Samen mens worden.
Werken, getuigenissen en verdere lectuur worden onderscheiden. De data verwijzen naar het ontstaan of de eerste publicatie, zoals bij elke vermelding aangegeven.
Geen overgeleverd boek kan met zekerheid worden beschreven als een werk dat Confucius persoonlijk schreef. De Analecten vormen een verzameling van meerdere generaties. Deze catalogus bevat alle Vijf Klassieken die traditioneel met zijn overlevering worden verbonden, plus De grote leer, De leer van het midden en de Klassieker van de kinderlijke eerbied; Mencius en Xunzi zijn latere ontwikkelingen. De traditioneel verloren Klassieker van de muziek is geen afzonderlijk boek dat kan worden gereconstrueerd. Deze grenzen brengen de overgeleverde traditie in kaart en vormen geen uitputtende inventaris van opgegraven manuscripten of ieder later confucianistisch commentaar.
01ca. 11e–7e eeuw v.Chr.; latere compilatie
Deze bloemlezing, een van de vijf klassiekers, bevat 305 gedichten met tekst, naast titels voor zes extra stukken. Liederen over verkering, arbeid, rituelen en lofprijzingen werden hulpmiddelen voor morele opvoeding; De veronderstelde redactionele rol van Confucius is een latere traditie en geen gevestigd auteurschap.
02Verslaat 722–481 v.Chr.
Deze beknopte annalen registreren gebeurtenissen in de staat Lu en vormen een van de vijf klassiekers. De traditie schrijft Confucius toe dat hij hun bewoordingen heeft aangepast om lof en blaam te uiten; de historische omvang van zijn betrokkenheid kan niet met zekerheid worden vastgesteld.
031e millennium v.Chr.; latere tekstlagen
Dit lid van de Vijf Klassiekers verzamelt toespraken, adviezen en verhalen over voorbeeldige vroege heersers. De ontvangen geschiedenis omvat echt vroeg materiaal, latere composities en een complexe controverse over hoofdstukken uit de Oude Tekst; het is onhoudbaar om de hele collectie aan Confucius toe te schrijven.
041e millennium v.Chr.; latere commentaren
Een handleiding voor waarzeggerij rond 64 hexagrammen werd door opeenvolgende commentaarlagen een belangrijke filosofische klassieker. De Tien Vleugels werden traditioneel met Confucius verbonden, maar modern onderzoek beschouwt dat verband niet als bewijs van zijn auteurschap.
05ca. 4e–2e eeuw v.Chr.
Een aan Confucius en Zengzi toegeschreven dialoog stelt eerbied voor ouders voor als basis van opvoeding en bestuur. Het beknopte betoog breidt familiale verplichtingen uit tot de politieke orde; toegeschreven uitspraken bewijzen niet dat een van beide sprekers de tekst schreef.
06Late periode van de Strijdende Staten–Han-dynastie
Deze korte tekst werd oorspronkelijk als hoofdstuk van het Boek der riten overgeleverd en verbindt persoonlijke vorming met orde in het gezin, goed bestuur en vrede. Zijn latere verheffing tot een van de Vier Boeken, vooral door Zhu Xi, hervormde het confucianistische onderwijs.
07Late periode van de Strijdende Staten–Han-dynastie
Dit hoofdstuk uit het Boek der riten, later een van de Vier Boeken, onderzoekt passend handelen via het midden, harmonie en oprechtheid. De traditionele toeschrijving aan Confucius’ kleinzoon Zisi moet worden onderscheiden van de historische totstandkoming van de overgeleverde tekst.
08Compilatie uit de perioden van de Strijdende Staten en de Han-dynastie
De overgeleverde verzameling van 49 hoofdstukken combineert rituele beschrijvingen met discussies over opvoeding, muziek, rouw en bestuur. Zij bevat De Grote Leer en De leer van het midden, die later zelfstandig circuleerden; het is geen handboek dat Confucius zelf schreef.
09ca. 5e–3e eeuw v.Chr.
Twintig overgeleverde boeken verzamelen gesprekken, korte uitspraken en herinneringen aan het handelen van Confucius en zijn leerlingen. De verzameling ontstond over meerdere generaties en onderzoekt leren, menswaardige relaties, ritueel, bestuur en de veeleisende oefening om betrouwbaar te worden.
10ca. 4e–3e eeuw v.Chr.
Deze latere confucianistische collectie registreert debatten met heersers en rivaliserende denkers over morele ontwikkeling en legitiem bestuur. Mencius stelt dat mensen een begin van mededogen, schaamte, respect en oordeel bezitten, dat cultivering en ondersteunende omstandigheden nodig heeft.
113e eeuw v.Chr.
Xunzi ontwikkelt een argumentatieve confucianistische filosofie over onderwijs, rituelen, taal en bestuur. Tegenover een ongecompliceerd beroep op spontane goedheid stelt hij dat ongereguleerde verlangens conflicten veroorzaken en dat doelbewust leren een geordend moreel leven mogelijk maakt.