Droga poznających
Przeczytaj późne i pełne aluzji Wskazówki i przestrogi, od dowodu na istnienie Bytu koniecznego po portret poznających i ich radości.
Oryginalne wprowadzenie. Przewodnik towarzyszy dziełu; nie jest ani pełnym tekstem, ani tłumaczeniem.
Umiejscowienie tekstu
Napisana w Isfahanie w ostatnich latach życia i znana też jako Znaki i przypomnienia, księga celowo posługuje się stylem aluzyjnym, by ćwiczyć uczniów w samodzielnym odtwarzaniu argumentów. Rzadko czytano ją bez komentarza: Fachr ad-Din ar-Razi ją atakował, Nasir ad-Din at-Tusi jej bronił, a ich dzieła uczyniły z niej centralny tekst późniejszej filozofii islamskiej. Ostatnia summa Awicenny zamyka jego filozofię w zwięzłych wskazówkach, które czytelnik musi sam uzupełnić: najpierw część o logice, potem rozdziały o ciałach, duszy, Bycie koniecznym i porządku emanacji, aż po radość poznających, ich stacje i wznoszenie się duszy ku Prawdzie.
Podążanie za argumentami
Aluzje: Księga podsuwa wskazówki zamiast pełnych dowodów, aby każdy uczeń sam dokończył argument i nauczył się myśleć, a nie powtarzać. Dowód prawdomównych: Istnienie Bytu koniecznego wykazuje się, rozważając samo istnienie, bez wychodzenia od ruchu ani od świata stworzonego. Stacje poznających: Końcowe części odróżniają ascetę, czciciela i poznającego, a wznoszenie się duszy ku Prawdzie przedstawiają jako dopełnienie filozofii.
Kontynuuj czytanie
Czytaj ją obok obszerniejszego wykładu, takiego jak Księga uzdrowienia, i z komentarzem; zacznij od czwartej części, o istnieniu i jego przyczynach, a potem przejdź do rozdziałów o stacjach poznających. Napisana w Isfahanie w ostatnich latach życia i znana też jako Znaki i przypomnienia, księga celowo posługuje się stylem aluzyjnym, by ćwiczyć uczniów w samodzielnym odtwarzaniu argumentów. Rzadko czytano ją bez komentarza: Fachr ad-Din ar-Razi ją atakował, Nasir ad-Din at-Tusi jej bronił, a ich dzieła uczyniły z niej centralny tekst późniejszej filozofii islamskiej.
W swojej ostatniej summie Awicenna przedstawia filozofię jako formację duszy, która prowadzi od dowodzenia do kontemplacji.
Teraz Twoja kolej na refleksję.
- Dlaczego filozof mógłby woleć pisać aluzjami zamiast pełnymi argumentami?
- Jak stacje poznających łączą się z teorią intelektu wyłożoną wcześniej w księdze?
Twoje wybory i postępy pozostają w tej przeglądarce.