Γέννηση στο Κλερμόν
Ο Μπλεζ Πασκάλ γεννήθηκε στο Κλερμόν της Ωβέρνης, γιος του Ετιέν Πασκάλ, δικαστή στο φορολογικό δικαστήριο.
Μια ανοιχτή βιβλιοθήκη σκέψης
Να μετράς τον λόγο με ό,τι τον υπερβαίνει.
Ο Μπλεζ Πασκάλ ήταν Γάλλος μαθηματικός, πειραματικός φυσικός, εφευρέτης και χριστιανός συγγραφέας. Μετά από εργασίες για τις κωνικές τομές, μια υπολογιστική μηχανή, το κενό και τις πιθανότητες, μια θρησκευτική εμπειρία το 1654 τον έφερε κοντά στο Πορ-Ρουαγιάλ. Οι Επαρχιακές επιστολές του επιτίθενται στη χαλαρή καζουιστική, και τα αποσπάσματα της ανολοκλήρωτης απολογίας του, οι Σκέψεις, διερευνούν το μεγαλείο και την αθλιότητα του ανθρώπου, τα όρια του λόγου και το στοίχημα.
Ο Μπλεζ Πασκάλ γεννήθηκε στο Κλερμόν της Ωβέρνης, γιος του Ετιέν Πασκάλ, δικαστή στο φορολογικό δικαστήριο.
Δημοσίευσε ένα δοκίμιο για τις κωνικές τομές και έπειτα, στη Ρουέν, σχεδίασε μια μηχανή για πρόσθεση και αφαίρεση.
Κυκλοφόρησαν τα Νέα πειράματα σχετικά με το κενό, και η δοκιμή στο Πυι ντε Ντομ συνέδεσε τη στήλη του υδραργύρου με το βάρος του αέρα.
Αλληλογράφησε με τον Φερμά για τα τυχερά παιχνίδια και, τη νύχτα της 23ης Νοεμβρίου, κατέγραψε τη θρησκευτική εμπειρία του Υπομνήματος.
Δεκαοκτώ ανώνυμες επιστολές υπερασπίστηκαν τον Αρνό και σατίρισαν την ηθική θεολογία των Ιησουιτών καζουιστών.
Ο Πασκάλ πέθανε στο Παρίσι στις 19 Αυγούστου 1662· η πρώτη έκδοση των Σκέψεών του κυκλοφόρησε το 1670.
Ο Μπλεζ Πασκάλ γεννήθηκε στο Κλερμόν το 1623 σε οικογένεια δικαστικών· η μητέρα του πέθανε το 1626 και ο πατέρας του Ετιέν, προικισμένος μαθηματικός, εγκαταστάθηκε με την οικογένεια στο Παρίσι το 1631 και δίδαξε ο ίδιος τα παιδιά του. Μέσω αυτού ο νεαρός Πασκάλ γνώρισε τους λογίους γύρω από τον Μαρέν Μερσέν και το 1640 δημοσίευσε ένα δοκίμιο για τις κωνικές τομές. Στη Ρουέν, όπου ο Ετιέν υπηρετούσε ως βασιλικός επίτροπος φόρων, σχεδίασε μια μηχανή ικανή να προσθέτει και να αφαιρεί, κατασκεύασε περίπου πενήντα πρωτότυπα και απέκτησε γι’ αυτήν βασιλικό προνόμιο το 1649.
Το 1646 η οικογένεια ήρθε σε επαφή με μαθητές του Σεν-Σιράν και ο Πασκάλ στράφηκε σε μια πιο απαιτητική θρησκευτική ζωή. Τα ίδια χρόνια επανέλαβε στη Ρουέν το πείραμα του Τοριτσέλι, δημοσίευσε το 1647 τα Νέα πειράματα σχετικά με το κενό και συνάντησε τον Ντεκάρτ στο Παρίσι τον Σεπτέμβριο εκείνου του έτους. Απέναντι στον Ιησουίτη Ετιέν Νοέλ υποστήριξε ότι οι υποθέσεις πρέπει να λογοδοτούν στο πείραμα, και το 1648 η δοκιμή στο Πυι ντε Ντομ έδειξε ότι η στήλη του υδραργύρου εξαρτάται από το βάρος του αέρα. Μετά τον θάνατο του πατέρα του το 1651 και την είσοδο της αδελφής του Ζακλίν στο Πορ-Ρουαγιάλ, σύχναζε σε κοσμικούς κύκλους γύρω από τον δούκα του Ρουανέ.
Το 1654 ο Πασκάλ αλληλογράφησε με τον Πιερ ντε Φερμά για τον τρόπο να μοιραστούν τα στοιχήματα ενός παιχνιδιού που διακόπηκε, θέτοντας θεμέλια του λογισμού των πιθανοτήτων, και έγραψε την πραγματεία του για το αριθμητικό τρίγωνο. Τη νύχτα της 23ης Νοεμβρίου 1654 έζησε μια έντονη θρησκευτική εμπειρία, καταγραμμένη σε ένα σύντομο κείμενο, το Υπόμνημα, που κρατούσε ραμμένο στα ρούχα του. Αποσυρόταν κατά διαστήματα στο Πορ-Ρουαγιάλ ντε Σαν, όπου καταγράφηκε η συνομιλία του με τον Ισαάκ Λε Μετρ ντε Σασί για τον Επίκτητο και τον Μονταίνιο. Το 1656, καθώς ο Αντουάν Αρνό αντιμετώπιζε καταδίκη στη Σορβόννη, άρχισε τις Επαρχιακές επιστολές.
Περίπου από το 1656 ο Πασκάλ συγκέντρωνε σημειώσεις για μια απολογία της χριστιανικής θρησκείας και παρουσίασε το σχέδιό της στο Πορ-Ρουαγιάλ, όμως η ασθένεια επιβράδυνε την εργασία από το 1659. Πήρε ακόμη μέρος στον διαγωνισμό για την κυκλοειδή το 1658, έγραψε για τη χάρη και, στη διαμάχη για το έντυπο υπογραφής που καταδίκαζε τον Ιανσένιο, υιοθέτησε σκληρότερη στάση από ορισμένους φίλους του· η αδελφή του Ζακλίν πέθανε το 1661. Το 1662 βοήθησε να ξεκινήσουν στο Παρίσι οι πρώτες άμαξες με σταθερό εισιτήριο και στις 19 Αυγούστου πέθανε στο σπίτι της αδελφής του Ζιλμπέρτ Περιέ. Τα αποσπάσματα που άφησε εκδόθηκαν ως Σκέψεις το 1670.
Το θεώρημα του Πασκάλ για τις κωνικές τομές, το αριθμητικό του τρίγωνο και η αλληλογραφία του με τον Φερμά ανήκουν στην ιστορία των μαθηματικών και των πιθανοτήτων, και η μονάδα πίεσης φέρει το όνομά του. Οι Επαρχιακές επιστολές συνέβαλαν στη διαμόρφωση της κλασικής γαλλικής πρόζας. Στις Σκέψεις απάντησε ο Βολταίρος, ο Νίτσε τις θαύμασε και τις πολέμησε, και πολλοί μεταγενέστεροι συγγραφείς τις διάβασαν κρατώντας την ανθρωπολογία τους αλλά παραμερίζοντας τον απολογητικό τους σκοπό.
Πηγές & σημεία αναφοράς