Wyznania
W trzynastu księgach skierowanych do Boga Augustyn opowiada swoje życie od niemowlęctwa do śmierci matki, Moniki, a następnie zwraca się ku pamięci, czasowi i początkowi Księgi Rodzaju. Wyznawać znaczy zarówno przyznawać się do win, jak i wielbić Boga, dlatego opowieść jest także dociekaniem, czym jest ludzka jaźń.
Zrozumieć tekst
Napisane około 397–401 roku, na początku jego posługi biskupiej, dzieło przedstawia nawrócenie jako powolny i niedokończony proces, a nie pojedynczą chwilę. Jest retrospektywną rekonstrukcją literacką, a nie dziennikiem, a jego trzy ostatnie księgi są raczej komentarzem biblijnym niż autobiografią.
Najważniejsze myśli
- 01
Niespokojne serce
Modlitwa otwierająca przedstawia ludzkie pragnienie jako poszukiwanie, które znajduje odpoczynek tylko w Bogu, i nadaje całej księdze ruch szukania.
- 02
Pamięć
Księga 10 opisuje pamięć jako rozległą przestrzeń wewnętrzną, która przechowuje obrazy, umiejętności, uczucia, rzeczy zapomniane, a nawet pragnienie szczęścia.
- 03
Czas
Księga 11 dowodzi, że przeszłość i przyszłość istnieją w umyśle jako pamięć i oczekiwanie, tak że czas staje się rozciągnięciem duszy.
Zgłębiaj idee
Jaźń w Wyznaniach
Prześledź, jak Wyznania zamieniają opowieść o życiu w dociekanie nad pragnieniem, pamięcią i czasem.
Umiejscowienie tekstu
Napisane około 397–401 roku, na początku jego posługi biskupiej, dzieło przedstawia nawrócenie jako powolny i niedokończony proces, a nie pojedynczą chwilę. Jest retrospektywną rekonstrukcją literacką, a nie dziennikiem, a jego trzy ostatnie księgi są raczej komentarzem biblijnym niż autobiografią. W trzynastu księgach skierowanych do Boga Augustyn opowiada swoje życie od niemowlęctwa do śmierci matki, Moniki, a następnie zwraca się ku pamięci, czasowi i początkowi Księgi Rodzaju. Wyznawać znaczy zarówno przyznawać się do win, jak i wielbić Boga, dlatego opowieść jest także dociekaniem, czym jest ludzka jaźń.
Podążanie za argumentami
Niespokojne serce: Modlitwa otwierająca przedstawia ludzkie pragnienie jako poszukiwanie, które znajduje odpoczynek tylko w Bogu, i nadaje całej księdze ruch szukania. Pamięć: Księga 10 opisuje pamięć jako rozległą przestrzeń wewnętrzną, która przechowuje obrazy, umiejętności, uczucia, rzeczy zapomniane, a nawet pragnienie szczęścia. Czas: Księga 11 dowodzi, że przeszłość i przyszłość istnieją w umyśle jako pamięć i oczekiwanie, tak że czas staje się rozciągnięciem duszy.
Kontynuuj czytanie
Przeczytaj księgi 1, 2 i 8, aby poznać opowieść, a potem księgi 10 i 11, aby poznać filozofię; zwróć uwagę, gdzie narracja ustępuje modlitwie i argumentacji, i korzystaj z wydania numerowanego według ksiąg i rozdziałów. Napisane około 397–401 roku, na początku jego posługi biskupiej, dzieło przedstawia nawrócenie jako powolny i niedokończony proces, a nie pojedynczą chwilę. Jest retrospektywną rekonstrukcją literacką, a nie dziennikiem, a jego trzy ostatnie księgi są raczej komentarzem biblijnym niż autobiografią.
Pytania towarzyszące lekturze
- Dlaczego Augustyn kieruje swoją opowieść do Boga, a nie do czytelników?
- Jak mierzyć czas, skoro przeszłości już nie ma, a przyszłości jeszcze nie ma?
Wyznania posługują się pamięcią i modlitwą, aby ukazać jaźń, która nigdy nie jest w pełni przejrzysta dla samej siebie.
Jak czytać
Przeczytaj księgi 1, 2 i 8, aby poznać opowieść, a potem księgi 10 i 11, aby poznać filozofię; zwróć uwagę, gdzie narracja ustępuje modlitwie i argumentacji, i korzystaj z wydania numerowanego według ksiąg i rozdziałów.
Wydania i źródła
Streszczenia i najważniejsze myśli są oryginalnymi interpretacjami redakcyjnymi. Towarzyszą lekturze i nie zastępują wydania tekstu. Metoda redakcyjna ↗