011800 · 1803–1804
Dzienniki podróży
Młodzieżowe zeszyty opisują europejskie podróże, krajobrazy, instytucje i spotkania. Dokumentują poprzedzającą system edukację emocjonalną i społeczną, w tym doświadczenia nierówności i widocznego cierpienia.
Idealizm i metafizyka woli · 1788–1860
Arthur Schopenhauer
Zrozum pragnienie; zrób miejsce na współczucie.
Gdańsk · Berlin · Frankfurt
Bibliografia
Wróć do tekstów.
Rozróżniamy dzieła, świadectwa i dalsze lektury. Daty odnoszą się do powstania lub pierwszej publikacji, zgodnie z opisem danej pozycji.
Zakres bibliografii
Wykaz obejmuje książki wydane za życia Schopenhauera, w tym oba tomy Świata, odrębne rozprawy etyczne i ich zbiór oraz oba tomy Parerga. Zaznaczono przeróbki; eseje z Parerga wymieniono na stronach tych zbiorów. Wydane pośmiertnie rękopisy, wykłady, dzienniki i korespondencję odróżniono od książek autoryzowanych. Wykaz fragmentów indeksuje wszystkie 38 forteli we wskazanej edycji Dialektyki erystycznej, ale pozostaje częściowy wobec całej spuścizny rękopiśmiennej. Wykaz korespondencji indeksuje 867 numerowanych jednostek edycji Gebhardta i Hübschera z lat 1929–1942, w tym listy otrzymane i wysłane; daty i adresaci nadal wymagają krytycznej transkrypcji.
Przeglądaj listy i fragmentyDzieło
021810–1860 · 1864 · 1966–1975
Pozostałości rękopisu
Notatniki, szkice, notatki z czytania i późniejsze zapisy ujawniają rozwój systemu. W wydaniach krytycznych wyróżnia się wczesne rękopisy, konfrontacje filozoficzne, zeszyty berlińskie, pisma frankfurckie i adnotacje w książkach; Do tego korpusu należy Senilia, obok O ciekawostkach i O okaleczeniu języka niemieckiego.
031813 · 1847
O poczwórnym źródle zasady racji dostatecznej
W rozprawie wyróżniono cztery formy relacji pomiędzy czymś a jego podstawą: stawanie się, poznanie, bycie i działanie. Zapobiega pytaniu „dlaczego?” od ukrywania zasadniczo odmiennych operacji intelektualnych.
041816 · 1854
O widzeniu i barwach
Schopenhauer wyjaśnia percepcję kolorów poprzez aktywność siatkówki i jej podział jakościowy. Kontynuuje wymianę zdań z Goethem, przypisując podmiotowi postrzegającemu wyróżniającą się rolę teoretyczną.
051818/1819 · 1844 · 1859
Świat jako wola i przedstawienie — I
Cztery książki przechodzą ze świata jako przedmiotu dla podmiotu do woli, następnie do sztuki i etyki. Ciało zapewnia charakterystyczny dostęp do chęci, który Schopenhauer następnie rozciąga na całą naturę.
061820
Wykłady filozoficzne
Manuskrypty dydaktyczne przedstawiają teorię poznania i metafizykę natury, piękna i moralności. Ujawniają, jak Schopenhauer zamierzał przekształcić swój system w ciąg pedagogiczny.
071828–1832 · 1862
Sztuka światowej mądrości Graciána — tłumaczenie Schopenhauera
Schopenhauer przetłumaczył na język niemiecki trzysta maksym z podręcznika Oráculo Baltasara Graciána. Projekt ukazuje jego zainteresowanie praktycznym osądem, rozwagą i zwięzłymi formami refleksji.
081830
Fizjologiczna teoria kolorów
To łacińskie przeformułowanie teorii koloru wyjaśnia kolory poprzez aktywność siatkówki. Pokazuje, jak Schopenhauer adaptuje do międzynarodowego obiegu naukowego opracowanie przeznaczone początkowo dla czytelników niemieckich.
091830–1831 · 1864
Dialektyka erystyczna — sztuka posiadania racji
W tym manuskrypcie omówiono trzydzieści osiem forteli pozwalających wygrać debatę niezależnie od prawdy. Identyfikuje zmiany tez, dwuznaczności, osobiste ataki i apele do autorytetów, które odwracają uwagę.
101836 · 1854
O woli w naturze
Schopenhauer szuka potwierdzeń swojej metafizyki w fizjologii, anatomii, botanice i innych dziedzinach. Książka łączy wyniki badań naukowych z filozoficzną interpretacją natury jako przejawu woli.
111839 · 1841 · 1860
O wolności woli
Esej odróżnia robienie tego, czego się chce, od możliwości chcieć inaczej. Działania wynikają z konieczności z motywów zgodnych z charakterem, natomiast odpowiedzialność wymaga dociekania na innym poziomie.
121840 · 1841 · 1860
O podstawie moralności
Schopenhauer bada, co motywuje autentycznie moralny czyn. Krytykując imperatyw i rozumowe podstawy etyki Kanta, wskazuje współczucie jako bezpośredni dostęp do cierpienia innej istoty.
131840/1841 · 1860
Dwa podstawowe problemy etyki
Zbiór łączy O wolności woli i O podstawie moralności z polemicznymi przedmowami. Zestawienie wiąże zdeterminowane działanie, odpowiedzialność i motywację opartą na współczuciu, nie zacierając odmienności podejść obu rozpraw.
141844 · 1859
Świat jako wola i przedstawienie — II: Dodatki
Pięćdziesiąt rozdziałów powraca do czterech książek z pierwszego tomu, poszerzając dyskusje na temat wiedzy, natury, sztuki, seksualności, śmierci i odmowy woli. Rozwijają system, a nie tylko go powtarzają.
151851
Parerga i Paralipomena — II
Trzydzieści jeden rozdziałów dotyczy: 1 Filozofii i metody; 2 Logiki i dialektyki; 3 Intelektu; 4 Rzeczy samej w sobie i zjawiska; 5 Panteizmu; 6 Filozofii i nauk przyrodniczych; 7 Barw; 8 Etyki; 9 Prawoznawstwa i polityki; 10 Niezniszczalności naszej prawdziwej natury przez śmierć; 11 Marności istnienia; 12 Cierpienia świata; 13 Samobójstwa; 14 Afirmacji i negacji woli życia; 15 Religii; 16 Literatury sanskryckiej; 17 Archeologii; 18 Mitologii; 19 Piękna i estetyki; 20 Sądu, krytyki, aprobaty i sławy; 21 Nauki i uczonych; 22 Samodzielnego myślenia; 23 Autorstwa i stylu; 24 Czytania i książek; 25 Języka i słów; 26 Uwag psychologicznych; 27 Kobiet; 28 Wychowania; 29 Fizjonomii; 30 Hałasu; 31 Porównań, przypowieści i bajek.
161851
Parerga i Paralipomena — I
Tom I zawiera sześć esejów: Zarys dziejów nauki o tym, co idealne i realne; Fragmenty do historii filozofii; O filozofii uniwersyteckiej; Transcendentna spekulacja o pozornej celowości w losie jednostki; Rozprawa o widzeniu duchów i wszystkim, co się z tym wiąże; Aforyzmy o mądrości życia.
171851
Aforyzmy o mądrości życia
Ten rozszerzony esej Parergi bada, kim się jest, co się ma i co reprezentuje się dla innych. Rady, maksymy i rozróżnienia między etapami życia tymczasowo dążą do możliwie znośnej egzystencji.
181929–1942 · 1964 · 1978
Korespondencja
Listy dokumentują relacje rodzinne, wymianę intelektualną, negocjacje wydawnicze i recepcję systemu. Pokazują konkretnie, jak autor zarządza zasobami, broni książek i rozwija czytelnictwo.
Dalej