Een vraag kan een leven veranderen.
Werken, getuigenissen en verdere lectuur worden onderscheiden. De data verwijzen naar het ontstaan of de eerste publicatie, zoals bij elke vermelding aangegeven.
Socrates schreef geen boeken en liet geen authentieke brieven na. Dit is daarom een overzicht van belangrijke getuigen en verdere lectuur, geen bibliografie van zijn eigen werk. Plato’s volledige corpus van dialogen hoort bij Plato’s profiel; de hier vermelde dialogen bieden een geselecteerde route naar het proces en de dood van Socrates. De vier socratische werken van Xenophon en De wolken van Aristophanes worden onderscheiden van latere fragmentverzamelingen. Verloren socratische dialogen en onder zijn naam geschreven brieven worden niet behandeld als werken van Socrates zelf.
015e–4e eeuw v.Chr.; latere getuigenissen
Fragmenten en getuigenissen bewaren delen van een veel grotere socratische literatuur, waaronder werken van Aeschines, Antisthenes en andere metgezellen. Giannantoni’s moderne collectie verzamelt bewijsmateriaal over Socrates en de Socratici; de titel verwijst niet naar een boek geschreven door Socrates.
02423 v.Chr.; latere herziening
Strepsiades zoekt onderwijs dat hem zal helpen zijn schulden te ontlopen en ontmoet een komische Socrates die een school voor twijfelachtige redeneringen leidt. Het stuk verenigt natuuronderzoek, retorica en goddeloosheid in een karikatuur die belangrijk werd als bron voor Socrates’ publieke reputatie.
03ca. 399–380 v.Chr.
Plato laat Socrates zich verdedigen tegen beschuldigingen van goddeloosheid en het verderven van de jeugd, een straf voorstellen en na zijn veroordeling de jury toespreken. De rede maakt van filosofisch onderzoek een publieke roeping, maar haar literaire vorm verhindert dat zij als een woordelijk rechtbankverslag wordt behandeld.
04ca. 399–380 v.Chr.
Crito stelt een ontsnapping uit de gevangenis voor; Socrates vraagt of die aanvaarden rechtvaardig zou zijn. In een rede door de gepersonifieerde Wetten wordt de verplichting tegenover Athene onderzocht, terwijl een eerder beginsel in de dialoog verbiedt onrecht met onrecht te beantwoorden.
05ca. 380–360 v.Chr.
Phaedo vertelt over Socrates’ laatste dag en verweeft argumenten over de ziel met de emoties van vrienden die zijn terechtstelling tegemoetzien. De dialoog ontwikkelt een kenmerkend platonische metafysica; de inhoud mag daarom niet zonder meer aan de historische Socrates worden toegeschreven.
06ca. 370–350 v.Chr.
Vier boeken verdedigen Socrates tegen beschuldigingen van goddeloosheid en corruptie door middel van geselecteerde gesprekken over vriendschap, huishoudelijk beheer, leiderschap en zelfbeheersing. Xenophon presenteert een praktisch nuttige leraar, die een waardevol contrapunt voor Plato biedt zonder een neutrale getuige te worden.
074e eeuw v.Chr.
Xenophon legt de verheven toon van Socrates tijdens het proces uit via een rapport dat verband houdt met Hermogenes. Het verslag brengt zijn weigering om te pleiten voor overleving in verband met het vooruitzicht de achteruitgang van de ouderdom te vermijden, wat een opmerkelijk andere nadruk legt dan Plato.
084e eeuw v.Chr.
Een banket georganiseerd door Callias brengt Socrates in gesprek over schoonheid, trots, vriendschap en liefde te midden van entertainment en speelse concurrentie. Xenophon verbindt filosofische gesprekken met gezelligheid in plaats van deze te isoleren van het belichaamde gemeenschapsleven.
094e eeuw v.Chr.
Socrates bespreekt het huishoudensbeheer met Critobulus en vertelt over zijn gesprek met de landeigenaar Ischomachus. Het werk verbindt kennis, rijkdom en leiderschap, terwijl het verslag van huwelijk en arbeid diep ongelijke huishoudelijke instellingen weerspiegelt.