Vrijheid krijgt vorm in een gedeelde wereld.
Werken, getuigenissen en verdere lectuur worden onderscheiden. De data verwijzen naar het ontstaan of de eerste publicatie, zoals bij elke vermelding aangegeven.
De catalogus omvat de vier belangrijkste gedrukte systematische boeken, belangrijke Jena-essays, verzamelingen van vroege manuscripten en systeemconcepten, politieke interventies, lesmateriaal, vijf grote lezingencorpora, recensies, correspondentie en een korttekstdossier. Postume collegeboeken zijn redactionele reconstructies, geen uniform geautoriseerde manuscripten. Dit is een brede catalogus op werkniveau, niet een volledige catalogus op itemniveau van de Gesammelte Werke: kleine recensies, elk transcript van lezingen, archiefdocumenten en manuscriptfragmenten vereisen records in een kritische editie. In de brieven- en fragmentinventarissen wordt expliciet de exacte geverifieerde uitgavedekking en eventuele lacunes vermeld.
Bekijk brieven en fragmenten011785–1831
Brieven verbinden Hegels filosofische werk met vriendschap, werk, familie, uitgeverijen en politieke gebeurtenissen. Uitwisselingen met Schelling, Hölderlin, Niethammer en anderen laten praktische afhankelijkheden en veranderende relaties zien die een reeks grote boeken gemakkelijk kan verbergen.
021785–1831
Dit aanvullende dossier identificeert Wie denkt abstract?, het gedicht Eleusis, vroeg dagboekmateriaal, school- en universiteitstoespraken, de vertaling en aantekeningen bij Carts vertrouwelijke brieven en het fragment dat gewoonlijk Het oudste systeemprogramma van het Duitse idealisme wordt genoemd.
031793–1800; 1907
De postume collectie omvat volksreligie en christendom, Het leven van Jezus, De positiviteit van de christelijke religie, De geest van het christendom en zijn lot, en het 1800 Systeemfragment. Hun wisselende verhalen over religie onderzoeken vrijheid, recht, liefde en historische gemeenschap.
041798–1802
Dit onvoltooide politieke manuscript onderzoekt het gefragmenteerde Heilige Roomse Rijk en vraagt zich af of een politiek lichaam nog steeds als staat functioneert. Hegel maakt een onderscheid tussen particuliere privileges en het gemeenschappelijke vermogen om op te treden, territorium te verdedigen en het publieke gezag in stand te houden.
051801
Hegels eerste grote publicatie vergelijkt twee postkantiaanse projecten en vraagt zich af waarom een cultuur filosofie nodig heeft. Hij verdedigt speculatieve eenheid tegen vormen van reflectie die tegenstellingen tussen subject en object fixeren zonder de relatie ervan te begrijpen.
061801
Hegels Latijnse habilitation-proefschrift stelt aspecten van de wiskundige natuurkunde ter discussie en vraagt zich af hoe planetaire beweging filosofisch moet worden begrepen. De behandeling van de numerieke planetaire afstanden werd later een berucht voorbeeld in geschillen over speculatieve natuurwetenschappen.
071802
Hegel onderzoekt Kant, Jacobi en Fichte als varianten van een reflectiefilosofie die de uiteindelijke werkelijkheid buiten het bereik van kennis plaatst. Hij betoogt dat deze beperking de rede afhankelijk maakt van een ontoegankelijk absoluut en de tegenstellingen in stand houdt die de filosofie moet begrijpen.
081802–1803
Het essay bekritiseert empirische en formele benaderingen van het natuurrecht en vraagt hoe zedelijke instituties als een georganiseerd geheel kunnen worden begrepen. Het stelt abstracte individuele uitgangspunten tegenover een historisch belichaamde uitleg van het gemeenschapsleven.
091802–1803
Dit essaydossier bevat over de essentie van filosofische kritiek, de relatie tussen scepticisme en filosofie, en hoe gewoon gezond verstand filosofie opvat. Hegel onderzoekt hoe een filosofische claim kan worden beoordeeld zonder de niet-onderzochte algemene opinie als de uiteindelijke rechtbank te behandelen.
101802–1803
Dit ongepubliceerde manuscript uit Jena brengt behoeften, arbeid, ruil, gezin en politiek leven samen in een speculatieve uiteenzetting over zedelijke eenheid. De compacte terminologie documenteert een experimenteel stadium, niet de voltooide opbouw van de Rechtsfilosofie.
111803–1806
De drie door redacteuren vastgestelde groepen ontwerpen bevatten de Natuurfilosofie en filosofie van de geest uit 1803/04, de Logica, metafysica en natuurfilosofie uit 1804/05 en de Natuurfilosofie en filosofie van de geest uit 1805/06. Ze tonen hoe een systeem in manuscripten herhaaldelijk opnieuw werd geordend.
121805–1831; 1833–1836
Hegel beschouwt filosofieën uit het verleden als begrijpelijke antwoorden waarvan de prestaties en beperkingen bijdragen aan de ontwikkeling van het denken. De geschiedenis van de filosofie wordt een filosofisch argument in plaats van een catalogus van niet-gerelateerde meningen of een lijst van weerlegde fouten.
131807
Het bewustzijn toetst zijn aanspraken op kennis en beweegt van onmiddellijke zekerheid via erkenning, maatschappelijk leven en religie naar absoluut weten. Elk standpunt stuit op moeilijkheden die uit zijn eigen maatstaven voortkomen, in plaats van eenvoudigweg van buitenaf te worden weerlegd.
141808–1816; 1840
Onderwijsmateriaal uit de jaren waarin Hegel in Neurenberg lesgaf, laat leerlingen kennismaken met logica, plichten, bewustzijn en het filosofische systeem. Het praktische onderwijsdoel laat zien hoe hij moeilijke begrippen aanpaste aan stapsgewijze instructie en institutionele verantwoordelijkheden.
151812–1816; 1832
De leren van Zijn, Wezen en Begrip onderzoeken de grondbepalingen waardoor iets begrijpelijk wordt. Hegel probeert categorieën uit hun eigen grenzen te laten voortkomen, in plaats van een kant-en-klare inventaris van vaste vormen te aanvaarden.
161817; 1827; 1830
Een compact lesoverzicht presenteert logica, natuurfilosofie en filosofie van de geest als verbonden delen van een systeem. Genummerde alinea's comprimeren argumenten die Hegel mondeling heeft uitgewerkt, waardoor het werk een kaart is geworden waarvan de routes nog steeds moeten worden gereconstrueerd.
171817
Hegel evalueert het geschil tussen de door de koning voorgestelde grondwet en de standen die de gevestigde rechten verdedigen. Het essay vraagt zich af of een geërfde vrijheid nog steeds de publieke vrijheid dient, ook al zijn de sociale en politieke omstandigheden substantieel veranderd.
181817–1831
Dit redactionele dossier groepeert de belangrijke recensies over Jacobi, Solger, Hamann en Göschel, samen met de twee recensies over Wilhelm von Humboldts Bhagavad-Gita-studies en geschriften die verbonden zijn met de Berlijnse Jahrbücher für wissenschaftliche Kritik.
191818–1829; 1835–1838
Hegel onderzoekt kunst als zintuiglijke presentatie van geestelijke betekenis en vergelijkt symbolische, klassieke en romantische vormen en de afzonderlijke kunsten. Architectuur, beeldhouwkunst, schilderkunst, muziek en poëzie drukken verschillende verhoudingen uit tussen materiële belichaming en menselijk zelfbegrip.
201820/1821
Hegel volgt de vrijheid door eigendom en contract, morele intentie, gezin, burgerlijke maatschappij en staat heen. Vrijheid wordt werkelijk in praktijken en instituties die personen erkennen en tegelijk de conflicten aanpakken die uit moderne economische en maatschappelijke differentiatie voortkomen.
211821–1831; 1832
De colleges onderzoeken het begrip religie, afzonderlijke historische religies en het christendom als de voltooide religie in Hegels uitleg. Religieuze voorstelling wordt verbonden met filosofisch denken, maar de verhouding tussen hun vormen blijft omstreden.
221822–1831; 1837
De lezingen interpreteren de wereldgeschiedenis door middel van veranderende vormen van vrijheidsbewustzijn. Volkeren, instellingen, religie en grote politieke actoren betreden een verhaal waarin conflicten en onbedoelde gevolgen de omstandigheden van het collectieve leven transformeren.
231829; 1832
Het lezingmanuscript heroverweegt wat een bewijs van God zou betekenen na Kants kritiek. Hegel behandelt de beweging van het eindige bestaan naar het absolute als een probleem over de eigen activiteit van het denken, en niet zozeer als een louter externe gevolgtrekking naar een ander object.
241831
Hegels laatste grote politieke artikel onderzoekt de Britse kieshervorming, overgeërfde privileges en de kloof tussen vertegenwoordiging en maatschappelijke verandering. Het vraagt of hervorming van het kiesrecht diepere institutionele conflicten kan oplossen zonder een vernietigende breuk uit te lokken.