het bewijs van het noodzakelijk bestaande tot het portret van de kenners en hun vreugde.
Een oorspronkelijke inleiding. Deze gids begeleidt het lezen van het werk; hij is geen volledige tekst of vertaling.
De tekst situeren
Het boek, in zijn laatste jaren in Isfahan geschreven en ook bekend als Wenken en herinneringen, gebruikt opzettelijk een toespelende stijl om studenten te leren de argumenten zelf te reconstrueren. Het werd zelden zonder commentaar gelezen: Fakhr al-Din al-Razi viel het aan, Nasir al-Din al-Tusi verdedigde het, en hun werken maakten het tot een kerntekst van de latere islamitische filosofie. Avicenna’s laatste summa vat zijn filosofie samen in beknopte wenken die de lezer zelf moet aanvullen: een eerste deel over logica, dan secties over de lichamen, de ziel, het noodzakelijk bestaande en de orde van de emanatie, uitlopend op de vreugde van de kenners, hun standplaatsen en de opgang van de ziel naar de Waarheid.
De argumenten volgen
Wenken: Het boek geeft wenken in plaats van volledige bewijzen, zodat elke student het argument zelf afmaakt en leert denken in plaats van herhalen. Bewijs van de waarachtigen: Het bestaan van een noodzakelijk bestaande wordt aangetoond door na te denken over het bestaan zelf, zonder uit te gaan van beweging of van de geschapen wereld. Standplaatsen van de kenners: De slotsecties onderscheiden de asceet, de vrome en de kenner, en stellen de opgang van de ziel naar de Waarheid voor als de voltooiing van de filosofie.
Vervolg met lezen
Lees het naast een uitvoeriger uiteenzetting zoals het Boek der genezing, en met een commentaar; begin met de vierde sectie, over het bestaan en zijn oorzaken, en daarna de hoofdstukken over de standplaatsen van de kenners. Het boek, in zijn laatste jaren in Isfahan geschreven en ook bekend als Wenken en herinneringen, gebruikt opzettelijk een toespelende stijl om studenten te leren de argumenten zelf te reconstrueren. Het werd zelden zonder commentaar gelezen: Fakhr al-Din al-Razi viel het aan, Nasir al-Din al-Tusi verdedigde het, en hun werken maakten het tot een kerntekst van de latere islamitische filosofie.
In zijn laatste summa stelt Avicenna de filosofie voor als een scholing van de ziel die van demonstratie naar contemplatie leidt.
Tijd om zelf na te denken.
- Waarom zou een filosoof ervoor kiezen in wenken te schrijven in plaats van in volledige argumenten?
- Hoe verhouden de standplaatsen van de kenners zich tot de leer van het intellect die eerder in het boek wordt uiteengezet?
Je selectie en voortgang blijven in deze browser staan.