Pleidooi voor de rechten van de vrouw
Wollstonecraft betoogt dat vrouwen redelijke en morele wezens zijn wier schijnbare minderwaardigheid voortkomt uit een verkeerd opvoedingsstelsel en uit afhankelijkheid van mannen. Ze onderzoekt gedragsboeken en Rousseaus portret van Sophie, verdedigt één maatstaf van deugd voor beide seksen en pleit voor nationale gemengde scholen en voor toegang van vrouwen tot werk en burgerlijk leven.
De tekst begrijpen
Het boek werd in ongeveer zes weken geschreven, verscheen in januari 1792 en werd nog datzelfde jaar herzien voor een tweede druk. Het antwoordt op het rapport van Talleyrand over openbaar onderwijs en hoort bij het debat over rechten dat de Franse Revolutie opende; de beroepen op de Voorzienigheid en op het moederschap maken deel uit van het betoog en zijn geen loutere concessies aan de tijd.
Kernpunten
- 01
Opleiding
De geest van vrouwen wordt verzwakt door onderricht dat hen behaaglijk moet maken, en alleen een redelijke opvoeding kan hun deugd werkelijk tot de hunne maken.
- 02
Kritiek op Rousseau
Boek V van Émile dient als model van een pedagogiek die meisjes africht tot gehoorzaamheid, koketterie en afhankelijkheid.
- 03
Burgerschap
Wollstonecraft wil vrouwen toegang geven tot beroepen en een eigen rechtspositie, en suggereert zelfs dat ze vertegenwoordigers in de regering zouden moeten hebben.
Verdiep je in de ideeën
Rede en de opvoeding van vrouwen
Volg het betoog van het Pleidooi voor de rechten van de vrouw, van de gedeelde rede tot de hervorming van de meisjesopvoeding en van de plaats van vrouwen in het burgerlijk leven.
De tekst situeren
Het boek werd in ongeveer zes weken geschreven, verscheen in januari 1792 en werd nog datzelfde jaar herzien voor een tweede druk. Het antwoordt op het rapport van Talleyrand over openbaar onderwijs en hoort bij het debat over rechten dat de Franse Revolutie opende; de beroepen op de Voorzienigheid en op het moederschap maken deel uit van het betoog en zijn geen loutere concessies aan de tijd. Wollstonecraft betoogt dat vrouwen redelijke en morele wezens zijn wier schijnbare minderwaardigheid voortkomt uit een verkeerd opvoedingsstelsel en uit afhankelijkheid van mannen. Ze onderzoekt gedragsboeken en Rousseaus portret van Sophie, verdedigt één maatstaf van deugd voor beide seksen en pleit voor nationale gemengde scholen en voor toegang van vrouwen tot werk en burgerlijk leven.
De argumenten volgen
Opleiding: De geest van vrouwen wordt verzwakt door onderricht dat hen behaaglijk moet maken, en alleen een redelijke opvoeding kan hun deugd werkelijk tot de hunne maken. Kritiek op Rousseau: Boek V van Émile dient als model van een pedagogiek die meisjes africht tot gehoorzaamheid, koketterie en afhankelijkheid. Burgerschap: Wollstonecraft wil vrouwen toegang geven tot beroepen en een eigen rechtspositie, en suggereert zelfs dat ze vertegenwoordigers in de regering zouden moeten hebben.
Vervolg met lezen
Begin met de opdracht en de inleiding en lees daarna hoofdstuk 5 over Rousseau en de gedragsboeken en hoofdstuk 12 over nationale opvoeding. Het boek werd in ongeveer zes weken geschreven, verscheen in januari 1792 en werd nog datzelfde jaar herzien voor een tweede druk. Het antwoordt op het rapport van Talleyrand over openbaar onderwijs en hoort bij het debat over rechten dat de Franse Revolutie opende; de beroepen op de Voorzienigheid en op het moederschap maken deel uit van het betoog en zijn geen loutere concessies aan de tijd.
Vragen om mee verder te lezen
- Welke zogenaamd vrouwelijke zwakheden schrijft Wollstonecraft toe aan opvoeding in plaats van aan de natuur?
- Waarom houdt ze vol dat een plicht die niet op de rede berust, niet bindend kan zijn?
Een deugd die niet op inzicht berust, is louter gewoonte, en wie vrouwen onderwijs ontzegt, laat hun afhankelijkheid natuurlijk lijken.
Hoe lees je dit werk?
Begin met de opdracht en de inleiding en lees daarna hoofdstuk 5 over Rousseau en de gedragsboeken en hoofdstuk 12 over nationale opvoeding.
Edities en bronnen
Samenvattingen en kernpunten zijn oorspronkelijke redactionele interpretaties. Ze begeleiden het lezen en vervangen geen editie van de tekst. Redactionele werkwijze ↗