Η ελευθερία διαμορφώνεται σε έναν κοινό κόσμο.
Διακρίνονται έργα, μαρτυρίες και περαιτέρω αναγνώσεις. Οι ημερομηνίες αναφέρονται στη σύνθεση ή την πρώτη δημοσίευση, όπως καθορίζεται σε κάθε λήμμα.
Ο κατάλογος καλύπτει τα τέσσερα κύρια έντυπα συστηματικά βιβλία, τα κύρια δοκίμια της Ιένας, συλλογές πρώιμων χειρογράφων και προσχέδια συστήματος, πολιτικές παρεμβάσεις, διδακτικό υλικό, πέντε μεγάλα σώματα διαλέξεων, κριτικές, αλληλογραφία και έναν κατονομασμένο φάκελο σύντομων κειμένων. Τα μεταθανάτια βιβλία διαλέξεων είναι εκδοτικές ανακατασκευές, όχι ομοιόμορφα εγκεκριμένα χειρόγραφα. Αυτός είναι ένας ευρύς κατάλογος σε επίπεδο έργων, όχι ένας πλήρης κατάλογος μεμονωμένων τεκμηρίων του Gesammelte Werke: μικρές κριτικές, κάθε μεταγραφή διάλεξης, αρχειακό αρχείο και χειρόγραφο απόσπασμα απαιτούν αρχεία κριτικής έκδοσης. Τα ευρετήρια επιστολών και αποσπασμάτων αναφέρουν ρητά την ακριβή κάλυψη της επαληθευμένης έκδοσης και τυχόν κενά.
Εξερευνήστε επιστολές και αποσπάσματα011785–1831
Οι επιστολές συνδέουν το φιλοσοφικό έργο του Χέγκελ με τη φιλία, την απασχόληση, την οικογένεια, τις εκδόσεις και τα πολιτικά γεγονότα. Οι ανταλλαγές με τους Schelling, Hölderlin, Niethammer και άλλους δείχνουν πρακτικές εξαρτήσεις και μεταβαλλόμενες σχέσεις που μια σειρά από μεγάλα βιβλία μπορεί εύκολα να κρύψει.
021785–1831
Αυτός ο συμπληρωματικός φάκελος προσδιορίζει το Ποιος σκέφτεται αφηρημένα;, το ποίημα Eleusis, πρώιμο ημερολόγιο, σχολικές και πανεπιστημιακές ομιλίες, τη μετάφραση και τις σημειώσεις στις εμπιστευτικές επιστολές του Cart και το απόσπασμα που ονομάζεται συμβατικά Το παλαιότερο συστηματικό πρόγραμμα του γερμανικού ιδεαλισμού.
031793–1800· 1907
Η μεταθανάτια συλλογή περιλαμβάνει τη Λαϊκή Θρησκεία και τον Χριστιανισμό, Η Ζωή του Ιησού, Η Θετικότητα της Χριστιανικής Θρησκείας, Το Πνεύμα του Χριστιανισμού και η μοίρα του και το Συστηματικό απόσπασμα του 1800. Οι μεταβαλλόμενες αφηγήσεις τους για τη θρησκεία ερευνούν την ελευθερία, τον νόμο, την αγάπη και την ιστορική κοινότητα.
041798–1802
Αυτό το ημιτελές πολιτικό χειρόγραφο εξετάζει την κατακερματισμένη Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και ρωτά εάν ένα πολιτικό σώμα εξακολουθεί να λειτουργεί ως κράτος. Ο Χέγκελ διακρίνει τα ιδιωτικά προνόμια από την κοινή ικανότητα δράσης, υπεράσπισης του εδάφους και διατήρησης της δημόσιας εξουσίας.
051801
Η πρώτη σημαντική δημοσίευση του Χέγκελ συγκρίνει δύο μετα-καντιανά έργα και ρωτά γιατί ένας πολιτισμός χρειάζεται φιλοσοφία. Υπερασπίζεται την θεωρησιακή ενότητα ενάντια σε μορφές στοχασμού που καθορίζουν τις αντιθέσεις μεταξύ υποκειμένου και αντικειμένου χωρίς να κατανοεί τη σχέση τους.
061801
Η λατινική διατριβή υφηγεσίας του Χέγκελ αμφισβητεί πτυχές της μαθηματικής φυσικής και ρωτά πώς πρέπει να γίνει κατανοητή η πλανητική κίνηση φιλοσοφικά. Η αντιμετώπισή του της αριθμητικής απόστασης των πλανητών έγινε αργότερα ένα διαβόητο παράδειγμα σε διαφωνίες σχετικά με την εικαστική φυσική επιστήμη.
071802
Ο Hegel εξετάζει τον Kant, τον Jacobi και τον Fichte ως εκδοχές της αναστοχαστικής φιλοσοφίας που τοποθετούν την τελική πραγματικότητα πέρα από τη γνώση. Υποστηρίζει ότι αυτός ο περιορισμός αφήνει τον λόγο να εξαρτάται από ένα απρόσιτο απόλυτο και διατηρεί τις αντιθέσεις που πρέπει να κατανοήσει η φιλοσοφία.
081802–1803
Το δοκίμιο επικρίνει τις εμπειρικές και τυπικές προσεγγίσεις του φυσικού δικαίου, ρωτώντας πώς οι ηθικοί θεσμοί μπορούν να κατανοηθούν ως ένα οργανωμένο σύνολο. Αντιπαραβάλλει αφηρημένα μεμονωμένα σημεία εκκίνησης με μια ιστορικά ενσωματωμένη περιγραφή της κοινοτικής ζωής.
091802–1803
Αυτός ο ονομαζόμενος φάκελος δοκιμίου περιέχει σχετικά με την ουσία της φιλοσοφικής κριτικής, τη σχέση του σκεπτικισμού με τη φιλοσοφία και πώς η συνηθισμένη κοινή λογική παίρνει τη φιλοσοφία. Ο Χέγκελ εξετάζει πώς μπορεί να κριθεί ένας φιλοσοφικός ισχυρισμός χωρίς να αντιμετωπίζει την ανεξέταστη κοινή γνώμη ως το τελικό δικαστήριο.
101802–1803
Αυτό το αδημοσίευτο χειρόγραφο της Jena οργανώνει τις ανάγκες, την εργασία, τις ανταλλαγές, την οικογενειακή και πολιτική ζωή σε μια θεωρησιακή περιγραφή της ηθικής ενότητας. Η πυκνή ορολογία του καταγράφει ένα πειραματικό στάδιο και όχι την ολοκληρωμένη αρχιτεκτονική της Φιλοσοφίας του Δικαίου.
111803–1806
Οι τρεις εκδοτικά τεκμηριωμένες ομάδες προσχεδίων περιλαμβάνουν τη Φιλοσοφία της φύσης και του πνεύματος του 1803/04, τη Λογική, μεταφυσική και φιλοσοφία της φύσης του 1804/05 και τη Φιλοσοφία της φύσης και του πνεύματος του 1805/06. Δείχνουν ένα σύστημα που αναδιοργανώθηκε επανειλημμένα σε χειρόγραφη μορφή.
121805–1831· 1833–1836
Ο Χέγκελ διαβάζει τις φιλοσοφίες του παρελθόντος ως κατανοητές απαντήσεις των οποίων τα επιτεύγματα και τα όρια συμβάλλουν στην ανάπτυξη της σκέψης. Η ιστορία της φιλοσοφίας γίνεται φιλοσοφικό επιχείρημα παρά ένας κατάλογος άσχετων απόψεων ή ένας κατάλογος διαψευσμένων λαθών.
131807
Η συνείδηση δοκιμάζει τους ισχυρισμούς της για γνώση, περνώντας από την άμεση βεβαιότητα μέσω της αναγνώρισης, της κοινωνικής ζωής, της θρησκείας και της απόλυτης γνώσης. Κάθε θέση αντιμετωπίζει δυσκολίες που δημιουργούνται από τα δικά της πρότυπα και όχι απλώς διαψεύδονται από έξω.
141808–1816· 1840
Το διδακτικό υλικό από τα χρόνια διδασκαλίας του Χέγκελ στη Νυρεμβέργη εισάγει τη λογική, τα καθήκοντα, τη συνείδηση και το φιλοσοφικό σύστημα στους μαθητές. Ο πρακτικός εκπαιδευτικός τους σκοπός αποκαλύπτει πώς προσάρμοσε δύσκολες έννοιες σε διαδοχικές οδηγίες και θεσμικές ευθύνες.
151812–1816· 1832
Τα δόγματα του Είναι, της Ουσίας και της Έννοιας εξετάζουν τους βασικούς προσδιορισμούς μέσω των οποίων οτιδήποτε γίνεται κατανοητό. Ο Χέγκελ προσπαθεί να αφήσει τις κατηγορίες να αναπτυχθούν από τα δικά τους όρια αντί να αποδεχτεί μια έτοιμη απογραφή σταθερών μορφών.
161817· 1827· 1830
Ένα συμπαγές περίγραμμα διδασκαλίας παρουσιάζει τη Λογική, τη Φιλοσοφία της Φύσης και τη Φιλοσοφία του Πνεύματος ως συνδεδεμένα μέρη ενός συστήματος. Οι αριθμημένες παράγραφοι συμπιέζουν επιχειρήματα που ο Χέγκελ διεύρυνε προφορικά, καθιστώντας το έργο έναν χάρτη του οποίου οι διαδρομές απαιτούν ακόμη ανακατασκευή.
171817
Ο Χέγκελ αξιολογεί τη διαφωνία μεταξύ του προτεινόμενου συντάγματος του βασιλιά και των εκπροσώπων των τάξεων που υπερασπίζονται τα καθιερωμένα δικαιώματα. Το δοκίμιο ρωτά εάν μια κληρονομική ελευθερία εξακολουθεί να εξυπηρετεί τη δημόσια ελευθερία όταν οι κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες έχουν ουσιαστικά αλλάξει.
181817–1831
Αυτός ο εκδοτικός φάκελος συγκεντρώνει τις κύριες κριτικές των Jacobi, Solger, Hamann και Göschel, μαζί με τις δύο κριτικές που αφορούν τις μελέτες και τα γραπτά Bhagavad-Gita του Wilhelm von Humboldt που σχετίζονται με τις Επετηρίδες Επιστημονικής Κριτικής του Βερολίνου.
191818–1829· 1835–1838
Ο Χέγκελ ερευνά την τέχνη ως μια αισθητή παρουσίαση πνευματικού νοήματος, συγκρίνοντας συμβολικές, κλασικές και ρομαντικές μορφές και τις μεμονωμένες τέχνες. Η αρχιτεκτονική, η γλυπτική, η ζωγραφική, η μουσική και η ποίηση εκφράζουν διαφορετικές σχέσεις μεταξύ της υλικής ενσάρκωσης και της ανθρώπινης αυτοκατανόησης.
201820/1821
Ο Χέγκελ εντοπίζει την ελευθερία μέσα από την ιδιοκτησία και το συμβόλαιο, την ηθική πρόθεση, την οικογένεια, την κοινωνία των πολιτών και το κράτος. Η ελευθερία γίνεται πραγματικότητα μέσω πρακτικών και θεσμών που αναγνωρίζουν πρόσωπα ενώ αντιμετωπίζουν τις συγκρούσεις που δημιουργούνται από τη σύγχρονη οικονομική και κοινωνική διαφοροποίηση.
211821–1831· 1832
Τα μαθήματα διερευνούν την έννοια της θρησκείας, τις συγκεκριμένες ιστορικές θρησκείες και τον Χριστιανισμό ως την τέλεια θρησκεία στην αφήγηση του Χέγκελ. Η θρησκευτική αναπαράσταση συνδέεται με τη φιλοσοφική σκέψη, αλλά η σχέση μεταξύ των μορφών τους παραμένει αμφισβητούμενη.
221822–1831· 1837
Οι διαλέξεις ερμηνεύουν την παγκόσμια ιστορία μέσα από μεταβαλλόμενες μορφές συνείδησης της ελευθερίας. Λαοί, θεσμοί, θρησκεία και σημαντικοί πολιτικοί παράγοντες εισέρχονται σε έναν απολογισμό στον οποίο οι συγκρούσεις και οι ακούσιες συνέπειες μεταμορφώνουν τις συνθήκες της συλλογικής ζωής.
231829· 1832
Το χειρόγραφο της διάλεξης επανεξετάζει τι θα σήμαινε η απόδειξη του Θεού μετά την κριτική του Καντ. Ο Χέγκελ αντιμετωπίζει την κίνηση από την πεπερασμένη ύπαρξη προς το απόλυτο ως πρόβλημα σχετικά με τη δραστηριότητα της ίδιας της σκέψης και όχι απλώς ως εξωτερικό συμπέρασμα σε ένα άλλο αντικείμενο.
241831
Το τελευταίο σημαντικό πολιτικό άρθρο του Χέγκελ εξετάζει τη βρετανική εκλογική μεταρρύθμιση, τα κληρονομικά προνόμια και την αναντιστοιχία μεταξύ εκπροσώπησης και κοινωνικής αλλαγής. Αναρωτιέται εάν η μεταρρύθμιση του εκλογικού δικαιώματος μπορεί να επιλύσει βαθύτερες θεσμικές συγκρούσεις χωρίς να προκαλέσει μια καταστροφική ρήξη.