Otwarta biblioteka myśli
Zwalczaj fanatyzm rozumem i ironią.
Żadna władza nie może prześladować ludzi za przekonania, które nie zakłócają porządku publicznego; różnorodność opinii nie jest niebezpieczna sama w sobie, staje się taka dopiero wtedy, gdy władza siłą opowiada się po jednej stronie.
Od sądu oczekuje się osądzenia czynu, który można udowodnić, a nie wyznania oskarżonego.
Wiara w istotę najwyższą poznawaną przez porządek natury i sumienie moralne, bez czynienia z objawienia, dogmatów czy duchowieństwa jej warunków; Wolter zwraca ją zarówno przeciw fanatyzmowi, jak i przeciw ateizmowi.
Wszechświat zostaje porównany do zegara, który zakłada istnienie zegarmistrza, choć jego natury nie możemy poznać.
Twierdzenie, że wszystko jest jak najlepsze, nie może usprawiedliwić konkretnego cierpienia; problem zła wymaga pokory wobec systemów i praktycznego działania przeciw krzywdom, których można uniknąć.
Mówienie ofiarom trzęsienia ziemi w Lizbonie, że ich śmierć służy dobru ogółu, nikogo nie pociesza.
Prześladowczy zapał zrodzony z przekonania, że własna prawda upoważnia do przemocy; Wolter zwalcza go ośmieszeniem, historią i jawnością pod hasłem „écrasez l’infâme”, zgniećcie bezecną.
Kawaler de La Barre został stracony w 1766 roku, skazany między innymi za to, że nie zdjął kapelusza przed przechodzącą procesją.