Να καλλιεργείς τα φύτρα της καλοσύνης που κάθε καρδιά ήδη κρατά.
Διακρίνονται έργα, μαρτυρίες και περαιτέρω αναγνώσεις. Οι ημερομηνίες αναφέρονται στη σύνθεση ή την πρώτη δημοσίευση, όπως καθορίζεται σε κάθε λήμμα.
Αυτές οι καταχωρίσεις παρουσιάζουν το βιβλίο του Μένκιου, το σχόλιο του Τζου Σι και το κεφάλαιο του Σιούνζι «Η ανθρώπινη φύση είναι κακή». Το βιβλίο του Μένκιου συντέθηκε από μαθητές, το δεύτερο έργο είναι σχόλιο γραμμένο περίπου δεκαπέντε αιώνες αργότερα και το τρίτο η απάντηση ενός επικριτή, οπότε μόνο το πρώτο μεταδίδει τη διδασκαλία του ίδιου του Μένκιου. Οι μεταφράσεις, το σχόλιο του Τζάο Τσι και οι σύγχρονες μελέτες δεν καταγράφονται· πρόκειται για επιλογή, όχι για πλήρη βιβλιογραφία.
01περ. 320–250 π.Χ.
Ο Σίμα Τσιέν αναφέρει ότι ο Μένκιος, αφού αποσύρθηκε από τον δημόσιο βίο, συνέθεσε το έργο με τον Ουάν Τζανγκ και άλλους μαθητές, όμως η αφήγηση και οι τιμητικοί τίτλοι που δίνονται σε ορισμένους μαθητές υποδηλώνουν ότι το επεξεργάστηκαν συνεχιστές. Ο Τζάο Τσι, που πέθανε το 201, καθόρισε το παραδεδομένο κείμενο σε δεκατέσσερα μέρη και απέρριψε άλλα τέσσερα βιβλία ως νόθα· οι συνήθεις παραπομπές, όπως το 2A6, ακολουθούν αυτή τη διαίρεση.
02περ. 250 π.Χ.
Ο Σιούνζι, ο σημαντικότερος κομφουκιανός στοχαστής μετά τον Μένκιο, δίδαξε στην ακαδημία Τζισιά του Τσι και αργότερα υπηρέτησε ως διοικητής του Λανλίνγκ στο κράτος Τσου· ο Χαν Φέι και ο Λι Σι υπήρξαν μαθητές του. Τα δοκίμιά του τα ταξινόμησε ο βιβλιοθηκάριος της εποχής Χαν Λιου Σιάνγκ, και το «Η ανθρώπινη φύση είναι κακή» είναι το κεφάλαιο 23 του παραδεδομένου κειμένου. Σε άλλο κεφάλαιο επιτίθεται ονομαστικά στον Τζισί και στον Μένκιο επειδή διαστρέβλωσαν τη διδασκαλία του Κομφούκιου.
031190
Ο Τζου Σι (1130–1200) εργάστηκε επί δεκαετίες πάνω στα Τέσσερα Βιβλία και το 1190 τύπωσε μαζί τα σχόλιά του στα Ανάλεκτα, στον Μένκιο, στη Μεγάλη μάθηση και στη Διδασκαλία της μεσότητας. Το 1313 η αυλή των Γιουάν έκανε αυτές τις ερμηνείες πρότυπο για τις κρατικές εξετάσεις, και παρέμειναν η επίσημη ανάγνωση του Μένκιου ώσπου οι εξετάσεις καταργήθηκαν το 1905.