Concord i Harvard
Urodzony w Concord 12 lipca 1817 roku, ukończył Harvard College w 1837 roku i jesienią tego roku zaczął prowadzić dziennik.
Otwarta biblioteka myśli
Żyć z rozmysłem; odmawiać tego, co potępia sumienie.
Henry David Thoreau, eseista, mierniczy i przyrodnik z Concord w stanie Massachusetts, traktował filozofię jako sposób życia, a nie system doktryn. Dwa lata w chacie nad stawem Walden, odmowa płacenia podatku wspierającego niewolnictwo i wojnę oraz dziennik prowadzony przez ponad dwie dekady łączą u niego uważną obserwację przyrody, oszczędność środków i wymagania indywidualnego sumienia.
Urodzony w Concord 12 lipca 1817 roku, ukończył Harvard College w 1837 roku i jesienią tego roku zaczął prowadzić dziennik.
Prowadził szkołę z bratem Johnem, mieszkał w domu Emersona i publikował wiersze oraz eseje w transcendentalistycznym piśmie „The Dial”.
Od 4 lipca 1845 do 6 września 1847 roku mieszkał w chacie, którą sam zbudował na gruncie Emersona nad stawem Walden.
Uwięziony na jedną noc w lipcu 1846 roku za odmowę płacenia pogłównego, przekuł to zdarzenie w wykład wydrukowany w 1849 roku jako Resistance to Civil Government.
Tydzień na rzekach Concord i Merrimack, wydany własnym kosztem w 1849 roku, sprzedawał się słabo; Walden ukazał się w 1854 roku.
Występował przeciw niewolnictwu, w 1859 roku bronił Johna Browna, notował sezonowe cykle roślin wokół Concord i zmarł na gruźlicę 6 maja 1862 roku.
Henry David Thoreau urodził się w 1817 roku w Concord w stanie Massachusetts, w rodzinie o skromnych środkach, która później utrzymywała się z wyrobu ołówków i oczyszczania grafitu. Studiował języki klasyczne i nowożytne w Harvard College, który ukończył w 1837 roku. Tej jesieni, zachęcony przez Ralpha Waldo Emersona, zaczął prowadzić dziennik, który pisał aż do 1861 roku: około dwóch milionów słów, będących zarówno kamieniołomem dla jego książek, jak i długim zapisem obserwacji. Po kilku tygodniach odszedł ze szkoły miejskiej na znak protestu przeciw karom cielesnym, a w latach 1838–1841 prowadził z bratem Johnem prywatną szkołę, w której było miejsce na spacery i lekcje na świeżym powietrzu.
Za pośrednictwem Emersona Thoreau dołączył do luźnego kręgu transcendentalistów z Nowej Anglii, którzy w intuicji, wierze we własne siły i przyrodzie widzieli źródła duchowej prawdy. W latach 1841–1843 mieszkał w domu Emersona jako złota rączka i towarzysz, a w „The Dial” publikował wiersze, eseje i przekłady z greki. W 1839 roku wraz z Johnem odbył podróż łodzią i pieszo wzdłuż rzek Concord i Merrimack; nagła śmierć Johna na tężec w styczniu 1842 roku głęboko nim wstrząsnęła. Po pobycie na Staten Island w 1843 roku, gdzie był korepetytorem i próbował sił na nowojorskim rynku literackim, wrócił do Concord. Ideałom transcendentalizmu nadał konkretne oparcie w pracy fizycznej, wędrówkach i dokładnej obserwacji.
4 lipca 1845 roku Thoreau zamieszkał w jednoizbowej chacie, którą zbudował w lesie należącym do Emersona nad stawem Walden; pozostał tam do 6 września 1847 roku. Uprawiał fasolę, czytał, przyjmował gości i pisał pierwsze wersje Tygodnia i Walden. Chata leżała w zasięgu krótkiego spaceru od miasteczka, a on często odwiedzał rodzinę i przyjaciół: był to eksperyment z ekonomią i uwagą, nie pustelnicze odosobnienie. W lipcu 1846 roku miejscowy konstabl osadził go w areszcie za odmowę płacenia pogłównego na znak protestu przeciw niewolnictwu i wojnie z Meksykiem; następnego ranka wyszedł na wolność, gdy ktoś, prawdopodobnie z rodziny, zapłacił. Wykład, który na podstawie tego zdarzenia wygłosił w 1848 roku, stał się jego esejem o oporze obywatelskim.
Po Walden Thoreau zarabiał na życie jako mierniczy, w rodzinnym zakładzie grafitowym i jako prelegent. Walden ukazał się w 1854 roku po kilku rundach poprawek. W tym samym roku w Slavery in Massachusetts potępił wydawanie zbiegłych niewolników, a w 1859 roku bronił zbrojnego napadu Johna Browna na Harpers Ferry, co komplikuje każdą lekturę czyniącą z niego prostego teoretyka niestosowania przemocy. Podróże do lasów Maine i na Cape Cod zasiliły późniejsze książki, a jego dziennik gromadził szczegółowe zapiski o kwitnieniu, rozwijaniu się liści i lodzie na stawach, z których ekolodzy korzystają dziś, by mierzyć przesunięcia pór roku. Zmarł na gruźlicę w Concord w 1862 roku; znaczna część jego dorobku, w tym dziennik, ukazała się dopiero po śmierci.
Walden stał się tekstem założycielskim amerykańskiego pisarstwa o przyrodzie i myśli ekologicznej, a Obywatelskie nieposłuszeństwo miało później znaczenie dla Gandhiego i Martina Luthera Kinga. Krytycy kwestionują jego indywidualizm, inscenizację samotności i zasięg jego polityki; dobra lektura wymaga zważenia przeżytego eksperymentu wobec starannej kompozycji literackiej.
Źródła i punkty odniesienia