Goed of slecht van nature: de uitdaging van Xunzi
Lees Xunzi’s hoofdstuk tegen Mencius en weeg twee confucianistische opvattingen af over hoe mensen goed worden: door te ontwikkelen wat aangeboren is of door het om te vormen met rituelen en leraren.
Een oorspronkelijke inleiding. Deze gids begeleidt het lezen van het werk; hij is geen volledige tekst of vertaling.
De tekst situeren
Xunzi, na Mencius de belangrijkste confucianistische denker, onderwees aan de Jixia-academie in Qi en was later magistraat van Lanling in de staat Chu; Han Fei en Li Si waren zijn leerlingen. Zijn essays werden geordend door de Han-bibliothecaris Liu Xiang, en ‘De menselijke natuur is slecht’ is hoofdstuk 23 van de overgeleverde tekst. In een ander hoofdstuk valt hij Zisi en Mencius bij naam aan omdat zij de leer van Confucius zouden hebben verdraaid. In het hoofdstuk ‘De menselijke natuur is slecht’ antwoordt Xunzi Mencius bij naam. Mensen worden geboren met liefde voor voordeel, geneigd tot afgunst en haat en gedreven door de begeerten van de zintuigen; wie deze neigingen volgt, belandt in strijd en wanorde. Goedheid is het resultaat van bewuste inspanning, geleerd van leraren en uit de rituelen en normen die de wijzen hebben geschapen, zoals krom hout een richtmal nodig heeft om recht te worden.
De argumenten volgen
Natuur en bewuste inspanning: Xunzi definieert de natuur als wat niet geleerd of bewerkt kan worden en goedheid als wei, bewuste inspanning; zo verwijt hij Mencius dat hij het gegevene met het gemaakte verwart. De kromme plank: Zoals krom hout gestoomd en tegen een richtmal gedrukt moet worden en bot metaal op een slijpsteen geslepen, hebben mensen leraren, voorbeelden en rituelen nodig voordat zij goed kunnen worden. Iedereen kan Yu worden: Iedereen op straat heeft het vermogen welwillendheid en rechtschapenheid te begrijpen en zou een wijze als Yu kunnen worden, maar een vermogen hebben is niet hetzelfde als het zonder inspanning verwerkelijken.
Vervolg met lezen
Lees het hoofdstuk na Mencius 6A1–8 en vergelijk de beelden waarop elke kant steunt, van stromend water en de Ossenberg tot krom hout en de klei van de pottenbakker, voordat u beslist hoe diep het meningsverschil werkelijk gaat. Xunzi, na Mencius de belangrijkste confucianistische denker, onderwees aan de Jixia-academie in Qi en was later magistraat van Lanling in de staat Chu; Han Fei en Li Si waren zijn leerlingen. Zijn essays werden geordend door de Han-bibliothecaris Liu Xiang, en ‘De menselijke natuur is slecht’ is hoofdstuk 23 van de overgeleverde tekst. In een ander hoofdstuk valt hij Zisi en Mencius bij naam aan omdat zij de leer van Confucius zouden hebben verdraaid.
Het geschil gaat minder over de vraag of mensen goed kunnen worden dan over de herkomst van goedheid en over wat opvoeding moet doen.
Tijd om zelf na te denken.
- Hoe verschilt Xunzi’s definitie van de natuur van die welke Mencius gebruikt?
- Zouden beide denkers gelijk kunnen hebben over verschillende fasen van morele groei?
Je selectie en voortgang blijven in deze browser staan.