Verlangen begrijpen; maak ruimte voor compassie.
Werken, getuigenissen en verdere lectuur worden onderscheiden. De data verwijzen naar het ontstaan of de eerste publicatie, zoals bij elke vermelding aangegeven.
Boeken die tijdens Schopenhauers leven zijn gepubliceerd worden vermeld, waaronder beide delen van De wereld als wil en voorstelling, de afzonderlijke ethische essays en hun verzameling, en beide delen van Parerga. Herzieningen worden aangeduid; de essays uit Parerga worden op de verzamelpagina’s benoemd. Postume manuscripten, colleges, dagboeken en correspondentie worden onderscheiden van geautoriseerde boeken. De fragmenteninventaris indexeert alle 38 kunstgrepen in een geïdentificeerde editie van de Eristische dialectiek, maar blijft gedeeltelijk voor de gehele Nachlass. De correspondentie-index omvat 867 genummerde eenheden in de editie van Gebhardt/Hübscher uit 1929–1942, inclusief ontvangen en verzonden brieven; data en geadresseerden vereisen nog kritische transcriptie.
Bekijk brieven en fragmenten011800 · 1803–1804
De jeugdige notitieboekjes beschrijven Europese reizen, landschappen, instellingen en ontmoetingen. Ze documenteren een emotionele en sociale vorming die aan het systeem voorafgaat, inclusief ervaringen van ongelijkheid en zichtbaar lijden.
021810–1860 · 1864 · 1966–1975
Notitieboekjes, concepten, leesnotities en late geschriften onthullen de ontwikkeling van het systeem. Kritische edities maken onderscheid tussen vroege manuscripten, filosofische confrontaties, Berlijnse notitieboekjes, Frankfurtse geschriften en annotaties in boeken; Senilia behoort tot dit corpus, naast Over het interessante en Over de verminking van de Duitse taal.
031813 · 1847
Het proefschrift onderscheidt vier vormen van de relatie tussen iets en zijn grond: worden, kennen, zijn en handelen. Zo voorkomt het dat de vraag ‘waarom?’ wezenlijk verschillende intellectuele verrichtingen aan het zicht onttrekt.
041816 · 1854
Schopenhauer verklaart kleurperceptie via de activiteit van het netvlies en de kwalitatieve verdeling ervan. Hij zet zijn gesprekken met Goethe voort en kent het waarnemende subject een onderscheidende theoretische rol toe.
051818/1819 · 1844 · 1859
Vier boeken gaan van de wereld als object voor een subject naar de wil, en vervolgens naar kunst en ethiek. Het lichaam biedt een onderscheidende toegang tot het willen, die Schopenhauer vervolgens door de hele natuur heen uitbreidt.
061820
De onderwijsmanuscripten presenteren de kennistheorie en de metafysica van de natuur, schoonheid en moraal. Ze laten zien hoe Schopenhauer van zijn systeem een pedagogische reeks wilde maken.
071828–1832 · 1862
Schopenhauer vertaalde de driehonderd spreuken van Baltasar Graciáns Oráculo manual in het Duits. Het project toont zijn belangstelling voor praktisch oordeel, voorzichtigheid en beknopte vormen van overdenking.
081830
Deze Latijnse herformulering van de kleurentheorie verklaart kleuren via activiteit van het netvlies. Het laat zien dat Schopenhauer een onderzoek dat aanvankelijk bedoeld was voor Duitse lezers, aanpaste aan de internationale wetenschappelijke verspreiding.
091830–1831 · 1864
Dit manuscript onderzoekt achtendertig strategieën om debatten onafhankelijk van de waarheid te winnen. Het identificeert verschuivingen in stellingen, dubbelzinnigheden, persoonlijke aanvallen en een beroep op autoriteit die het onderzoek afleiden.
101836 · 1854
Schopenhauer zoekt bevestigingen van zijn metafysica op het gebied van de fysiologie, anatomie, plantkunde en andere terreinen. Het boek verbindt wetenschappelijke resultaten met een filosofische interpretatie van de natuur als manifestatie van de wil.
111839 · 1841 · 1860
Het essay onderscheidt doen wat je wilt van anders kunnen willen. Handelingen volgen noodzakelijk uit motieven die op het karakter inwerken; verantwoordelijkheid moet op een ander niveau worden onderzocht.
121840 · 1841 · 1860
Schopenhauer onderzoekt wat een werkelijk morele actie motiveert. Hij bekritiseert de imperatieve en rationele grondslagen van de Kantiaanse ethiek en stelt compassie voor als onmiddellijke toegang tot het lijden van iemand anders.
131840/1841 · 1860
De bundel verenigt Over de vrijheid van de wil en Over de grondslag van de moraal met polemische voorwoorden. Hun samenplaatsing verbindt causaal bepaald handelen, verantwoordelijkheid en motivatie door mededogen, zonder hun verschillende benaderingen uit te wissen.
141844 · 1859
In vijftig hoofdstukken worden de vier boeken uit het eerste deel opnieuw bekeken, waarbij de discussies over kennis, de natuur, kunst, seksualiteit, de dood en de ontkenning van de wil worden uitgebreid. Ze ontwikkelen het systeem in plaats van het alleen maar te herhalen.
151851
De eenendertig hoofdstukken behandelen: 1 Filosofie en methode; 2 Logica en dialectiek; 3 Intellect; 4 Ding op zichzelf en verschijning; 5 Pantheïsme; 6 Filosofie en natuurwetenschap; 7 Kleuren; 8 Ethiek; 9 Rechtsleer en politiek; 10 Onvernietigbaarheid van ons ware wezen door de dood; 11 Nietigheid van het bestaan; 12 Lijden van de wereld; 13 Zelfdoding; 14 Bevestiging en ontkenning van de wil tot leven; 15 Religie; 16 Sanskrietliteratuur; 17 Archeologie; 18 Mythologie; 19 Schoonheid en esthetiek; 20 Oordeel, kritiek, goedkeuring en roem; 21 Geleerdheid en geleerden; 22 Zelf denken; 23 Auteurschap en stijl; 24 Lezen en boeken; 25 Taal en woorden; 26 Psychologische opmerkingen; 27 Vrouwen; 28 Opvoeding; 29 Fysiognomie; 30 Lawaai; 31 Vergelijkingen, gelijkenissen en fabels.
161851
Deel I bevat zes verhandelingen: Schets van een geschiedenis van de leer van het ideale en het reële; Fragmenten voor de geschiedenis van de filosofie; Over de universiteitsfilosofie; Transcendente speculatie over de schijnbare doelgerichtheid in het lot van het individu; Verhandeling over geestverschijningen en alles wat daarmee verband houdt; Aforismen over levenswijsheid.
171851
Dit uitgebreide Parerga-essay onderzoekt wat je bent, wat je hebt en wat je voor anderen vertegenwoordigt. Adviezen, stelregels en onderscheidingen tussen levensfasen streven voorlopig een zo draaglijk mogelijk bestaan na.
181929–1942 · 1964 · 1978
Brieven documenteren familierelaties, intellectuele uitwisselingen, publicatieonderhandelingen en de receptie van het systeem. Ze laten concreet zien hoe een auteur middelen beheert, boeken verdedigt en een lezerspubliek ontwikkelt.