Het lijden begrijpen om ervan bevrijd te worden.
Werken, getuigenissen en verdere lectuur worden onderscheiden. De data verwijzen naar het ontstaan of de eerste publicatie, zoals bij elke vermelding aangegeven.
Deze beschrijvingen presenteren drie teksten uit de Pali-canon die traditioneel met de leer van de Boeddha worden verbonden en door zijn gemeenschap zijn samengesteld. De vier grote Nikāya’s, de monastieke Vinaya, de parallelle Āgama’s die in het Chinees zijn bewaard, fragmenten in het Gandhari en Sanskriet en latere mahāyānasoetra’s zijn niet opgenomen; dit is een selectie, geen volledige bibliografie.
01ca. 5e–1e eeuw v.Chr.
Bewaard in de Saṃyutta Nikāya en in de monastieke Vinaya, met parallellen in andere vroege scholen, kreeg de rede pas eeuwen na de beschreven gebeurtenissen een geschreven vorm. De slotscène, waarin Koṇḍañña het oog van de Dhamma verkrijgt, behoort tot de herinnering van de gemeenschap aan haar eigen begin.
02ca. 5e–1e eeuw v.Chr.
Als deel van de Khuddaka Nikāya omvat de verzameling vijf hoofdstukken, waaronder de Aṭṭhakavagga en de Pārāyanavagga, die vaak als vroeg gelden omdat andere canonieke teksten ze citeren en een oud commentaar, de Niddesa, ze uitlegt. Ook een Chinese vertaling van een parallel van de Aṭṭhakavagga is bewaard.
03ca. 3e–1e eeuw v.Chr.
De tekst behoort tot de Khuddaka Nikāya van de Pali-canon, die in de eerste eeuw v.Chr. op Sri Lanka op schrift werd gesteld; parallelle verzamelingen zijn bewaard in het Gandhari, Sanskriet en Chinees. De toeschrijving aan de Boeddha is traditioneel: gemeenschappen stelden de verzen samen en gaven ze door, en een later commentaar verbond aan elk vers een verhaal.