Pielęgnuj zalążki dobra, które każde serce już nosi.
Rozróżniamy dzieła, świadectwa i dalsze lektury. Daty odnoszą się do powstania lub pierwszej publikacji, zgodnie z opisem danej pozycji.
Te opisy przedstawiają księgę Mencjusza, komentarz Zhu Xi i rozdział Xunziego „Natura ludzka jest zła”. Księgę Mencjusza skompilowali uczniowie, drugie dzieło to komentarz napisany mniej więcej piętnaście stuleci później, a trzecie to odpowiedź krytyka, więc tylko pierwsze przekazuje naukę samego Mencjusza. Przekłady, komentarz Zhao Qi i współczesne opracowania nie są tu uwzględnione; to wybór, a nie pełna bibliografia.
01ok. 320–250 p.n.e.
Sima Qian podaje, że Mencjusz po wycofaniu się z życia publicznego ułożył dzieło z Wan Zhangiem i innymi uczniami, ale sposób narracji i honorowe tytuły nadawane niektórym uczniom sugerują, że opracowali je następcy. Zhao Qi, zmarły w 201 roku, ustalił przekazany tekst w czternastu częściach i odrzucił cztery dalsze księgi jako nieautentyczne; zwyczajowe odsyłacze, takie jak 2A6, opierają się na tym podziale.
02ok. 250 p.n.e.
Xunzi, najważniejszy po Mencjuszu myśliciel konfucjański, nauczał w akademii Jixia w Qi, a później był urzędnikiem w Lanling w państwie Chu; jego uczniami byli Han Fei i Li Si. Jego eseje uporządkował bibliotekarz z czasów Han Liu Xiang, a „Natura ludzka jest zła” to rozdział 23 przekazanego tekstu. W innym rozdziale atakuje z imienia Zisi i Mencjusza za wypaczenie nauki Konfucjusza.
031190
Zhu Xi (1130–1200) przez dziesięciolecia pracował nad Czterema Księgami i w 1190 roku wydrukował razem swoje komentarze do Dialogów konfucjańskich, Mencjusza, Wielkiej nauki i Doktryny środka. W 1313 roku dwór Yuan uczynił te interpretacje normą egzaminów państwowych i pozostały one oficjalną wykładnią Mencjusza aż do zniesienia egzaminów w 1905 roku.