Het kwaad, de vrijheid en de beste wereld
Onderzoek hoe de Theodicee de bezwaren van Bayle beantwoordt, van de drie soorten kwaad tot de fabel van het paleis van het lot.
Een oorspronkelijke inleiding. Deze gids begeleidt het lezen van het werk; hij is geen volledige tekst of vertaling.
De tekst situeren
Zonder naam van de auteur in 1710 in Amsterdam verschenen, zijn de Essays het enige filosofische boek dat Leibniz tijdens zijn leven uitgaf. Het werk ontstond uit gesprekken met koningin Sophie Charlotte van Pruisen, die in 1705 stierf, over de bezwaren in het Historisch en kritisch woordenboek van Bayle, en het opent met een Inleidende verhandeling over de overeenstemming van geloof en rede, gevolgd door drie delen. De Essays over de theodicee, over de goedheid van God, de vrijheid van de mens en de oorsprong van het kwaad, betogen dat geloof en rede overeenstemmen en dat het kwaad in de wereld een goede en wijze God niet weerlegt. In antwoord op Pierre Bayle onderscheidt Leibniz metafysisch, fysiek en moreel kwaad, legt hij uit hoe God de zonde toelaat zonder haar te willen, verdedigt hij een vrijheid waartoe redenen doen neigen zonder te dwingen en besluit hij met een fabel over mogelijke werelden.
De argumenten volgen
Drie soorten kwaad: Metafysisch kwaad is de beperktheid van elk schepsel, fysiek kwaad is lijden en moreel kwaad is de zonde, die God alleen toelaat omdat zij met het beste verbonden is. Luie rede: De fatalist die weigert te handelen omdat de toekomst vastligt, vergeet dat de uitkomsten samen met hun oorzaken worden bepaald, waaronder onze eigen inspanningen. Het paleis van het lot: In de slotfabel toont Pallas aan Theodorus vertrekken met mogelijke werelden, elk met een andere Sextus, die als een piramide oplopen tot de beste wereld op de top.
Vervolg met lezen
Begin met het voorwoord en de Inleidende verhandeling, lees het eerste deel over het kwaad en de vrijheid en ga dan naar de slotfabel van Sextus Tarquinius voordat u terugkeert naar de uitvoerige antwoorden aan Bayle. Zonder naam van de auteur in 1710 in Amsterdam verschenen, zijn de Essays het enige filosofische boek dat Leibniz tijdens zijn leven uitgaf. Het werk ontstond uit gesprekken met koningin Sophie Charlotte van Pruisen, die in 1705 stierf, over de bezwaren in het Historisch en kritisch woordenboek van Bayle, en het opent met een Inleidende verhandeling over de overeenstemming van geloof en rede, gevolgd door drie delen.
Het optimisme van Leibniz beweert niet dat alles goed is, maar dat geen beter geheel mogelijk was, een stelling die Voltaire in Candide tot karikatuur maakte.
Tijd om zelf na te denken.
- Beantwoordt het onderscheid tussen wat God wil en wat hij alleen toelaat het verwijt dat hij de bewerker van de zonde is?
- Als redenen doen neigen zonder te dwingen, in welke zin had Sextus dan anders kunnen handelen?
Je selectie en voortgang blijven in deze browser staan.