Physica (Księga medycyny prostej)
W dziewięciu księgach Hildegarda opisuje rośliny, żywioły, drzewa, kamienie, ryby, ptaki, zwierzęta lądowe, gady i metale, wskazując przy każdym jego ciepłą lub zimną, wilgotną lub suchą naturę oraz pożytek lub zagrożenie dla zdrowia człowieka. Dzieło otwiera ponad dwieście roślin, wiele pod niemieckimi nazwami, z lekami, pokarmami i przestrogami.
Zrozumieć tekst
Physica, napisana w latach ok. 1150–1158, tworzyła wraz z Causae et curae jedną księgę o subtelnościach natur stworzeń, rozdzieloną dopiero w toku przekazu. Zachowane rękopisy pochodzą w całości z czasów po jej śmierci i różnią się treścią i układem; pierwsze wydanie drukiem ukazało się w Strasburgu w 1533 roku, a wiele roślin wciąż trudno zidentyfikować.
Najważniejsze myśli
- 01
Właściwości
Każde stworzenie opisane jest przez równowagę ciepła, zimna, wilgoci i suchości, ramę, w której może leczyć ciało ludzkie albo mu szkodzić.
- 02
Wiedza w języku ludowym
Niemieckie nazwy roślin, ryb i zwierząt pojawiają się obok łacińskich i utrwalają klasztorną i miejscową wiedzę o ogrodach, lasach i rzekach nad Renem.
- 03
Stworzone, by służyć
Przedmowa przypomina, że wszystkie żywioły służyły pierwszemu człowiekowi, dlatego każda roślina, kamień i zwierzę są opisane według dobra lub szkody, jakie przynoszą ludziom.
Zgłębiaj idee
Przyroda i uzdrowienie
Zobacz, jak Physica porządkuje rośliny, kamienie i zwierzęta według ich właściwości i łączy wiedzę o przyrodzie z troską o ciało i duszę.
Umiejscowienie tekstu
Physica, napisana w latach ok. 1150–1158, tworzyła wraz z Causae et curae jedną księgę o subtelnościach natur stworzeń, rozdzieloną dopiero w toku przekazu. Zachowane rękopisy pochodzą w całości z czasów po jej śmierci i różnią się treścią i układem; pierwsze wydanie drukiem ukazało się w Strasburgu w 1533 roku, a wiele roślin wciąż trudno zidentyfikować. W dziewięciu księgach Hildegarda opisuje rośliny, żywioły, drzewa, kamienie, ryby, ptaki, zwierzęta lądowe, gady i metale, wskazując przy każdym jego ciepłą lub zimną, wilgotną lub suchą naturę oraz pożytek lub zagrożenie dla zdrowia człowieka. Dzieło otwiera ponad dwieście roślin, wiele pod niemieckimi nazwami, z lekami, pokarmami i przestrogami.
Podążanie za argumentami
Właściwości: Każde stworzenie opisane jest przez równowagę ciepła, zimna, wilgoci i suchości, ramę, w której może leczyć ciało ludzkie albo mu szkodzić. Wiedza w języku ludowym: Niemieckie nazwy roślin, ryb i zwierząt pojawiają się obok łacińskich i utrwalają klasztorną i miejscową wiedzę o ogrodach, lasach i rzekach nad Renem. Stworzone, by służyć: Przedmowa przypomina, że wszystkie żywioły służyły pierwszemu człowiekowi, dlatego każda roślina, kamień i zwierzę są opisane według dobra lub szkody, jakie przynoszą ludziom.
Kontynuuj czytanie
Zacznij od przedmowy i kilkunastu rozdziałów księgi I o roślinach, a potem porównaj rozdział o kamieniach z księgi IV, czytając środki lecznicze jako świadectwo historyczne, a nie poradę medyczną. Physica, napisana w latach ok. 1150–1158, tworzyła wraz z Causae et curae jedną księgę o subtelnościach natur stworzeń, rozdzieloną dopiero w toku przekazu. Zachowane rękopisy pochodzą w całości z czasów po jej śmierci i różnią się treścią i układem; pierwsze wydanie drukiem ukazało się w Strasburgu w 1533 roku, a wiele roślin wciąż trudno zidentyfikować.
Pytania towarzyszące lekturze
- Co pozwala Hildegardzie wyjaśnić w sprawie zdrowia i choroby opisanie rośliny jako ciepłej lub zimnej, wilgotnej lub suchej?
- Gdzie Physica utrwala praktyczną, miejscową wiedzę, a gdzie odczytuje przyrodę moralnie lub symbolicznie?
Dla Hildegardy znać przyrodę znaczy wiedzieć, jak oddziałuje ona na człowieka, lecz jej środki lecznicze są świadectwem historycznym, a nie wskazówką medyczną.
Jak czytać
Zacznij od przedmowy i kilkunastu rozdziałów księgi I o roślinach, a potem porównaj rozdział o kamieniach z księgi IV, czytając środki lecznicze jako świadectwo historyczne, a nie poradę medyczną.
Wydania i źródła
Streszczenia i najważniejsze myśli są oryginalnymi interpretacjami redakcyjnymi. Towarzyszą lekturze i nie zastępują wydania tekstu. Metoda redakcyjna →