Een nieuwe wetenschap van de samenleving
Volg hoe de Muqaddima de kritiek op historische berichten omvormt tot een wetenschap van de menselijke samenleving, gebouwd op solidariteit, heerschappij en economisch leven.
Een oorspronkelijke inleiding. Deze gids begeleidt het lezen van het werk; hij is geen volledige tekst of vertaling.
De tekst situeren
Ibn Khaldun schreef de eerste versie in ongeveer vijf maanden in Qalʿat Ibn Salama in 1377 en bleef haar in Tunis en Caïro herzien tot zijn dood. Gekopieerd in Caïro en later bestudeerd door Ottomaanse geleerden, werd ze in 1857 in Caïro en in 1858 in Parijs gedrukt, waarna ze centraal kwam te staan in Europese debatten over de oorsprong van de sociologie. De Muqaddima, of Inleiding, opent het Kitab al-ʿIbar met een theorie van de geschiedenis: na te hebben getoond hoe historici dwalen, bestudeert ze de menselijke samenleving in zes hoofdstukken, over klimaat en geografie, woestijnvolken, dynastieën en het kalifaat, steden, ambachten en bestaansmiddelen, en ten slotte de wetenschappen en hun onderwijs.
De argumenten volgen
Groepsgevoel: Solidariteit die op verwantschap en bondgenootschap berust, stelt een groep in staat de macht te grijpen; religie kan haar kracht sterk vermenigvuldigen, maar geen religieuze oproep slaagt zonder haar. Drie generaties: Het koningschap gaat over van geharde stichters op erfgenamen die door weelde verwekelijkt zijn, zodat een dynastie zelden langer dan drie generaties standhoudt, ongeveer 120 jaar. Belasting en arbeid: Arbeid schept waarde; aan het begin van een dynastie leveren lage tarieven hoge inkomsten op, terwijl late dynastieën hun tarieven verhogen, de arbeid ontmoedigen en hun inkomsten zien slinken.
Vervolg met lezen
Begin met het voorwoord over de fouten van historici en de eerste besprekingen van groepsgevoel, lees dan het hoofdstuk over de dynastieën en de passage over belastingen, en let erop hoe elk argument aan voorbeelden wordt getoetst. Ibn Khaldun schreef de eerste versie in ongeveer vijf maanden in Qalʿat Ibn Salama in 1377 en bleef haar in Tunis en Caïro herzien tot zijn dood. Gekopieerd in Caïro en later bestudeerd door Ottomaanse geleerden, werd ze in 1857 in Caïro en in 1858 in Parijs gedrukt, waarna ze centraal kwam te staan in Europese debatten over de oorsprong van de sociologie.
Voor Ibn Khaldun vraagt goede geschiedschrijving om een theorie van hoe samenlevingen werken, niet alleen om een zorgvuldig gecontroleerde keten van getuigen.
Tijd om zelf na te denken.
- Welke toets past Ibn Khaldun toe op een historisch bericht, en welk soort fout legt die bloot?
- Waarom brengt groepsgevoel het koningschap voort en slijt het vervolgens zodra dat gezag verzekerd is?
Je selectie en voortgang blijven in deze browser staan.